موضع ترامپ در قبال چین چه خواهد بود؟

وعده رئیس جمهور منتخب ایالات‌متحده برای اعمال تعرفه ۶۰ درصدی بر واردات از چین و تعرفه ۱۰ تا ۲۰ درصدی بر تمام واردات دیگر، بحث گسترده را در مورد اینکه آیا چنین سیاست‌هایی واقعاً بد هستند، به راه انداخته است. به هر حال، تعرفه یک مالیات بر مصرف است و اکثر اقتصاددانان مالیات بر مصرف را به مالیات بر درآمد ترجیح می‌دهند، زیرا مدیریت آن کارآمدتر و ساده‌تر است.

کد خبر: ۲۰۲۱۳۹۶

۰۵ آذر ۱۴۰۳

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، تعرفه‌ها معایب قابل‌توجهی دارند؛ از آنجایی که آنها فقط بر محصولات وارداتی مالیات می‌دهند، با انتقال منابع از تولیدکنندگان خارجی کارآمد به شرکت‌های داخلی با کارآمدی کمتر، بازارها را مخدوش می‌کنند. این ناکارآمدی به ضرر مصرف‌کنندگان تمام می‌شود و بار سنگین‌تری را بر دوش خانوارهای کم‌درآمدی که سهم بیشتری از درآمد خود را صرف کالاهای مصرفی می‌کنند، وارد می‌کند.

با این حال، تعرفه‌ها جذابیت سیاسی دارند؛ منتقدان جهانی‌سازی در اقتصادهای پیشرفته مدت‌ها استدلال کرده‌اند که دستاوردهای کارآیی حاصل از دهه‌های اخیر آزادسازی تجارت، نسبت به اختلالات ایجاد شده، اندک بوده است. در حالی که مصرف‌کنندگان آمریکایی از قیمت‌های پایین‌تر کالاهای وارداتی، به‌ویژه از چین سود می‌برند، این دستاوردهای پراکنده در مقایسه با موقعیت متمرکز تعطیلی کارخانه‌ها و از دست دادن شغل در مناطقی که در معرض رقابت وارداتی بودند، اهمیت کمتری داشت.

{$sepehr_key_978}

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب ایالات‌متحده، در کمپین انتخاباتی وعده داد که رویکردی تقابل‌آمیز در قبال چین اتخاذ کند و تعرفه‌ها را سلاح انتخابی خود قرار دهد. اما اگر دولت او رویکردی سنجیده اتخاذ نکند، برنامه‌های او ممکن است به کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان آمریکایی آسیب برساند، دموکراسی ایالات‌متحده را تضعیف کند یا حتی منجر به درگیری نظامی شود.

پروژکت گزارش کرد که با بازگشت دونالد ترامپ، که خود را «مرد تعرفه‌ای» می‌نامد، به کاخ سفید، شرکای تجاری آمریکا خود را برای اعمال تعرفه‌های کلان بر صادرات خود به ایالات‌متحده آماده می‌کنند. اما این چین است که مارکو روبیو، نامزد وزارت خارجه دولت ترامپ، آن را تهدیدی که قرن را تعریف خواهد کرد، نامیده است. ترامپ متعهد شده است که تعرفه‌های ۶۰ درصدی بر همه کالاهای این کشور اعمال کند.

در حالی که طرفداران تعرفه‌های جدید ادعا می‌کنند که چین بیشترین بار مالی را متحمل می‌شود، کارشناسان هشدار دادند که تجربه گذشته نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان آمریکایی که از قبل به شدت به تورم حساس هستند، بیشتر هزینه را متحمل خواهند شد.

تنش‌های جهانی بر سر ظرفیت مازاد چین در دوران ترامپ افزایش خواهد یافت. آخرین طرح محرک چین نشان می‌دهد در حالی که دولت نیاز به افزایش تقاضای داخلی را تایید می‌کند، با اصلاحات ساختاری عمیق‌تر مخالف است. پرداختن به چالش‌های جهانی پیچیده ناشی از ظرفیت مازاد چین به احتمال زیاد نیازمند محدودیت‌های تجاری بیشتر و ابزارهای سیاستی نوآورانه است.

در حالی که تهدیدهای تعرفه‌ای رئیس جمهور منتخب دونالد ترامپ احتمالاً در آینده نزدیک بر سرفصل‌های خبرها خواهد بود، ظرفیت مازاد صنعتی چین همچنان یک چالش بزرگ‌تر و اصلی برای اقتصاد جهانی و سیستم تجاری در سال های آینده خواهد بود. با تعرفه‌هایی که اخیراً توسط اقتصادهای پیشرفته و نوظهور اعمال شده و واکنش‌های چینی و محرک‌های کلان، چگونگی تحول این موضوع در چند سال آینده با پیامدهای ژئوپلیتیکی قابل‌توجهی واضح‌تر می‌شود.

در ۲۹ اکتبر، یک ماه پس از اجرایی شدن تعرفه های ایالات متحده علیه ظرفیت مازاد چین، کمیسیون اروپا تعرفه های خود را بر خودروهای الکتریکی چینی اعمال کرد. در حالی که این اقدامات توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد، شکایت اخیر سازمان تجارت جهانی چین علیه تعرفه‌های خودروهای برقی ترکیه که نشان‌دهنده شکست چین در منصرف کردن بازارهای نوظهور بزرگ از پیروی از اقتصادهای توسعه‌یافته است، تا حد زیادی مورد توجه قرار گرفت.

در عین حال، افزایش تولید در خارج از کشور چین، اقتصاد جهانی و نقش چین را در آن تغییر شکل می‌دهد. آخرین طرح محرک چین نشان می‌دهد که علیرغم اذعان دولت به تقاضای داخلی ضعیف، تعادل مجدد اقتصاد کلان از روی میز باقی مانده است. سیاست‌هایی که منجر به ظرفیت مازاد چین می‌شوند و تنش‌های تجاری ناشی از آن احتمالاً باقی می‌مانند.

در حالی که جنگ تجاری آمریکا و چین ممکن است با وعده ترامپ مبنی بر اعمال تعرفه‌های ۶۰ درصدی بر واردات از چین به صحنه بازگردد، ظرفیت مازاد چین در نهایت در سایر اقتصادهای بزرگ به شدت احساس می‌شود. روندهای ساختاری نشان می‌دهد که اتحادیه اروپا می‌تواند بار سنگین شوک جدید چین و تنش‌های تجاری متعاقب آن را تحمل کند. با تشدید درگیری تجاری اروپا با چین، تعرفه‌های خودروهای برقی اتحادیه اروپا که با مقاومت برخی از کشورهای عضو مواجه شد ممکن است تنها راهگشا باشد.

صادرکنندگان چینی در پاسخ به این فشارها، توجه خود را به اقتصادهای در حال توسعه معطوف کرده‌اند که بیش از ۵۰ درصد از صادرات چین در سال ۲۰۲۳ را تشکیل می‌دادند. انتظار می‌رود این روند ادامه داشته باشد و کسری تجاری چین با بازارهای نوظهور بزرگ را بیشتر کند. اما در حالی که این کشورها از کالاهای ارزان چینی و سرمایه گذاری مستقیم سود می‌برند، به طور فزاینده‌ای از دسترسی محدود به بازارهای چین ناامید می‌شوند که آرزوهای صنعتی آنها را به خطر می‌اندازد.

تعرفه‌های جدید ایالات‌متحده بر چین در دوران ترامپ، که همچنین وعده داده است تعرفه ۱۰ تا ۲۰ درصدی بر همه واردات از کشورهای دیگر اعمال کند، انتقال صادرات چین به بازارهای نوظهور و اتحادیه اروپا را تسریع خواهد کرد.

کنترل‌های سخت‌تر صادرات چین، به‌ویژه در مورد مواد خام حیاتی که عرضه آن را به طور مؤثر کنترل می‌کند، خطرات ناشی از وابستگی را برجسته می‌کند.  با این حال، پرداختن به چالش‌های پیچیده جهانی ناشی از ظرفیت مازاد چین مستلزم محدودیت‌های تجاری بیشتر و ابزارهای سیاستی نوآورانه است. بلومبرگ در ماه سپتامبر گزارش داد که چین به خودروسازان توصیه کرده است که برخی از فناوری‌های الکتریکی و قابلیت‌های تولید خود را برای خود نگه دارند.