وقتی سکه به‌عنوان مهریه قابل وصول نیست، چه باید کرد؟

با اینکه هنوز بسیاری از خانواده‌ها مهریه دختران خود را بر اساس سکه تعیین می‌کنند، در دادگاه‌های خانواده پرونده‌هایی وجود دارد که دارایی‌های متفاوتی به‌عنوان مهریه در آنها ثبت شده است. این موضوع نشان می‌دهد که تنوع اقتصادی و تغییر نگرش‌ها باعث شده معیارهای سنتی تعیین مهریه در برخی موارد جای خود را به توافق‌های متنوع و انعطاف‌پذیر بدهد.

کد خبر: ۲۰۹۳۷۵۹

۲۵ مهر ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین، گاهی اوقات مهریه براساس سکه تعیین می‌شود، اما با افزایش قیمت این فلز گران‌بها — که اکنون از ۱۰۰ میلیون تومان فراتر رفته است — پیگیری اجرای مهریه می‌تواند به توقیف گسترده اموال ختم شود؛ اموالی که ارزش آنها بسیار بیشتر از سکه‌های ثبت شده در پنجمین صفحه عقدنامه است.

در این زمینه با چند وکیل دادگستری که پرونده‌هایی در حوزه خانواده داشته‌اند گفت‌و‌گو شده است.

شیما قوشه:

یک پرونده از زن و شوهر دهه هفتادی داشتیم که مهریه خانم شامل سفر به بیش از ۲۰ کشور بود، از جمله استرالیا، آمریکا، کانادا و تعدادی از کشور‌های اروپایی. علاوه بر این، خانم حق طلاق نیز داشت و درخواست اجرای مهریه داده بود. بررسی دارایی‌های مرد نشان داد که هیچ ملکی در اختیار ندارد و شغلش دانشجو بودن بود. در نهایت زوج با توافق هم مهریه را دریافت نکردند و جدا شدند.

مهین انصاری:

در پرونده‌ای دیگر، یک خانم مهریه خود را که شامل ۵ شمش یک‌کیلوگرمی طلا بود اجرا کرد و اموال شوهرش را توقیف نمود. این زوج هر دو در صنف هنری فعالیت داشتند و جزو چهره‌های شناخته شده بودند. حتی در شعب شلوغ دادگاه نیز مواردی از مهریه‌های بزرگ و عجیب افراد سرشناس تلویزیون و سینما مشاهده شده است. در یکی از این پرونده‌ها، مهریه به‌صورت سکه تعیین شده بود، اما با شکایت خانم، پروژه‌های ساختمانی نیمه‌کاره‌ای توقیف شد که سهم شوهر در آنها محدود بود.

آرزو فرهانی:

در مقابل، مواردی از مهریه‌های بسیار کم نیز وجود دارد؛ مثلاً پرونده‌ای که ۱۴ شاخه گل سرخ به‌عنوان مهریه تعیین شده بود. اکنون به خانم‌ها توصیه می‌شود که در صورتی که مهریه را کمتر مشخص می‌کنند، حق طلاق و حق تنصیف اموال (نصف کردن دارایی‌ها) را در عقدنامه لحاظ کنند. پیگیری دریافت سکه‌های طلا به دلیل محدودیت قوانین مربوط به ۱۱۰ و ۱۴ سکه ممکن است موفقیت‌آمیز نباشد، بنابراین توجه به حق طلاق و تنصیف اموال افزایش یافته است. در دهه ۶۰ نیز مبلغ دیه دست و پا به‌عنوان مهریه تعیین می‌شد، اما چنین شیوه‌ای اکنون منسوخ شده است.