اهمیت استراتژیک تاماهاک / تاماهاک چیست و چرا خبرساز شد؟

موشک کروز تاماهاک این روزها به‌خاطر درخواست اوکراین و اظهارنظرهای جنجالی درباره کاربرد آن، دوباره مورد توجه قرار گرفته است؛ ویدیوی عملکرد و کلیاتی از توانایی‌هایش را ببینید.

کد خبر: ۲۰۹۳۹۷۸

۲۶ مهر ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از دانشجو، موشک کروز «تاماهاک» (BGM-109 Tomahawk)، یکی از شناخته‌شده‌ترین تسلیحات دوربرد ارتش ایالات متحده، بیش از چهار دهه است که در زرادخانه‌های نیروی دریایی آمریکا و متحدان آن، نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

این موشک با بردی بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر، قابلیت پرواز در ارتفاع پایین، هدایت دقیق ماهواره‌ای و توان حمل انواع کلاهک‌های متعارف و تخصصی، یکی از ابزارهای اصلی ارتش آمریکا برای حملات نقطه‌ای و عملیات‌های تهاجمی دوربرد به شمار می‌آید.

تولید و توسعه از جنگ سرد تا عصر مدرن

تاماهاک در دهه ۱۹۷۰ در آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانز هاپکینز طراحی شد و از سال ۱۹۸۳ وارد خدمت رسمی شد. طی چهار دهه گذشته، این موشک توسط شرکت‌هایی چون جنرال داینامیکس، هیوز، مک‌دانل داگلاس و در نهایت ریتیون توسعه یافته و به‌روز شده است.

نسل‌های مختلف این موشک، از نسخه‌های هسته‌ای اولیه تا نمونه‌های پیشرفته امروزی با قابلیت ضدکشتی و حمله به اهداف متحرک، همگی بر پایه طراحی ماژولار اولیه ساخته شده‌اند.

ویژگی‌ها و عملکرد فنی

نوع: موشک کروز زیرصوت

برد عملیاتی: بیش از ۱۶۶۰ کیلومتر (بسته به نوع)

سرعت: حدود ۹۲۰ کیلومتر بر ساعت

وزن: حدود ۱۳۰۰ تا ۱۶۰۰ کیلوگرم

سیستم‌های هدایت: GPS، ناوبری اینرسیایی، TERCOM و DSMAC

کلاهک: متعارف، نفوذگر، خوشه‌ای یا JMEWS (کلاهک چندمنظوره نفوذی)

تاماهاک توانایی پرواز در ارتفاع بسیار پایین (۳۰ تا ۵۰ متر از سطح زمین یا دریا) را دارد که به آن امکان می‌دهد از دید رادارها پنهان بماند و به‌صورت غافلگیرانه به اهداف اصابت کند.

در سال ۲۰۲۱، جدیدترین نسخه این موشک با نام بلوک ۵ وارد خدمت شد. این نسخه دارای دقت هدف‌گیری ارتقایافته، برد عملیاتی افزایش‌یافته و توانایی حمله به اهداف متحرک دریایی و اهداف مستحکم زمینی است.

بلوک ۵اِی (MST): نسخه ضدکشتی با قابلیت هدف‌گیری کشتی‌های متحرک

بلوک ۵بی: نسخه مجهز به کلاهک چندمنظوره JMEWS برای نفوذ به سازه‌های بتنی و اهداف سخت

این نسخه‌ها می‌توانند در حین پرواز بازبرنامه‌ریزی شوند، در میدان نبرد پرسه بزنند، تصاویر زنده ارسال کنند و حتی از سوخت باقی‌مانده به‌عنوان عامل انفجار ثانویه استفاده کنند.

{$sepehr_media_8376143_400_300}