داود اشرف در فصل دوم «وحشی» بازمی‌گردد

با انتشار اولین قسمت فصل دوم سریال «وحشی»، مخاطبان با داستانی مواجه شدند که از نظر ساختار و کیفیت بازی‌ها قابل توجه است.

کد خبر: ۲۱۰۶۹۸۴

۲۶ آذر ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از برترین ها، با آمدن قسمت نخست فصل دوم سریال «وحشی» حالا می توان با اطمینان بیشتری گفت با اثری مواجه هستیم که استخوان‌بندی و بازی های خوبی دارد.

تولید یک سریال در فصل‌های مختلف، اتفاقی تازه در صنعت سریال‌سازی جهان به حساب نمی‌آید و تماشاگران نقش تعیین کننده‌ای در این باب دارند. با این حال، این اتفاق برای سریال‌هایی که در پلتفرم‌های داخلی ساخته می‌شوند به ندرت اتفاق افتاده است. سریال «وحشی» ساخته هومن سیدی که در پلتفرم فیلم‌نت تولید شده، از جمله همین موارد نادر است که پس از پخش به شدت موفق فصل نخست آن این روزها شاهد پخش سری دوم آن هستیم. این در حالی است که سری‌های سوم و چهارم آن نیز در ماه‌های آینده تولید و در اختیار علاقمندان آن قرار خواهد گرفت.

برای رسیدن به مساله چرایی ساخت سری‌های تازه «وحشی»، نخست باید سراغ فیلمنامه آن رفته و سپس سبک کارگردانی سیدی را مورد بررسی دقیق قرار داد. همین طور استفاده از جواد عزتی در نقش اصلی آن و بازیگران مکملی که به شکل مطلوبی به قامت نقش نشسته‌اند. همه اینها در کنار یکدیگر، به یک کل درخشان تبدیل شده و میلیون‌ها تماشاگر را به سمت خود کشانده است. حال نگاهی به قسمت نخست «وحشی» که همچون قسمت اول سری نخست، جذاب و درگیرکننده از آب درآمده می‌اندازیم.

عذاب وجدان بخشیدن: ویژگی بارز داود اشرف

قصه از جایی شروع می‌شود که داود اشرف پس از اتفاق‌های هولناک قسمت پایانی فصل نخست و آسیبی که همچنان رد آن روی چهره‌اش دیده می‌شود، پنج سالی را در زندان گذرانده و دیگر طاقتش طاق شده است. دوسره بازی کردن وکیلی که هم‌سلولی مسنش به داود معرفی کرده است، حادثه محرک قسمت اول سریال به حساب می‌آید که روح ناآرام داود را به تلاطم انداخته و به کنش وادار می‌کند. تماس داود با رها وکیلی که شهادتش در دادگاه باعث زندانی شدن‌ او شده، نقطه عطفی است که پیچ خوبی به قصه می‌دهد.

عذاب وجدان دادن به آدم‌ها، ویژگی بارز داود اشرف است که اینجا هم جواب داده و رها را برای تسهیل آزادی داود مجاب می‌کند؛ البته با بخشیدن خانه پدری و یک میلیارد تومان پول که اینجا پای هم‌سلولی حبس ابدی مرموزش به میان کشیده می‌شود. سیدی به خوبی از کاشت اطلاعاتی که در بخش‌های پایانی سری نخست انجام داده است، در سری جدید سود جسته و از آن به عنوان عامل پیش برنده داستان استفاده می‌کند. مهمترین آن نیز پیشنهاد کاری مرد به داود اشرف است که همه چیز آن مجهول و حتی ترسناک بوده و تردید داود نیز ریشه در همین موضوع دارد. آزاد شدن دو هم‌سلولی سابق داود نیز کاشت اطلاعات تازه‌ای به حساب می‌آید که قطعا در قست‌های بعدی به کار سریال می‌آید. پسر جوانی که به سلول داود فرستاده می شود، داستانکی را رقم می‌زند که پایان خونین و هولناکی دارد؛ آن هم به واسطه تلاش یکی از زندانی‌ها برای تعرض که البته تکه دیگری از پازل شخصیت تازه داود اشرف را کامل می‌کند.

«وحشی» و فیلمبرداری پرکنتراست

آزادی داود از زندان، نقطه عطف اصلی قسمت نخست است که به سوار شدن او به اتومبیلی که برایش فرستاده‌اند و او را به نقطه‌ای دورافتاده می‌برد، پیوند می‌خورد؛ پایان کنجکاوی برانگیزی که منحنی تنش سریال را بالا نگه داشته و تماشاگر را مشتاق تماشای ادامه آن نگه می‌دارد. سکانس های داخل زندان به لحاظ دکوپاژ و فیلمبرداری، سروشکل فوق العاده ای دارد به ویژه نورپردازی پرکنتراست در سکانس خلوت داود و هم سلولی‌ پیش از آزادی که به آثار معتبر سینمایی پهلو می زند. همین طور سکانس مواجهه داود با هم‌بندی در حال احتضار خود که تکان‌دهنده از کاردرآمده است. سکانس روبه‌رو شدن داود و رها پس از گذشت پنج سال، دکوپاژ هوشمندانه‌ ای دارد و تماشاگر را به حال و هوای گذشته این دو بازمی‌گرداند.

انتخاب بازیگر، نقطه قوت «وحشی»

یکی از مهمترین نقاط قوت سری نخست «وحشی»، تیم بازیگران آن است که به خوبی در قالب نقش‌ها قرار گرفته و به فیلمنامه درخشان آن که سرشار از ریزه‌کاری در شخصیت‌پردازی است، جان بخشیده‌اند. جواد عزتی در نقش داود اشرف، کلیدی‌ترین بازیگر سریال به حساب می‌آید که به بهترین شکل ممکن در نقش فرورفته و آن را باورپذیر کرده است؛ شخصیتی با فرازوفرودهای بسیار و واکنش‌های انفجاری که عزتی به خوبی از عهده اجرای آن برآمده است.

سیدی در انتخاب بازیگران نقش‌های مکمل و فرعی نیز عالی عمل کرده و آن را به یکی از نقاط قوت سریال خود تبدیل کرده است. احسان امانی یکی از آنها است که در قسمت‌های آخر سری اول به عنوان هم‌سلولی داود حضور پیدا کرده و در قسمت دوم سری جدید نیز حضور تاثیرگذاری دارد.

سری دوم سریال «وحشی»، با قدرت آغاز شده و به گونه‌ ای پیش رفته و به آخر می‌رسد که انتظارهای تماشاگران را برآورده می‌کند.