تعداد اتباع خارجی که در ایران می‌مانند رسما اعلام شد

رئیس مرکز امور اتباع وزارت کشور با اشاره به لزوم پالایش جمعیت مهاجران اعلام کرد: سقف نهایی اقامت اتباع خارجی در ایران ۲.۷ میلیون نفر تعیین شده و افراد فاقد مجوز باید طبق برنامه زمان‌بندی از کشور خارج شوند.

کد خبر: ۲۰۶۲۹۱۸

۱۲ خرداد ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از فرهیحتگان، نادر یاراحمدی، رئیس مرکز امور اتباع و مهاجران خارجی وزارت کشور در گفتگویی با موضعی جدی خود را مدافع حقوق ایرانیان خواند و از حضور اتباع غیرمجاز انتقاد کرد و گفت که اتباع غیرمجاز باید کشور را ترک کنند.

مشروح این گفتگو را در ادامه می‌خوانید؛

طرح و برنامه اداره کل اتباع و وزارت کشور برای اتباع چیست؟

اتباعی که مجاز هستند، همچنان خدمات می‌گیرند و ما برای آن‌ها فعلا برنامه محدودکننده نداریم. اگرچه به نظر من همه آن‌ها هم باید پالایش شوند. ما موظفیم که به پناهندگان و مهاجرینی که با سند هویتی خاص به کشورمان می‌آیند، خدمات ارائه دهیم. کسانی که غیرمجازند هم از همین الان هم نباید در کشور حاضر باشند. وقتی کسی غیرمجاز است، از همین الان هم حق ندارد در کشورمان بماند. اما چون عملی نیست مجبوریم در یک برنامه‌ریزی به آن‌ها فرصت دهیم. ما به ‌شأن و کرامت انسانی توجه کرده‌ایم و گفته‌ایم تا ۱۵ تیرماه کسانی که دانش‌آموز دارند، صبرکنند دانش‌آموزانشان امتحان را بدهند و کارنامه‌هایشان را بگیرند و بعد بروند.

این در حالی است که بسیاری‌شان غیرمجازند. هیچ کجای دنیا این‌طور نیست. بنابراین طرح و برنامه ما این است کسانی که غیرمجازند، کشور را ترک کنند. آن‌هایی که شرایطی دارند و می‌توانند طبق شرایطمان، تبدیل به یک فرد مجاز شوند؛ با نگاه سهل‌گیرانه ما، از این فرصت استفاده کنند. اما کسانی که غیرمجازند باید از کشور خارج شوند. همه جای دنیا عرف این است که ۳ درصد جمعیت نیروی کار مهاجران باشند. اما چون افغانستانی‌ها با خانواده می‌آیند ما ۳ درصد کل جمعیت درنظر می‌گیریم. یعنی باید ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر باشند. بر این اساس ۶۰ درصد الی ۵۵ درصد این افراد باید به موطن اصلی خود بازگردند.

آمارهای مختلفی از اتباع شنیده می‌شوند. با توجه به رد مرزهای صورت گرفته؛ چه تعداد آمار از اتباع داریم؟

میزانی از آن برآورد است. غیر از افرادی که با ویزا به کشورمان می‌آیند. افرادی که با ویزا می‌آیند مسئله‌ای نیست. اگرچه برخی‌شان کار غیرقانونی می‌کنند و پس از اتمام ویزا از کشور خارج نمی‌شوند. اما نزدیک به ۲ میلیون نفر افرادی هستند که از مرز وارد می‌شوند. این‌ها برای اینکه خودشان را به تهران برسانند، صدها کار غیرقانونی کرده و صدها نفر را درگیر کار غیرقانونی می‌کنند.

این افراد همین‌طوری که می‌رسند خودشان به تنهایی مجرم‌اند و باید تحویل دادگاه شوند. اما باز هم ما این کار را انجام نمی‌دهیم و می‌گوییم شرایط خاص آن کشور باعث شده که این فرد از روی ناچاری وارد کشورمان شود؛ همه این طوری نیستند البته. هیچ کجای دنیا قبول نمی‌کنند که این حجم پناهجو وارد کشورشان شوند، سر کار بروند، حقوق بگیرند و از بهداشت استفاده کنند. اما اتباع غیرمجاز را مجانی درمان می‌کنیم. چون نگاه ما این است و نمی‌توانیم برخورد کنیم. من برای زندگی این افراد تصمیم نمی‌گیریم اما اگر می‌خواهند وارد کشورمان شوند، باید قانونی وارد شوند.

شما پیوست فرهنگی و اجتماعی رفتن مهاجرین و خالی ماندن بعضی از مشاغل را در نظر گرفته‌اید؟

این موردی از پیوست اقتصادی است. پیوست اجتماعی برای وقتی است که این افراد پناهنده باشند. پیوست اجتماعی یعنی مردم به این‌ها ترحم کنند و به عنوان پناهنده نگه دارند. اما اگر شما پیوست اقتصادی را در نظر دارید، ما نمی‌توانیم عده‌ای کارگر را به یک‌ جایی بفرستیم ولی ندانیم این کارگرها چه کسانی‌اند. ما حتی از هویتشان هم مطلع نیستیم چون هیچ سندی نداریم که بتواند نشان دهد این‌ها چه افرادی هستند. پیوست اقتصادی می‌گوید فرد باید هویتش روشن باشد. طبق نیاز ما حضور داشته باشند. نه اینکه امروز همه کسانی که می‌خواهند سرایدار یا باغبان داشته باشند، باید هزینه‌اش را ملت ایران پرداخت کند. یارانه‌ها بخشی از حقوقی است که دولت به مردم پرداخت می‌کند.

شأن و کرامت مردم ایران این است که ما از جیبشان دربیاوریم و به کسانی پرداخت کنیم که از حضورشان راضی نیستند؟ این نمی‌شود. ما می‌گوییم نزدیک به ۳ میلیون نفرشان در کشورمان بمانند. آن‌هایی که قانونی‌اند بمانند. آن‌هایی که روادید دارند، بمانند. می‌گوییم آن‌هایی که غیرمجازند، از کشور خارج شوند. چه‌کار کنیم؟ همه حرف ما این است که مردم نمی‌توانند تحمل کنند عده‌ای غیرمجاز در کشور حضور داشته باشند. من هم به عنوان کسی که مسئول است، نمی‌توانم تحمل کنم. بالاخره وزارت کشور یک وزارتخانه امنیتی است. یعنی امنیت مردم را باید براساس سیاست‌های خاص تأمین کند. نمی‌توانیم بگذاریم عده‌ای در کشورمان این طور زندگی کنند. عده‌ای هستند که نمی‌دانیم چه‌کسانی‌اند و فردا اگر مشکلی از سوی‌شان پیش آمد چطور پیدایشان کنیم.