معرفی شاهین پلاس سایپا، رقیب اصلی تارا اتوماتیک به بازار آمد

برای مدت‌ها سبد تولیدات شرکت سایپا از محصولی مناسب جهت رقابت با سدان‌های کامپکت و پرفروش ایران‌خودرو خالی بود. به منظور حل این مسئله، سایپا پلتفرم SP100 را به کار گرفت و خودروی شاهین را بر اساس آن توسعه داد. حالا نیز یک مدل جدید از این خودرو با نام شاهین پلاس به فهرست محصولات سایپا اضافه شده که نقاط ضعف مدل قبلی را تا حد زیادی پوشش داده و اکنون می‌تواند رقیبی واقعا سرسخت و توانمند برای تارا ایران‌خودرو باشد.

کد خبر: ۲۰۲۸۲۰۰

۰۹ دی ۱۴۰۳

اقتصادآنلاین- روزبه راد؛ طی دهه‌های گذشته، سایپا عمده درآمد خود را بر اساس تولید خودروهای کوچک‌تر نظیر پراید، تیبا و ساینا به دست آورده است. این سبک محصولات به دلیل استهلاک نسبتاً کمتر و قیمت پایین‌تر، بسیار پرفروش بوده‌اند، اما توان رقابت با سدان‌های بزرگ‌تر شرکت ایران‌خودرو را نداشتند و اکثر مشتریان با توان مالی بالاتر ترجیح می‌دادند که به سراغ تولیدات ایران‌خودرو بروند. نتایج دوره‌های ثبت‌نام و قرعه‌کشی خودروهای داخلی هم این موضوع را تأیید می‌کنند.

این خلأ مهم در سبد محصولات سایپا باعث شد تا مسئولان این شرکت به فکر رفع آن بیفتند و در اولین گام، محصولی جدید بر اساس پلتفرم SP100 را به فهرست تولیدات خود اضافه کنند. این خودرو که گفته می‌شود از لحاظ پلتفرم با یکی از نسل‌های گذشته تویوتا یاریس نیز اشتراک دارد، شاهین نام گرفته و حالا در قالب تیپ‌های مختلف دنده‌ای، اتوماتیک CVT و شاهین پلاس به مشتریان عرضه می‌شود.

شاهین پلاس جدیدترین عضو خانواده شاهین به حساب می‌آید و به دلیل برخورداری از موتور تنفس طبیعی ۱۶ سوپاپ، عمده انتقادات وارد شده به مدل‌های قبلی شاهین مجهز به موتور ۸ سوپاپ توربوشارژ را برطرف کرده است. اصولاً موتورهای توربوشارژ از لحاظ میزان حساسیت به کیفیت بنزین و روغن، در سطح بالاتری قرار دارند و نگهداری آن‌ها معمولاً پردردسرتر از موتورهای تنفس طبیعی است. این مورد برای اکثر مشتریان شاهین که صرفاً یک ماشین بادوام خانوادگی نیاز دارند، اصلاً مورد قبول نبوده و همین نکته باعث بروز انتقادات زیادی نسبت به خودروی شاهین توربوشارژ با موتور ۸ سوپاپ M15 شده بود.

به منظور حل این مشکل، سایپا به سراغ پیشرانه جدید ME16 رفت و آن را روی اتاق شاهین قرار داد تا بدین ترتیب شاهین پلاس متولد شود. موتور ME16 نامی جدید در خانواده پیشرانه‌های داخلی به حساب می‌آید و در اصل بر اساس تکنولوژی موتور EC5 کمپانی سیتروئن توسعه پیدا کرده است. این پیشرانه توسط شرکت مگاموتور تولید شده و در بحث فناوری ساخت و به‌کارگیری موتور روی خودرو، نسبت به همزادهای ایران‌خودرویی بهبودهایی نشان می‌دهد.

به هر ترتیب، شاهین پلاس که در فروردین ۱۴۰۲ به‌طور رسمی رونمایی شده بود، از آبان‌ماه ۱۴۰۳ به دست مشتریان رسید و حالا این محصول می‌تواند جانشین مناسبی برای خودرویی همچون تارا باشد، هرچند که نقاط ضعفی هم نسبت به حریف خواهد داشت.

مشخصات فنی شاهین پلاس اتوماتیک

تا زمان نگارش این مطلب، فعلاً خبری از نسخه دنده‌ای شاهین پلاس نیست و صرفاً مدل اتوماتیک آن توسط سایپا به بازار عرضه شده است. موتور ME16 دارای حجم سیلندر حدود ۱.۶ لیتر بوده و همان‌طور که اشاره شد، از سیستم تنفس طبیعی و سرسیلندر ۱۶ سوپاپ استفاده می‌کند. این موتور که به فناوری زمان‌بندی متغیر سوپاپ هوا نیز مجهز است و استاندارد آلایندگی یورو ۵ دارد، می‌تواند ۱۱۱ اسب بخار قدرت در دور موتور ۵۸۰۰ و گشتاور ۱۵۰ نیوتن‌متر در ۴۸۰۰ دور در دقیقه تولید کند.

همان‌طور که اشاره شد، شاهین پلاس فعلا با گیربکس اتوماتیک عرضه می‌شود. این جعبه‌دنده از نوع شش سرعته AT مجهز به مبدل گشتاور بوده و با گیربکس به‌کاررفته در محصولاتی همچون تارا یا ری‌را اشتراک فنی کامل دارد. خوشبختانه طبق تست‌های انجام‌شده روی شاهین پلاس، متوجه شدیم که هماهنگی بین موتور و گیربکس این خودرو در سطح بالاتری قرار دارد و در زمان حرکت اولیه یا هنگام معکوس کشیدن، هیچ‌گونه ارتعاشات یا سر و صدای غیرعادی از آن به گوش نمی‌رسد. ضمن آنکه عملکرد گیربکس در هماهنگی با دریچه گاز موتور نیز ارتقا پیدا کرده و شاهین پلاس در زمینه شتاب‌گیری و هیجان رانندگی نسبت به گذشته و یا حتی دیگر محصولات رقیب، کارکرد کمی بهتر را از خود به نمایش می‌گذارد.

اما به هر حال، با توجه به برخورداری از یک موتور تنفس طبیعی ۱.۶ لیتری و وزن حدود ۱۳۳۰ کیلوگرم، نباید از این خودرو انتظار شتاب آن‌چنان مهیج و بالایی داشت. تأخیر پدال گاز هم در این نسخه بهبود پیدا کرده و دیگر چندان آزاردهنده نیست؛ هرچند که به دلیل ماهیت عملکرد گیربکس اتوماتیک، می‌توان در شروع به حرکت اولیه تا حدودی آن را احساس کرد.

طبق اطلاعات رسمی شرکت سایپا، به‌طور متوسط شاهین پلاس چیزی حدود ۷.۲ لیتر بنزین در هر ۱۰۰ کیلومتر می‌سوزاند که البته این رقم در شرایط استاندارد اندازه‌گیری شده و با حضور تعداد بیشتر سرنشینان، قرار دادن مقدار بیشتر بار در صندوق عقب، نوع شرایط مسیر، میزان ترافیک و... می‌تواند تغییر کند. باک سوخت شاهین پلاس ۴۷ لیتر ظرفیت دارد که به نظر می‌رسد برای این میزان مصرف سوخت، کمی کوچک باشد و تعدد حضور در پمپ‌بنزین را برای مالک خودرو به دنبال بیاورد.

رینگ‌های آلومینیومی ۱۵ اینچی، سیستم تعلیق مستقل مک‌فرسون در جلو، تعلیق یکپارچه محور پیچشی برای قسمت عقب، دریچه گاز برقی و ترمزهای چهار چرخ دیسکی، از دیگر مشخصات فنی شاهین پلاس سایپا به شمار می‌روند.

نگاهی به طراحی شاهین پلاس

نمای بیرونی شاهین پلاس تفاوت خاصی با مدل‌های قبلی شاهین ندارد. با وجود آنکه بهتر بود تغییرات کوچکی نظیر استفاده از جلوپنجره جدید یا اصلاح طراحی سپر جلو و عقب روی آن صورت می‌گرفت، سایپا فعلاً ترجیح داده تا تغییر ظاهری چندانی روی این خودرو اعمال نکند. به هر حال، سبک طراحی شاهین پلاس، با وجود نداشتن تفاوت خاص نسبت به گذشته، هنوز هم در مقایسه با محصولات هم‌رده داخلی، زیبا و جذاب‌تر دیده می‌شود و از این نظر امتیاز نسبتاً بالاتری در کارنامه خود ثبت می‌کند. هرچند که رفته‌رفته طرح بدنه شاهین رو به قدیمی شدن گذاشته و بهتر است که سایپا به فکر نمونه‌های فیس‌لیفت با طراحی به‌روزتر برای این خودرو باشد.

زمانی که پا به داخل کابین شاهین پلاس می‌گذارید، با تریم جدید طرح چوب و رنگ روشن کرمی برای برخی قسمت‌های داشبورد و رودری‌ها مواجه خواهید شد. اگرچه این تغییرات فضای زیبا و لوکس‌تری را نسبت به تریم یکدست مشکی مدل‌های قبلی شاهین پیش روی کاربر می‌گذارد، اما تفاوت چندان زیادی ایجاد نمی‌کند و کماکان باید گفت که طراحی داخلی این خودرو به اندازه محصولات جدید، چندان جذابیت ندارد.

استفاده از مانیتور بزرگ‌تر برای سیستم مالتی‌مدیا، نقطه قوت کابین شاهین پلاس به حساب می‌آید و جنبه تکنولوژیک فضای داخلی این محصول سایپا را ارتقا می‌بخشد. اما به‌کارگیری متریال پلاستیکی با سطح کیفی نه‌چندان مرغوب، سبب می‌شود تا همچنان انتقاداتی نسبت به کیفیت ادوات داخلی شاهین پلاس وجود داشته باشد.

از نقاط قوت کابین شاهین پلاس می‌توان به فضای داخلی نسبتاً جادار و بزرگ آن اشاره کرد که به راحتی می‌تواند ۵ نفر سرنشین بزرگسال را با محدودیت‌های نه‌چندان زیاد داخل خود جا دهد. ضمناً داخل صندوق عقب هم حدود ۴۲۲ لیتر گنجایش برای قرار دادن لوازم و چمدان‌های مسافرتی وجود دارد. این ظرفیت در مقایسه با بعضی خودروهای هم‌رده کمی کوچک‌تر است اما عملاً کاربردی بوده و می‌تواند ۴ تا ۵ چمدان مسافرتی متوسط را به راحتی داخل خود جا دهد.

شاهین پلاس اتوماتیک چه امکاناتی دارد؟

تجهیزات و آپشن‌های شاهین پلاس، با وجود مواردی همچون گرمکن صندلی‌های جلو، سانروف و تنظیم برقی صندلی راننده، می‌تواند برای مشتری ایرانی دلگرم‌کننده باشد، اما به طور کلی نمی‌توان توقع امکانات نوینی نظیر رادارهای هشداردهنده یا سیستم‌های رانندگی نیمه‌خودکار را از این ماشین ایرانی داشت. طبق اطلاعات شرکت سازنده، شاهین پلاس با امکانات زیر به دست مشتریان می‌رسد:

کروز کنترل
دو کیسه هوای جلو
تنظیم برقی صندلی راننده در ۶ جهت
گرمکن صندلی‌های جلو
تهویه مطبوع اتوماتیک
سیستم هشداردهنده درها
کمربند ایمنی پیش‌کشنده
آینه‌های برقی جانبی دارای گرمکن
سنسور پارک و دوربین عقب
کامپیوتر سفری
چراغ‌های مشایعت جلو
سنسور نور یا اتولایت
چراغ روز یا دی‌لایت
حسگر فشار باد تایرها
استارت دکمه‌ای
روکش فرمان چرمی
کلیدهای کنترل روی غربیلک فرمان
نمایشگر ۱۰ اینچی مولتی‌مدیا همراه با مسیریاب و نقشه آفلاین
درگاه USB با قابلیت شارژ موبایل
سانروف برقی، شیشه دودی عقب
روکش صندلی‌های چرمی و کفپوش سه‌بعدی

جمع‌بندی

به نظر می‌رسد شاهین پلاس اتوماتیک، با توجه به بهره‌مندی از موتور ۱۶ سوپاپ تنفس طبیعی، بتواند جایگاه بهتری نسبت به مدل توربوشارژ ۸ سوپاپ در بازار ایران به دست آورد و حالا رقیب بسیار مهم‌تری برای محصولاتی همچون تارا ایران‌خودرو محسوب می‌شود؛ زیرا احتمالاً موتور آن دوام فنی بالاتری در بلندمدت خواهد داشت و دردسرهای نگهداری از یک پیشرانه توربوشارژ را به مالک شاهین پلاس تحمیل نمی‌کند. با این وجود، تغییر ندادن ظاهر خودرو و به‌کارگیری مواد پلاستیکی نه‌چندان مرغوب در ادوات کابین، همچنان کانون انتقادات وارده بر این خودرو است که در صورت رفع آن، قطعاً شاهین پلاس قادر خواهد بود به جایگاه‌های بسیار بالاتری در بازار ایران دست پیدا کند.

البته بالا بودن نسبی قیمت این خودرو در کارخانه و بازار آزاد نیز از دیگر نکات منفی شاهین پلاس به شمار می‌رود که دست مصرف‌کننده واقعی را تا حد زیادی از آن کوتاه کرده است و احتمالاً جایگاه این ماشین را در بازار تا حدودی متزلزل می‌کند؛ چراکه با مبالغ این‌چنینی، شاید بعضی از مشتریان به سمت خرید خودروهای کارکرده چینی با امکانات بیشتر و پرستیژ بالاتر بروند و تمایل به خرید محصول ایرانی در آن‌ها کاهش یابد.