از حریف قدرتمند اسرائیل رونمایی شد

هرچند رژیم صهیونیستی پیش از این حملاتی را در سوریه، لبنان، یمن و قطر انجام داده است، اما بخش قابل‌توجهی از موفقیت‌های هوایی آن را باید ناشی از ضعف تدافعی طرف‌های مقابل دانست تا برتری فنیِ صرف.

کد خبر: ۲۰۸۵۹۷۳

۲۲ شهريور ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا،پس از حمله هوایی اخیر رژیم صهیونیستی به قطر، یک مجله نظامی در تحلیلی نوشت که الجزایر به‌واسطه شبکهه دفاع هوایی پیشرفته‌ای که از روسیه و چین تأمین کرده است، نسبت به دیگر کشورهای عربی بیشترین توان مقابله با حملات هوایی تل‌آویو را دارا است.

مجله تحلیلی نظامی «Military Watch» در گزارشی درباره توانمندی‌های دفاعی کشورهای عربی نوشت که الجزایر به‌خاطر سرمایه‌گذاری‌های گسترده در سامانه‌های پدافند هوایی و نیروی هوایی، نسبت به هر گونه تهاجم هوایی احتمالیرژیم صهیونیستی مصون‌تر است.

طبق گزارش خبرگزاری سما، این گزارش در پی بحث‌وجدل‌ها درباره امکان نفوذ نیروی هوایی رژیم صهیونیستی به قلمرو کشورهای منطقه و توان پاسخ‌دهی آن‌ها مطرح شده است.

این مجله گزارش داد هرچند رژیم صهیونیستی پیش از این حملاتی را در سوریه، لبنان، یمن و قطر انجام داده است، اما بخش قابل‌توجهی از موفقیت‌های هوایی آن را باید ناشی از ضعف تدافعی طرف‌های مقابل دانست تا برتری فنیِ صرف.

میلیتاری واچ در ادامه یادآور شده است که نیروی هوایی رژیم صهیونیستی همچنان بر هواپیماهای قدیمی‌تر F-۱۵ و F-۱۶ تکیه دارد و شمار محدودتری هواپیمای مدرن F-۳۵ در اختیار دارد.

مجله مذکور کشور الجزایر را استثنایی توصیف کرده و نوشته است که این کشور از اوایل دهه اخیر، به‌ویژه پس از بحران امنیتی پس از سقوط رژیم قذافی در لیبی در ۲۰۱۱، کار تقویت دفاع هوایی را در اولویت قرار داد.

طبق نوشته میلیتاری واچ، سلاح‌ها و سامانه‌هایی که الجزایر از روسیه و چین تهیه کرده؛ از رادارهای پیشرفته و سامانه‌های دوربرد زمین به هوا تا ناوگان جنگنده‌های نوین؛ آن را در برابر حملات هوایی کمتر آسیب‌پذیر کرده است.

این گزارش فهرستی از ستون‌های پدافندی الجزائر ارائه می‌دهد که شامل نمونه‌هایی همچون S-۳۰۰PMU-۲ و S-۴۰۰، سامانه چینی HQ-۹، سامانه‌های میان‌بردی از قبیل Buk-M۲ و همچنین شمار قابل‌توجهی جنگنده Su-۳۰MKA و انواعی از MiG-۲۹M و Su-۳۵ است.

در ادامه این گزارش آمده است:، این تلفیق سامانه‌ها «چالشی بی‌سابقه» برای هر حمله هوایی احتمالی در منطقه ایجاد می‌کند. بسیاری از کشورهای عربی دیگر به سامانه‌های غربی وابسته‌ هستند که تحت محدودیت‌ها و شرایط فنی و سیاسی قرار دارند؛ محدودیت‌هایی که گاه مانع به‌کارگیری کامل قابلیت‌ها در برابر منافع کشورهای تامین‌کننده می‌شود. دسته‌بندی نرم‌افزاری و شرط و شروط صادراتی فناوری از جمله عواملی است که می‌تواند آزادی عمل دفاعی چند کشور منطقه را محدود کند. هرچند تحلیل‌های مستقل بیشتری برای ارزیابی کامل قابلیت‌ها و مؤلفه‌های بازدارندگی مورد نیاز است، اما نتیجه این تفاوت‌ها آن است که الجزایر، با شبکه دفاعی خود، نسبت به تهدیدهای هوایی خارجی بیشترین سطح مقاومت را در میان کشورهای عربی دارا است.