«اقتصاد آنلاین» گزارش می دهد

هوش مصنوعی 80 درصد کارها را در 80 درصد مشاغل انجام خواهد داد

تبریز _ وینود خسلا، میلیاردر معروف سیلیکون ولی و یکی از بنیان‌گذاران سان مایکروسیستمز، پیش‌بینی کرده است که هوش مصنوعی قادر خواهد بود تا 80 درصد از کارها را در 80 درصد مشاغل انجام دهد.

کد خبر: ۲۰۱۱۰۳۱

۰۹ مهر ۱۴۰۳

اقتصاد آنلاین؛ گروه استان‌ها _ وینود خسلا به تازگی پیش‌بینی کرده است که اکثر مشاغل توسط هوش مصنوعی جایگزین خواهند شد؛ چه در کشاورزی و چه در فروش.

او در یک پست وبلاگی به بررسی تأثیرات این تغییر عمده بر بازار کار و ضرورت ایجاد درآمد پایه جهانی (UBI) به عنوان راه‌حلی برای جلوگیری از نابرابری اقتصادی و بیکاری جهانی پرداخته است. خسلا همچنین بر این باور است که با استفاده صحیح از هوش مصنوعی، امکان ایجاد یک هفته کاری سه روزه فراهم می‌شود و زندگی بشر می‌تواند به سمت معنا و رضایت بیشتر سوق یابد.

این سرمایه‌دار معروف و کارآفرین، وینود خسلا، اظهار داشت: «من برآورد می‌کنم که 80 درصد از 80 درصد تمام مشاغل، شاید بیشتر، می‌توانند توسط هوش مصنوعی انجام شوند.»

وی به مشاغلی همچون پزشکان عمومی، روان‌پزشکان، فروشندگان، انکولوژیست‌ها، کارگران کشاورزی، کارگران خط مونتاژ، مهندسان ساختاری و طراحان تراشه اشاره کرد و گفت: «هر کدام از این مشاغل می‌توانند تحت تأثیر هوش مصنوعی قرار بگیرند.»

خسلا در سال 1982 شرکت سان مایکروسیستمز را تأسیس کرد و سپس در شرکت‌های Netscape، آمازون، گوگل و اخیراً در OpenAI سرمایه‌گذاری کرد.

او در یک پست وبلاگی طولانی به بررسی چهار دهه گذشته خود در مطالعه فناوری‌های تخریب‌گر پرداخته و به این نتیجه رسیده است که هوش مصنوعی نیاز به نیروی کار انسانی را کاهش خواهد داد، زیرا می‌تواند اکثر کارها را بهتر، سریع‌تر و ارزان‌تر انجام دهد.

برای جلوگیری از «دیستوپی اقتصادی» که در آن «ثروت به طور فزاینده‌ای در دست عده‌ای محدود متمرکز می‌شود» و «کارهای فکری و فیزیکی بی‌ارزش می‌شود» و منجر به بیکاری گسترده در سطح جهانی می‌شود، او یک راه‌حل پیشنهاد می‌کند: درآمد پایه جهانی (UBI).

خسلا نوشت: «هوش مصنوعی می‌تواند دنیایی ایجاد کند که در آن یک اقلیت کوچک رونق داشته باشد، در حالی که بقیه با بی‌ثباتی اقتصادی مواجه باشند، به ویژه در دموکراسی‌هایی که بدون سیاست‌های قوی سرگردان می‌شوند.»

وی ادامه داد: «با کاهش نیاز به نیروی کار انسانی، درآمد پایه جهانی می‌تواند بسیار حیاتی باشد و دولت‌ها نقش کلیدی در تنظیم تأثیر هوش مصنوعی و اطمینان از توزیع عادلانه ثروت ایفا کنند.» او تأکید کرد که با کاهش هزینه‌های کار و افزایش بهره‌وری، نقش تنظیم‌گری دولت‌ها در مدیریت توزیع ثروت و حفظ رفاه اجتماعی حیاتی خواهد بود.

خبر خوب؟ سلام به هفته کاری سه روزه!

اما اوضاع به طور کامل تاریک نیست. اگر هوش مصنوعی به درستی استفاده شود و به وسیله افراد در قدرت مورد سوءاستفاده قرار نگیرد، خسلا نوشت که این فناوری این پتانسیل را دارد که «بیش از اندازه کافی ثروت تولید کند و همه بهتر از دنیای بدون آن خواهند بود.»

برای کسانی که هنوز در مشاغل خود فعالیت می‌کنند، این می‌تواند سرانجام به امکان داشتن یک هفته کاری کوتاه‌تر منجر شود.

خسلا توضیح داد: «با سیاست‌های مناسب، ما می‌توانیم انتقال را هموار کنیم و حتی به یک هفته کاری سه روزه دست یابیم.» او افزود که در 10 سال آینده، ممکن است یک میلیون روبات دوپای مختلف کارهای خسته‌کننده را به عهده بگیرند.

این مرد 69 ساله گفت که احتمالاً کارمندان اداری اولین کسانی خواهند بود که تحت تأثیر قرار می‌گیرند، اما کارگران صنعتی نیز از اتوماسیون مصون نخواهند ماند و در نظر او بیشتر مردم از این تغییر راضی خواهند بود.

او گفت: «به عنوان مثال، آیا از 16 ساعت کار در روز با اکسل یا پاورپوینت خوشحالید و هر روز کارهای تکراری انجام می‌دهید؟»

«آیا واقعاً لذت‌بخش است که 30 سال به یک نوع چرخ در خط مونتاژ نصب کنید؟ چنین مشاغلی، مانند کار در مزارع در دمای 100 درجه فارنهایت، نمایانگر نوعی بندگی است، نه شکوفایی انسانی.»

و در سناریویی که 80 درصد کارهای ما توسط روبات‌ها جایگزین شود؟ خسلا به یک هفته کاری یک روزه اشاره می‌کند که در آن انسان‌ها فقط «20 درصد از کارهایی را که ممکن است به آن نیاز داشته باشیم یا بخواهیم» انجام می‌دهند.

او اضافه کرد: «این تغییر می‌تواند معنای انسان بودن را بازتعریف کند و دیگر ما را درگیر خستگی کارهای خط مونتاژ نکند که تمام وجود یک فرد را تعریف می‌کند.»

به جای گذراندن هشت ساعت در روز، پنج روز در هفته کار کردن، مردم قادر خواهند بود به سرگرمی‌ها بپردازند، با عزیزان خود وقت بگذرانند یا در مورد خود خسلا، به باغبانی، اسکی و کوه‌پیمایی مشغول شوند.

خسلا نتیجه‌گیری می‌کند: «زندگی وقتی که ما مشاغل ناخوشایند و طاقت‌فرسا را حذف کنیم، کمتر معنی‌دار نخواهد شد. برعکس، زندگی با ناپدیدشدن نیاز به کار 40 ساعت در هفته در چند دهه آینده برای کشورهایی که به این فناوری‌ها عادت می‌کنند، بیشتر معنی‌دار خواهد شد.»

رهبران فناوری توافق دارند: کار کمتری به لطف هوش مصنوعی وجود خواهد داشت.

خسلا اولین کسی نیست که اعتراف می‌کند هوش مصنوعی بخش بزرگی از هفته کاری را از بین خواهد برد و به نیاز به درآمد پایه جهانی و تفکر جدی درباره اینکه با تمام آن وقت آزاد چه کاری انجام خواهید کرد، اشاره می‌کند.

در حالی که برخی افزایش بهره‌وری را فرصتی برای بهره‌وری بیشتر از کارمندان خود می‌دانند، بیل گیتس معتقد است که این امر به نیروی کار فرصتی برای کاهش تلاش‌هایشان خواهد داد.

به مانند خسلا، بنیان‌گذار مایکروسافت گفته است که او به خاطر هوش مصنوعی انتظار یک هفته کاری سه روزه دارد، زیرا «ماشین‌ها می‌توانند تمام غذا و کالاها را تولید کنند و ما دیگر نیاز به کار سخت نداریم.»

به‌طور مشابه، ایلان ماسک بارها تأکید کرده است که کار روزی روزی به «شغف» تبدیل خواهد شد.

او به نخست‌وزیر بریتانیا، ریشی سوناک، گفت: «شما می‌توانید شغلی داشته باشید اگر بخواهید، یا برای رضایت شخصی، اما هوش مصنوعی همه چیز را می‌تواند انجام دهد»، در حالی که به این نکته اشاره کرد که این به «درآمد بالا جهانی» منجر خواهد شد، که نسخه‌ای بهبود یافته از درآمد پایه جهانی است که سایر شخصیت‌های سیلیکون ولی مانند سم آلتمن و مارک زاکربرگ از آن حمایت کرده‌اند.

به همین ترتیب، اویتالی بالویت، رئیس کارکنان در آنتروپیک، یکی از داغ‌ترین استارتاپ‌های هوش مصنوعی، به تازگی پیش‌بینی کرد که اکثر مشاغل به زودی منسوخ خواهند شد و هر کسی که خلاف این را فکر کند در انکار به سر می‌برد.

او معتقد است که به جای رفتن به میز کار (یا مزرعه یا کارخانه) پنج روز در هفته، مردم زندگی شبیه به اشراف‌زاده‌های «بریجرتون» و «داونتون ابی» خواهند داشت.

بالویت نتیجه‌گیری کرد: «اگر ما بتوانیم جهانی به دست آوریم که نیازهای مادی مردم تأمین شود اما نیازی به کار نباشد، اشراف‌زادگان می‌توانند مقایسه‌ای مرتبط باشند.»

البته، کارشناسان مدت‌هاست پیش‌بینی کرده‌اند که پیشرفت‌های فناوری به کارگران این امکان را می‌دهد که هفته کاری خود را کاهش دهند، اما این کارگران به وظایف بیشتری برای پر کردن زمان ذخیره شده مأمور خواهند شد. در سال 1930، اقتصاددان جان مینارد کینز مقاله‌ای تحت عنوان «امکانات اقتصادی برای نوه‌های ما» منتشر کرد که در آن پیش‌بینی کرده بود که در یک قرن آینده، مردم فقط 15 ساعت در هفته کار خواهند کرد، زیرا در آن زمان—2030—نیازهای مصرف با کار بسیار کمی تأمین خواهد شد. این پیش‌بینی هنوز به حقیقت نپیوسته است.