پلت فرم ال90 ایرانی؛ ارتقاهای کلیدی در پارس‌نوآ

پارس‌خودرو با عرضه پارس‌نوآ، از پلت فرم ال90 بهره گرفته و در عین حال تغییرات فنی جزئی در آن ایجاد کرده است. این مقاله به تشریح مشخصات و تفاوت‌های این پلت فرم می‌پردازد.

کد خبر: ۲۰۶۵۰۶۲

۲۱ خرداد ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایران جیب، بررسی ساختار سدان جدید پارس‌خودرو از آن جهت حائز اهمیت است که به زودی باید شاهد تردد ال۹۰ ایرانی یا پارس‌نوآ در خیابان های کشور باشیم.

در ادامه نگاهی به تغییرات و ویژگی‌های پلت فرم پارس‌نوآ انداخته‌ایم.

پارس‌نوآ محصولی است که بر اساس پلت فرم B۰ رنو تندر ۹۰ ساخته شده است. یکی از ویژگی‌های این پلت فرم که در نسل‌های گذشته خودروهای رنو و نیسان مورد استفاده قرار می‌گرفت، استفاده کمتر از سیستم‌های الکتریکی در ساختار کلی خودرو است. این ویژگی موجب تولید ارزان‌تر و هزینه‌‎های نگهداری کمتر می‌شود. همین رویه در سدان پارس‌نوآ نیز تکرار شده و به طور مثال کلیدهای شیشه‌بالابر در جلو و عقب بر روی قسمت مرکزی کنسول نصب شده‌ است که سبب کاهش هزینه‌ها و استفاده کمتر از دسته سیم‌ درون رودری‌ها می‌شود.

یکی از نکاتی که در بین خریداران ال۹۰ در ایران بسیار مورد استقبال قرار گرفت، ایمنی بالا و مقاومت در برابر تصادفات بود. تضمین‌کننده این ادعا کسب ۳ ستاره ایمنی یوروانکپ در معتبرترین مرکز تست تصادف خودرویی است. از آنجایی که پارس‌نوآ هم روی همین ساختار تولید شده است، می‌توان انتطار عملکردی مشابه با همزاد فرانسوی از این خودرو جدید داشت.

دلیل ایمنی بالای ایمنی این ساختار چیست؟ بی شک یکی از ویژگی‌های مثبت این پلت فرم استفاده از فولاد با مقاومت بالا است که موجب آسیب کمتر بر پیکره اصلی خودرو و دفع ضربات هنگام تصادفات می‌شود. نکته بعدی سر شاسی‌های مقاوم است که بین سپر و شاسی قرار گرفته تا در هنگام ضربات بتواند عملکرد مناسبی را از خود نشان دهد. برای اشاره بد نیست بدانید که سر شاسی (Crash Box) وظیفه جذب انرژی ناشی از ضربه در هنگام برخورد (اساسا ضربات با سرعت کم) را دارد. به همین منظور معمولا این قطعه به گونه‌ای طراحی می‌شود که صورت خاصی تغییر شکل داده و هنگام جذب ضربه، آن را به کابین و شاسی اصلی خودرو انتقال ندهد.

براساس گفته مدیران شرکت، پلت فرم پارس‌نوآ در بخش کف خودرو و رکاب‌ها دستخوش تغییراتی شده که سبب افزایش ایمنی هنگام ضربات جانبی به سازه اصلی خودرو شده است.

معمولا خودروسازان در خودروهای اقتصادی که طراحی و توسعه می‌دهند، از المان‌های ارزان سازی شده استفاده می‌کنند. به طور مثال سعی می‌کنند در طراحی چراغ‌ها از ساده‌ترین سیستم‌های موجود استفاده کنند که در محصول تندر ۹۰ این اتفاق افتاده بود و چراغ‌های این خودرو از نوع هالوژنی بود، اما پارس خودرو به دو دلیل طراحی این قطعه را مورد بازنگری قرار داد. یک عملکرد سیستم روشنایی و دو بحث زیبایی شناختی در طراحی که اتفاقا هر دو این موردها سبب شده تا با خودرویی به روزتر چه از نظر زیبایی و چه از نظر عملکرد چراغ‌ها طرف باشیم. چراغ‌های جلو از سیستم پروژکتور لنز (PES) استفاده می‌کند که موجب خط کات بهتر، افزایش برد نور چراغ‌ها و الگوی بهتر نوردهی به نسبت سیستم‌های ساده‌تر می‌شود. همین تغییر در چراغ‌های عقب هم تکرار شده که سبب شده تا در نگاه اول حس خودرویی به روزتر را از این خودرو بگیریم.

یکی دیگر از بخش‌هایی که معمولا در ساختار کلی پلت‌فرم‌ها دچار تغییرات می‌شود، سیستم‌های مدیریت برق و شبکه و تجهیزات الکتریکی است. به طور مثال سیستم تهویه این خودرو که بر خلاف تندر ۹۰ از نوع الکتریکی است یا سیستم تنظیم ارتفاع چراغ‌های جلو که از نوع تنظیم الکتریکی است در حالی که در ال۹۰ این مکانیزم از طریق کابل قابل تنظیم بود.