امارات دو جزیره ایران را گرفت

امارات دو جزیره ایرانی را در اختیار گرفته است؛ جزایری که یک کارشناس تاریخ می‌گوید پیش از انقلاب به بهانه آبادانی به این کشور سپرده شد و امروز به‌عنوان اراضی اشغال‌شده مطرح‌اند.

کد خبر: ۲۱۰۵۱۱۷

۱۷ آذر ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از همشهری آنلاین ، در پی تکرار ادعاهای اخیر شورای همکاری خلیج‌فارس درباره جزایر ایرانی، یک کارشناس تاریخ با تشریح اسناد و روایت‌های تاریخی تأکید کرد که نه‌تنها جزایر سه‌گانه همواره متعلق به ایران بوده‌اند، بلکه دو جزیره دیگر نیز پیش از انقلاب به امارات سپرده شده و امروز همین کشور در جایگاه اشغالگر قرار دارد.

تکرار ادعاهای شورای همکاری درباره جزایر ایران و پاسخ تاریخی ایران

خسرو معتضد، پژوهشگر و کارشناس تاریخ، در واکنش به ادعاهای تازه امارات و شورای همکاری خلیج‌فارس گفت که این دست مواضع مسبوق به سابقه است و در دهه‌های گذشته نیز کشور‌های عربی چنین ادعاهایی را مطرح می‌کردند. به گفته او، در دوره‌ای که انورسادات روابط خوبی با ایران داشت، بسیاری از این مباحث به دلیل نفوذ مصر در میان اعراب مسکوت ماند.

معتضد یادآور شد که زمانی که ایران با بریتانیا درباره بهره‌برداری نفتی در آب‌های اطراف جزایر سه‌گانه مذاکره می‌کرد، اصلاً کشوری به نام امارات وجود خارجی نداشت و ادعاهای امروز این کشور فاقد پشتوانه تاریخی است.

اسناد تاریخی از جزایر ایران ؛ از نقشه ملکه ویکتوریا تا مرزهای تثبیت‌شده

این کارشناس تاریخ یکی از اسناد مهم اثبات مالکیت ایران را نقشه‌ای منتسب به ملکه ویکتوریا دانست که در سال ۱۸۸۸ میلادی تهیه شده و در قطع ۱۶ متری، مالکیت ایران بر جزایر تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی را نشان می‌دهد.

او تأکید کرد که بررسی اسناد، نقشه‌ها و گزارش‌های تاریخی بی‌تردید حاکی از مالکیت مستمر ایران بر این جزایر است و ادعاهای امارات نه با واقعیت تاریخی سازگار است و نه با سوابق حقوقی موجود.

روایت جنجالی؛ دو جزیره‌ای که پیش از انقلاب واگذار شد

معتضد در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع دو جزیره زرکوه و آریانا پرداخت و گفت این دو جزیره پیش از انقلاب و «به بهانه آبادانی» از سوی حکومت پهلوی به امارات سپرده شد. به گفته او، اگر بحث اشغالگری مطرح باشد، در اصل این امارات است که این دو جزیره ایرانی را در اختیار گرفته است.

او راهکار اصلی در برابر ادعاهای تکراری کشورهای عربی را «آباد کردن جزایر» دانست و پیشنهاد داد که با ایجاد جمعیت، توسعه اقتصادی و حتی تشکیل استانی مستقل با عنوان «استان جزایر خلیج‌فارس»، می‌توان این مناطق را از نظر اقتصادی و سیاسی بیش‌ازپیش تثبیت کرد.