بازیگر جوان دیگری درگذشت / شوک بزرگ به جامعه هنری ایران

کیوان کاوند، بازیگر جوان تئاتر ایران، در آستانه سی و یک سالگی درگذشت. این خبر که توسط برخی منابع رسمی تئاتر و رسانه‌ها منتشر شده، جامعه هنری کشور را متاثر کرده است.

کد خبر: ۲۰۹۷۳۸۸

۱۱ آبان ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از برترین ها، کیوان کاوند، بازیگر جوان تئاتر، در آستانه سی و یک سالگی درگذشت. او فارغ‌التحصیل بازیگری تئاتر از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. این بازیگر با استعداد در نمایش‌های متعددی در سالن‌های معتبر تئاتر کشور ایفای نقش کرده بود و با کارگردان‌های مطرحی همکاری داشت. کاوند در حوزه آموزش به کودکان کار نیز فعال بود. درگذشت او تنها چند روز قبل از تولد سی و یک سالگی‌اش و در ارتباط نمادین با نقش محبوبش «دلقک» رخ داد.

جامعه تئاتر ایران در سوگ نشست. کیوان کاوند، بازیگر جوان و بااستعداد تئاتر، در آستانه سی و یک سالگی و تنها چند روز قبل از تولدش، زندگی را بدرود گفت. کاوند که متولد نهم آبان ۱۳۷۳ بود، در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته بازیگری تئاتر تحصیل کرده بود. او از همان ابتدای دوران دانشجویی، عشق و استعدادش در عرصه بازیگری را به نمایش گذاشت.

این بازیگر جوان خیلی زود و در آغاز مسیر هنری‌اش توانست روی صحنه سالن‌های معتبر تئاتر کشور بدرخشد. تئاتر شهر، سنگلج، تئاتر مولوی و دیگر سالن‌های مهم، شاهد هنرنمایی‌های او بودند. کاوند با کارگردان‌های مطرحی همچون ناصر حسینی‌مهر، محمدحسین ناصربخت و رحمت امینی همکاری داشت. این همکاری‌ها نشان از اعتماد کارگردانان برجسته به توانایی‌های هنری او داشت.

از میان نمایش‌هایی که او در آن‌ها ایفای نقش کرد، می‌توان به «مائوزر»، «غارنشینان»، «اکثریت»، «عروسی خان مظفر» و چندین اثر دیگر اشاره کرد. همچنین کارنامه هنری او شامل چندین فیلم کوتاه نیز بود. نکته عمیقاً تأمل‌برانگیز درگذشت او، ارتباطش با نقش محبوبش، «دلقک» بود. کاوند چندین بار این نقش را بازی کرده و زندگی کرده بود و در نهایت، همانند همین نقش، در آستانه سی و یک سالگی زندگی را وداع گفت. اما هنر کیوان کاوند تنها به صحنه تئاتر محدود نبود. او در سال‌های اخیر با فعالیت در حوزه آموزش به کودکان کار، به آموخته‌های هنری خود بعد و معنایی انسانی‌تر بخشیده بود. کاوند یکی از فعالان فرهنگی در زمینه فعالیت‌های عام‌المنفعه به شمار می‌رفت و این درگیری اجتماعی، بر عمق تأسف جامعه هنری برای از دست دادن او می‌افزاید.