ماجراهای «پیرپسر» اوکتای براهنی ادامه دارد؛ از توقیف تا رده بندی سنی

«پیرپسر» ساخته اوکتای براهنی برای اکران با یک مشکل دیگر مواجه شده است. فیلم باید با رده‌بندی سنی نمایش داده شود.

کد خبر: ۲۰۵۵۵۷۵

۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از همشهری آنلاین، پیر پسر تا رسیدن به آستانه اکران ماجرا‌های زیادی را از سر گذرانده است. فیلم را اکتای براهنی سال ۱۴۰۰ ساخت، اما تا سال ۱۴۰۳ و یک نمایش ویژه در جشنواره فجر هرگز روی پرده نرفت. بعد از اکران در فجر و واکنش‌های بسیار مثبتی که از سوی منتقدان به خصوص در باره بازی حسن پورشیرازی دریافت کرد، فیلم مطرح شد و گفته شد برای اکران هیچ مشکلی ندارد.

اما خیلی زود یک مشکل بزرگ برای اکران فیلم مطرح شد. زمان بلند فیلم (۱۹۰ دقیقه) به این معناست که هر سئانس اکران آن نزدیک به دو سئانس اکران یک فیلم با زمان معمول است. به همین دلیل از قیمت ۲۲۰ هزار تومانی برای بلیت‌های این فیلم صحبت می‌شد تا سینماداران راضی به اکران آن باشند. بعد از مدتی ابراهیم عامریان در برنامه هفت اعلام کرد پخش کننده پیرپسر خواهد بود.

هرچند که صحبتی از زمان فیلم و حل مشکل آن نشد، اما اعلام شد به زودی و با پایان فیلم رها روی پرده خواهد رفت. بعدتر هم گفته شد این فیلم هیچ ممیزی در اکران ندارد. حالا، اما اعلام شده فیلم برای اکران باید رده بندی سنی داشته باشد. وح‌الله حسینی، معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، درباره اکران فیلم پیرپسر اکران گفته: «برای این فیلم ابتدا باید آیین‌نامه رده‌بندی سنی نهایی و ابلاغ شود.

البته در گذشته هم چنین آیین‌نامه‌ای وجود داشت، ولی باید در دوره جدید بازنگری و ابلاغ شود تا بعد بنا بر آن، فیلم‌هایی شبیه پیرپسر اکران شوند.» مشخص نیست این محدودیت سنی برای پیرپسر شامل چه رده سنی می‌شود و این فیلم با وجود اکران محدودترش در مقایسه با فیلم‌های دیگر به دلیل زمان طولانی آن، چه میزان دیگر از مخاطبانش را از دست می‌دهد و بیشتر از آن معلوم نیست این قانون چه میزان ضمانت اجرایی دارد و چطور اجرا می‌شود.

پیرپسر با بازی لیلا حاتمی، حسن پورشیرازی، حامد بهداد و محمد ولی‌زادگان داستان دو برادر است که با پدر قلدر و زورگویشان)، زندگی می‌کنند و تحت فشار اقتصادی زیادی قرار دارند تا اینکه رعنا وارد زندگی شان می‌شود.

قانون رده بندی سنی فیلم‌ها از کی اجرایی شد؟

قانون رده بندی سنی فیلم‌ها سال ۹۸ و در زمان سرپرستی حسین انتظامی بر سازمان امور سینمایی و سمعی بصری اعلام شد. در توضیح این قانون نوشته شده::اهمیت این موضوع بدان خاطر است که گاه نمایش رفتار و گفتار شخصیت‌های منفی و یا رخداد‌هایی که متضمن خشونت، ترس و مضامین مشابه هستند، برای برخی گروه‌های سنی نامناسب است، لذا اطلاع رسانی، طبقه بندی آثار و توصیه‌های آگاهی بخش با انواع روش‌ها ضروری به شمار می‌رود.»

بر اساس ماده ۳ این قانون چهار درجه سنی برای تماشای فیلم‌ها تشخیص داده شده است: گروه ۹+: این فیلم دارای الفاظ یا صحنه‌های نامناسب برای کودکان است و تماشای آن برای کودکان زیر ۹ سال توصیه نمی‌شود.

- گروه ۱۲+: این فیلم دارای صحنه‌های نسبتا خشونت آمیز یا دلهره آور یا استعمال دخانیات و یا الفاظ نامناسب است و تماشای آن برای افراد زیر ۱۲ سال توصیه نمیشود.

- گروه ۱۵+: این فیلم دارای صحنه‌های خشونت آمیز، ترسناک یا استعمال مواد مخدر یا روابط خلاف عرف جامعه و یا زبان تند و نامناسب است و تماشای آن برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمی‌شود.

- گروه ۱۸+: این فیلم دارای صحنه‌های افراطی از خشونت یا صحنه‌های استعمال مواد مخدر یا صحنه‌هایی تداعی کننده روابط زناشویی و یا الفاط و حرکات نامناسب است و تماشای آن برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است.

پیش از این هم البته موضوع رده بندی سنی مطرح شده بود، اما هیچگاه به شکل جدی اجرا نشده و در واقع تشخیص تماشای فیلم برای زیر ۱۸ سال به خانواده‌ها واگذار شده است. مخالفان اجرای این طرح هم معتقدند خانواده‌ها می‌توانند تشخیص دهند کدام فیلم‌ها برای کودک و نوجوان مناسب هستند. هرچند به فراوانی می‌توان کودکانی را دید که همراه خانواده شان به دیدن فیلمی کمدی آمده‌اند که اصلا مناسب سنشان نیست.