واحد پول بلغارستان تغییر کرد؛ یورو جایگزین لف می شود!

پلامن رالچف می‌گوید: «یورو قایق نجاتی است که بلغارستان باید سوار آن شود!» این پژوهشگر دانشگاه اقتصاد ملی و جهانی هشدار می‌دهد که احزاب پوپولیست راست‌گرا ممکن است از بحث تغییر واحد پول سوءاستفاده کنند.

کد خبر: ۲۰۷۳۹۶۷

۳۰ تير ۱۴۰۴

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از یورونیوز؛ در گفت‌وگویی پلامن رالچف می‌گوید: «یورو قایق نجاتی است که بلغارستان باید سوار آن شود!» این پژوهشگر دانشگاه اقتصاد ملی و جهانی هشدار می‌دهد که احزاب پوپولیست راست‌گرا ممکن است از بحث تغییر واحد پول سوءاستفاده کنند.

دوران لِف بلغارستان رو به پایان است! بلغارستان می‌خواهد از ژانویه، یورو را جایگزین لِف کرده و آن را به‌عنوان واحد پول رسمی کشور معرفی کند. تلاش‌ها برای اصلاحات در حال به‌ثمرنشستن است

کمیسیون اروپا، بانک مرکزی و وزیران دارایی اتحادیه‌ی اروپا با این تصمیم موافقت کرده‌اند.

بلغارستان همه‌ی شروط لازم برای پیوستن به یورو را دارد:

روند افزایش قیمت کالا‌های مصرفی کند است

کسری بودجه در سطح پایینی قرار دارد.

در میان کشور‌های اروپایی، سطح بدهی دولت بلغارستان از پایین‌ترین‌ها است.

نرخ بهره‌ی بلندمدت در وضعیت باثباتی قرار دارد.

بااین‌حال، بسیاری از مردم بلغارستان نگران توهم هستند؛ با اینکه یورو یکی از باثبات‌ترین ارز‌های جهان است. ۶۶درصد از مردم بر این باورند که بلغارستان هنوز برای این کار آمادگی ندارد. جریان‌های ملی‌گرای افراطی در بلغارستان و طرف‌داران روسیه، اعتراضاتی را علیه پیوستن به یورو سازمان‌دهی کرده‌اند. جامعه دچار دوگانگی شده است. همه‌ی نهاد‌های اروپایی نظر کاملاً متفاوتی دارند. بلغارستان اقدامات لازم را انجام داده و اکنون آماده است.

مزایای پیوستن به یورو بیشتر است یا معایب آن؟ در این میان، شراب‌سازان بلغاری نخستین گروهی هستند که طعم این گذار را تجربه می‌کنند. کشت انگور و تولید شراب در این منطقه سابقه‌ای هزاران‌ساله دارد. ایوایلو آنتونوف مدیر اجرایی کارخانه شراب‌سازی بسا ولی است با آنکه گرمای تابستان به ۴۰ درجه می‌رسد، تاکستان‌های او همچنان سرحال‌اند. «ما در اینجا انگور سیرا کشت می‌کنیم. به نظرم امسال محصول خیلی خوبی برداشت خواهیم کرد.

این شرکت سالانه ۷۲۰هزار بطری شراب تولید می‌کند که۸۰درصد آن صادر می‌شود. کار با چند ارز مختلف، هزینه‌های مالی به‌دنبال دارد. آنتونوف می‌گوید: «ما محصولاتمان را در خارج می‌فروشیم و پولمان را به یورو دریافت می‌کنیم، اما هزینه‌ی خرید مواد اولیه در داخل کشور را ناچاریم با لِف پرداخت کنیم.» در نتیجه، برای تبدیل یورو به لِف کارمزد زیادی به بانک پرداخت می‌کنیم.» با معرفی یورو، هزینه‌های تبادل ارز از بین می‌رود و کارآفرینان بلغارستانی در هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌کنند.

تغییر مکان: در روستای دوگانوفو با واسیـل پتروف دیدار می‌کنم. در چهارده‌سالگی، مهارت صید و پخت ماهی کپور را آموخت. او در زمینه‌ی حسابداری نیز مهارت دارد. هفت سال است که در رستورانِ کنار استخر ماهی مشغول کار است. او بر این باور است که ارزش یورو افزایش خواهد یافت. قیمت‌ها افزایش پیدا می‌کنند، اما دستمزد‌ها ثابت می‌مانند. این موضوع برایم نگران‌کننده است.

جامعه‌ بلغارستان میان حامیان و مخالفان پیوستن به یورو دچار دوگانگی شده است. جناح‌های راست‌گرای پوپولیست با دامن‌زدن به نگرانی‌ها درباره‌ی تورم، اقدام به برگزاری تجمعات گسترده می‌کنند. درباره‌ی افرادی مانند واسیـل، ایجاد رعب و وحشت کارساز است: «احساس خوبی به کنارگذاشتن لِف ندارم، چون اسکناس‌های آن نماد چهره‌های فرهنگی بلغارستان هستند. نگران ازدست‌دادن بخشی از هویت ملی هستم، چراکه ما بلغاری‌ها ملی‌گرایان سرسختی هستیم. تاریخ ما به بیش از سه‌هزار سال پیش بازمی‌گردد. مردم نگران‌اند، چون این حس وجود دارد که اروپا در حال بلعیدن هویت ماست.»

دوباره به دره‌ی بِسا برمی‌گردیم. آنتونوف، شراب‌ساز دره‌ی بِسا، با نظر واسیـل، آشپز ماهی، موافق نیست. از نگاه او، هویت ملی را نمی‌توان با پول سنجید یا تعریف کرد. و: «یورو دومین ارز قدرتمند دنیاست. از نگاه من این مسئله جای افتخار دارد!»

در شهر صوفیه، پایتخت بلغارستان، با پلامن رالچو ملاقات می‌کنم. او در دانشگاه اقتصاد جهانی، رئیس گروه روابط بین‌الملل است. او با تصمیم بلغارستان برای پذیرش یورو موافق است: «بلغارستان بر اساس مفاد معاهده‌ی الحاق به اتحادیه‌ی اروپا، موظف به پذیرش یورو شده است. در نتیجه، پرسش اصلی این نیست که آیا این کار انجام شود، بلکه زمان انجام آن مطرح است.

بهترین زمان برای این کار چه زمانی است؟ ۶۶درصد بلغار‌ها چنین نظری دارند: کشور ما هنوز آماده نیست!

تا چند سال پیش، اوضاع اقتصادی بلغارستان بهتر بود. ما به‌دلیل ناپایداری سیاسی و عدم توانایی در تشکیل دولت باثبات، بخش زیادی از پویایی اقتصادی‌مان را از دست داده‌ایم.

آیا بلغارستان باید پذیرش یورو را چند سال به تعویق بیندازد؟

به‌نظر من، صبر کردن راه درستی نیست. نمی‌دانیم شرایط اقتصادی در دو سه سال آینده چه خواهد شد. اوضاع حتی ممکن است بدتر شود؛ مشکل اصلی این است که گرایش به اروپا در بلغارستان هنوز به اندازه کافی تثبیت نشده است.

نیمی از شهروندان بلغارستان می‌گویند: نه! ما چنین چیزی را نمی‌خواهیم! ، اما چرا؟

عده‌ای از بلغار‌ها خود را جزئی از اروپا می‌بینند، اما گروهی دیگر بر هویت خاص و متمایز بالکانی خود تأکید دارند. در روان جمعی ما، پیچیدگی‌های عمیقی وجود دارد: واقعاً ما کجا ایستاده‌ایم؟ به‌عنوان یک ملت، باید به کدام سمت حرکت کنیم؟ و در این میان، نقش روسیه را نیز نمی‌توان نادیده گرفت: شکاف میان جریان‌های طرف‌دار و مخالف روسیه در جامعه‌ی بلغارستان، نشانه‌ای نگران‌کننده از یک بحران عمیق اجتماعی است.

آیا پذیرش یورو منجر به افزایش نرخ تورم خواهد شد؟

ماجرا به یک جنگ روانی شباهت دارد. شرایط در حال وخیم‌تر شدن است! قیمت‌ها سر به فلک کشیده‌اند! - من انتظار دارم قیمت‌ها بعد از اعلام یورو به‌عنوان پول رسمی کشور کاهش پیدا کنند. منطق بازار به‌روشنی به تجار نشان خواهد داد که برای حفظ رقابت‌پذیری، مجبورند قیمت‌های یورویی محصولات و خدمات خود را کاهش دهند.

چه دلیلی برای پذیرش یورو از سوی بلغارستان وجود دارد؟ این تصمیم چه فایده‌ای برای بلغارستان دارد؟

یورو نماد ثبات است؛ قایق نجاتی که باید به آن پناه ببریم.