در نشست تحلیلی عملکرد و برنامه‌های فولاد خراسان مطرح شد؛

بحران جهانی فولاد شدیدتر از ۲۰۰۸؛ کاهش حاشیه سود و چالش‌های پیش‌رو

تولید جهانی فولاد در سال ۲۰۲۱ به ۱۹۶۳ میلیون تن رسید و رکورد بی‌سابقه‌ای را ثبت کرد. با این حال، پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ رکورد جدیدی در این صنعت شکسته نشود. کاهش قیمت جهانی فولاد، افزایش تقاضا برای فولاد سبز، و چالش‌های انرژی از جمله عوامل کلیدی تأثیرگذار بر کاهش تقاضا و قیمت این صنعت هستند.

کد خبر: ۲۰۳۴۸۳۷

۱۰ بهمن ۱۴۰۳

به گزارش خبرنگار اقتصاد آنلاین، در نشست تحلیلی عملکرد و برنامه‌های فولاد خراسان، کارشناسان به بررسی دقیق چشم‌انداز جهانی صنعت فولاد پرداختند. الهوردی تقوی، مشاور صنعت فولاد، در این نشست گفت: «تولید جهانی فولاد در سال ۲۰۲۱ به ۱۹۶۳ میلیون تن رسید که یک رکورد تاریخی بود. با این حال، پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ رکورد جدیدی در این صنعت ثبت نشود. این موضوع نشان‌دهنده کاهش رشد تقاضا و افزایش چالش‌های تولید در سطح جهانی است.»

وی افزود: «تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۵ با رشد ۱.۷ درصدی همراه خواهد بود، اما قیمت‌ها کاهشی خواهد بود. این کاهش قیمت ناشی از افزایش ظرفیت تولید و کاهش تقاضا در برخی بازارهای کلیدی مانند چین است.»

در ادامه، مهدی امیدعلی، تحلیلگر گروه مهرگان، اظهار کرد: «چین بزرگ‌ترین مصرف‌کننده و تولیدکننده فولاد در جهان است. ۵۲ درصد از سنگ آهن جهان در مصالح ساختمانی و ۱۶ درصد در سازه‌ها استفاده می‌شود. چین همچنین سه شرکت از برترین شرکت‌های تولیدکننده فولاد جهان را در اختیار دارد.»

وی ادامه داد: «با این حال، کاهش تقاضای چین به عنوان بزرگ‌ترین مصرف‌کننده فولاد، یکی از چالش‌های اصلی این صنعت است. پیش‌بینی می‌شود تقاضای فولاد در چین در پنج سال آینده کاهش یابد، که این موضوع بر قیمت جهانی فولاد تأثیر منفی خواهد گذاشت.»

کاهش حاشیه سود شرکت‌های فولادی در سطح جهانی

الهوردی تقوی در ادامه گفت: «بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳، اروپا و چین کاهش ۷ درصدی حاشیه سود عملیاتی را تجربه کردند. این کاهش ناشی از افزایش هزینه‌های تولید، کاهش قیمت فولاد و فشارهای ناشی از تقاضای کمتر است.»

وی افزود: «طبق تحلیل بلومبرگ، بحران شدیدی در بازار جهانی فولاد وجود دارد که حتی از بحران ۲۰۰۸ نیز شدیدتر است. مدیران ارشد شرکت‌های بزرگ فولادی جهان نیز این بحران را تأیید کرده‌اند و معتقدند که این صنعت با چالش‌های بی‌سابقه‌ای مواجه است.»

مدیریت شرکت بائو استیل نیز چین معتقد است شرایط در بخش فولاد چین مانند یک «زمستان سخت» است که «طولانی تر، سردتر و سخت تر از آنچه انتظار داشتیم خواهد بود.»

رشد تقاضا برای فولاد سبز و تأثیر آن بر صنعت

تقوی در بخش دیگری از سخنان خود به رشد تقاضا برای فولاد سبز اشاره کرد و گفت: «تقاضا برای فولاد سبز در پنج سال آینده ۲.۵ برابر خواهد شد. این موضوع ناشی از افزایش فشارهای زیست‌محیطی و قوانین سخت‌گیرانه‌تر در مورد انتشار کربن است. شرکت‌هایی که بتوانند به‌سرعت خود را با این تغییرات تطبیق دهند، در آینده موفق‌تر خواهند بود. با این حال، تولید فولاد سبز هزینه‌بر است و نیازمند سرمایه‌گذاری‌های کلان در فناوری‌های جدید است. این موضوع می‌تواند حاشیه سود شرکت‌های فولادی را تحت تأثیر قرار دهد.»

پیمان کاتبی، مدیر تحلیل اعتبار تابان نیز گفت: « قیمت جهانی فولاد نزولی بوده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۵، ۴ درصد کاهش یابد. همچنین، قیمت سنگ آهن ۱۴ درصد کاهش خواهد داشت که منجر به کاهش مصرف و افزایش مشکلات تولیدکنندگان می‌شود.»

چشم‌انداز صنعت فولاد در خاورمیانه و ایران

الهوردی تقوی در بخش پایانی سخنان خود به چشم‌انداز صنعت فولاد در خاورمیانه اشاره کرد و گفت: «بر خلاف روند جهانی، تقاضا در برخی مناطق در سنوات آتی بیشتر خواهد شد. به عنوان مثال در منطقه خاورمیانه، پیش‌بینی می‌شود تقاضای فولاد ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش یابد. این موضوع فرصت‌های جدیدی برای تولیدکنندگان فولاد در ایران ایجاد می‌کند.»

وی افزود: «ایران با تولید ۳۱ میلیون تن فولاد در سال، در رتبه دهم جهان قرار دارد. با این حال، چالش‌های انرژی و کاهش قیمت جهانی فولاد، فشار زیادی به تولیدکنندگان ایرانی وارد کرده است. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۵، ۱۳ میلیون تن به تولید فولاد ایران اضافه شود، اما این افزایش تولید باید همراه با بهبود زیرساخت‌های انرژی باشد.»

الهوردی تقوی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: «حاشیه سود شرکت‌های تک‌حلقه‌ای فولاد به زیر ۳ درصد رسیده است. این کاهش ناشی از افزایش هزینه‌های تولید، کاهش قیمت فولاد و فشارهای ناشی از تقاضای کمتر است. شرکت‌هایی که نتوانند هزینه‌های خود را مدیریت کنند، با مشکلات جدی مواجه خواهند شد.»

کارشناسان در این نشست بر لزوم تطبیق با تغییرات جهانی صنعت فولاد تأکید کردند. کاهش قیمت جهانی فولاد، افزایش تقاضا برای فولاد سبز، و چالش‌های انرژی از جمله عواملی هستند که آینده این صنعت را تحت تأثیر قرار خواهند داد. ایران به عنوان یکی از تولیدکنندگان بزرگ فولاد در جهان، باید با بهبود زیرساخت‌ها و افزایش بهره‌وری، خود را برای این تغییرات آماده کند.