واکنش کیهان به شکایت محمد خاتمی از حسین شریعتمداری

ادعا کرده‌اند وکلای محمد خاتمی از مدیرمسئول کیهان شکایت کرده و حسین شریعتمداری به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شده است. ادعای آنها در حالی است که تا این لحظه چنین چیزی به مدیر مسئول کیهان ابلاغ نشده است!

کد خبر: ۲۰۳۳۱۴۵

۰۳ بهمن ۱۴۰۳

به گزارش اقتصادآنلاین، کیهان نوشت: ماجرای ملاقات سید محمد خاتمی با جورج سوروس ظاهرا برای غربگرایان مدعی اصلاحات خیلی حیثیتی شده و سعی می‌کنند هر جور شده این ننگ را از پیشانی خود پاک کنند. این بار آنها ادعا کرده‌اند وکلای محمد خاتمی از مدیرمسئول کیهان شکایت کرده و حسین شریعتمداری به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شده است. ادعای آنها در حالی است که تا این لحظه چنین چیزی به مدیر مسئول کیهان ابلاغ نشده است!

اما به همین مناسبت بد نیست مروری بر برخی از آنچه تاکنون در کیهان به عنوان مستندات دیدار محمد خاتمی به عنوان یکی از سرکردگان کودتای رنگی ناکام ۱۳۸۸ با جورج سوروس منتشر شده؛ داشته باشیم.

۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ (جمعه، ۲۴ شهریور ۱۳۸۵) «کنت تیمرمن» (رئیس میز ایران در سیا در دهه ۱۹۹۰ و مدیر بنیاد دموکراسی برای ایران) در پایگاه خبری NewsMax نوشت: «مخالفان دولت بوش در هتل «هایت» گردهم آمده بودند تا تعامل دولت با تهران را خواستار شوند. سوروس خطاب به شرکت‌کنندگان در این نشست که به همت «بنیاد آمریکای نوین» برگزار شده بود، درباره یک «معامله بزرگ» با تهران سخن گفت... چندین منبع روز پنجشنبه به «نیوز مکس» گفتند که سوروس این هفته طی یک مراسم شام خصوصی در بوستون، درباره این «معامله بزرگ» با «محمد خاتمی» رئیس‌جمهوری سابق ایران گفت‌وگو کرد. یک ایرانی که در آن مراسم شام حضور داشت، گفت: خاتمی به ما گفت که آمریکا باید مذاکره با ایران را آغاز کند.»

تیمرمن از «استیون کلمنز» مدیر «برنامه راهبرد آمریکا» در بنیاد «آمریکای نوین» و همچنین «هومن مجد» مشاور و مترجم خاتمی در آن سفر به عنوان حاضران دیگر مراسم شام نام می‌برد.

«هومن مجد» کسی است که بعدها تصاویر حضورش در بالکن هتل کوبورگ در کنار محمدجواد ظریف طی مذاکرات برجام بارها دست به دست شد. او سال ۲۰۰۹ کتابی به نام «آیت‌الله می‌خواهد متفاوت باشد؛ پارادوکس ایران مدرن» نوشت. در صفحه ۲۰۷ این کتاب آمده است: «جورج سوروس و ویلیام بلوم (یکی از نزدیکان جیمی کارتر) برای ملاقات با خاتمی به بوستون پرواز کردند.»

به دنبال یک دعوای حقوقی در آمریکا؛ «تریتا پارسی» رئیس وقت «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) متهم به لابی غیرقانونی برای ایران می‌شود؛ دادگاه او را در دسامبر ۲۰۰۹ مجبور به انتشار برخی ایمیل‌ها و مکاتبات خود از جمله در ارتباط با «محمدجواد ظریف» (سفیر سابق ایران در سازمان ملل) می‌کند که پس از چند بار طفره رفتن او از این دستور دادگاه سرانجام ناچار به انتشار ایمیل‌های خصوصی‌اش می‌شود.

در یکی از این ایمیل‌ها با عنوان «سوروس در ضیافت شام ظریف برای خاتمی» به تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۰۶ (۱۵ شهریور ۱۳۸۵) «پارسی» از «کلیتون سویشر» خبرنگار الجزیره و عضو دوره‌ای شورای روابط خارجی آمریکا می‌پرسد: «آیا از آلفر خبری داری؟» سویشر پاسخ می‌دهد: «نه! خبر خاصی نیست؛ شب گذشته در ضیافت شام «ظریف» با خاتمی و دیگران بودم. باید بدانی که «استیو کلمنز» در مورد تو چیزهای خوبی به «جورج سوروس» گفت.»

مرداد۱۳۸۸ «کیان تاجبخش» مشاور «بنیاد سوروس» در چهارمین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده عوامل آشوب‌های ۱۳۸۸ از دیپلماسی «مسیر دو»(Track Two) میان چهره‌های سیاسی ایرانی و آمریکایی با حمایت مالی «بنیاد راکفلر» و «بنیاد سوروس»گفت و به مصداقی از آن اشاره کرد: «اگر ما یکی از اولین نمونه‌های این برگزاری ارتباط، [را] سفر آقای «عطریانفر» به بنیاد سوروس ببینیم، می‌توانیم نهایتا [آن را در] ملاقات مستقیم جناب آقای «خاتمی» ‌همراه با جناب آقای «ظریف» با آقای «سوروس» در نیویورک در سال ۱۳۸۵ ببینیم، بنابراین این یک ارتباط مستمری بوده که ادامه داشته است.»

فقط با احتساب همین موارد؛ چهار روایت از چهار فرد مختلف و البته جدای از یکدیگر وجود دارد که از دیدار محمد خاتمی با جورج سوروس خبر می‌دهند. به این موارد می‌توان چندین روایت مستند دیگر را هم افزود که اگر ادعای رسانه‌های زنجیره‌ای درباره شکایت محمد خاتمی از مدیرمسئول کیهان صحت داشته باشد، مشتاقانه در انتظار دادگاه می‌نشینیم تا مستندات دیگر را نیز در آنجا ارائه کنیم.

جورج سوروس یکی از کلان‌سرمایه‌داران یهودی و صهیونیست در آمریکاست و به پشتیبان کودتاهای مخملی (به قول خودشان انقلاب‌های رنگی!) در کشورهای مخالف و دشمن آمریکا و اسرائیل، شهرت دارد. دقیقا همان کودتای مخملی که مثلث آمریکا، اسرائیل و انگلیس تحت عنوان «جنبش سبز»! علیه جمهوری اسلامی ایران طراحی کرده و با همکاری مستقیم خاتمی و میرحسین موسوی و چند تن دیگر از مدعیان اصلاحات به صحنه آورده بودند. از این روی خاتمی و برخی از مدعیان اصلاحات حق دارند از افشای خیانت خود نگران باشند. و این قصه سر دراز دارد.