پشت‌پرده شناسایی سومالی‌لند/ پروژه مشترک امارات و اسرائیل لو رفت

در حالی که رژیم صهیونیستی منطقه جدایی‌طلب سومالی‌لند را به رسمیت شناخته است، گزارش‌ها و تحلیل‌های منطقه‌ای نشان می‌دهد این اقدام در چارچوب پروژه‌ای مشترک با امارات انجام شده؛ پروژه‌ای که هدف آن گسترش نفوذ امنیتی و سیاسی و زمینه‌سازی برای تجزیه کشور‌های عربی عنوان می‌شود.

کد خبر: ۲۱۰۹۷۹۲

۰۸ دی ۱۴۰۴

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از تسنیم، در ادامه تحلیل‌های محافل منطقه‌ای و بین‌المللی درباره اهداف رژیم صهیونیستی از به رسمیت شناختن منطقه جدایی‌طلب سومالی لند، روزنامه الاخبار لبنان در مقاله‌ای این اقدام صهیونیست‌ها را مرتبط با تحرکات فزاینده و تجزیه طلبانه امارات در کشور‌های عربی دانست و نوشت: به رسمیت شناختن سومالی لند توسط بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر، اوج تاریخ طولانی و پیچیده روابط پنهانی است که در پشت صحنه شکل گرفته است.

این اقدام رژیم صهیونیستی در چارچوب یک پروژه منطقه‌ای گسترده‌تر برای ترسیم مجدد نقشه نفوذ در شاخ آفریقا و دریای سرخ، در خدمت منافع تل‌آویو و متحدان مورد اعتماد آن، در درجه اول ابوظبی، صورت می‌گیرد.

در واقع، این اقدام اسرائیل را نمی‌توان از فعالیت‌های رو به رشد امارات در منطقه، چه از طریق حمایت از سیطره شورای انتقالی جنوب بر شرق یمن و چه از طریق نقش‌های غیرمستقیم در عرصه سودان، جدا کرد.

این عرصه‌ها اگرچه ظاهراً جدا از هم هستند، اما به نظر می‌رسد تبدیل به یک صحنه عملیاتی واحد شده‌اند که در آن اسرائیل با همکاری امارات، رهبری تلاش‌ها برای بازسازی صحنه امنیتی و سیاسی را بر عهده دارد. این امر به وضوح در گزارش شبکه آی ۲۴ نیوز رژیم صهیونیستی مشهود بود؛ جایی که این رسانه عبری به نقل از منابع آگاه، به مشارکت امارات در مذاکراتی که منجر به رسمیت شناخته شدن سومالی لند توسط اسرائیل شد اشاره کرد.

همچنین منابع متعدد گزارش می‌دهند که سرویس جاسوسی موساد رژیم صهیونیستی به ریاست دیوید بارنیا، سال‌هاست که مخفیانه مسیری را با سومالی‌لند - به دور از هرگونه پوشش رسانه‌ای عمومی یا دیپلماتیک - مدیریت می‌کند که شامل هماهنگی اطلاعاتی، تفاهمات امنیتی و زمینه‌سازی سیاسی برای به رسمیت شناختن بوده است.

اهداف ضد یمنی صهیونیست‌ها از به رسمیت شناختن سومالی لند

این اقدام رژیم اشغالگر همچنین با نگرانی فزاینده تل‌آویو در مورد افزایش قابلیت‌های نظامی جنبش انصارالله در یمن، به ویژه در زمینه موشک‌ها، پهپاد‌ها و تهدیدات دریایی، و معادلات بازدارنده جدیدی که این قابلیت‌ها در دریای سرخ و تنگه باب المندب ایجاد کرده‌اند، همزمان شده است.

در همین زمینه روزنامه عبری یدیعوت آحارونوت گزارش داد که اسرائیل، مانند ایالات متحده، با توجه به خط ساحلی گسترده، موقعیت استراتژیک در شاخ آفریقا و نزدیکی آن به مناطق تحت کنترل حوثی‌ها، توجه زیادی به سومالی‌لند دارد.

این رسانه عبری افزود: از نظر اسرائیل تقویت روابط با سومالی لند موجب افزایش قدرت تل‌آویو در جنگ با حوثی‌ها (انصارالله) می‌شود؛ همانطور که آمیخای شکلی، وزیر امور یهودیان در خارج، اقدام اسرائیل در به رسمیت شناختن سومالی لند را دستاورد بزرگی در مقابله با حوثی‌ها دانست.

روزنامه عبری معاریو هم به نوبه خود اعلام کرد که مزیت این اقدام اسرائیل نه در جنبه دیپلماتیک، بلکه در موقعیت جغرافیایی سومالی‌لند نهفته است. بندر بربره، واقع در سواحل خلیج عدن، و فرودگاه نزدیک آن که دارای یکی از طولانی‌ترین باند‌های فرودگاه در آفریقا است، سومالی لند را در نقطه‌ای محوری مشرف به یکی از مهم‌ترین خطوط کشتیرانی جهان قرار می‌دهد.

در این زمینه به نظر می‌رسد که تصمیم رژیم صهیونیستی برای به رسمیت شناختن سومالی لند در بازه زمانی کنونی، در چارچوب نیاز فوری تل آویو به یافتن جایگزین‌های استراتژیک بود تا امنیت دریایی این رژیم را تضمین کرده و از مسیر‌های حیاتی تجارت و انرژی آن محافظت کند، به‌ویژه با توجه به کاهش اثربخشی ابزار‌های نظامی سنتی در مقابله با تهدیدات فزاینده یمن.

این اقدام رژیم صهیونیستی همچنین در چارچوب تلاش اسرائیل برای گسترش دامنه توافقات عادی سازی به قاره آفریقا، حتی از طریق نهاد‌های به رسمیت شناخته نشده بین‌المللی، قرار می‌گیرد تا واقعیت‌های سیاسی و امنیتی جدیدی را به این قاره تحمیل کرده و از هرگونه ترتیبات منطقه‌ای که ممکن است اسرائیل را از معادلات دریای سرخ و شاخ آفریقا کنار بگذارد جلوگیری کند.

تهدید منافع و امنیت کشور‌های عربی و اسلامی.

اما در واکنش به اقدام رژیم صهیونیستی در به رسمیت شناختن سومالی لند، احمد داوود اوغلو، نخست وزیر سابق ترکیه اعلام کرد که این اقدام حمله مستقیم به منافع مصر، عربستان سعودی و ترکیه بوده و بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر برای تجزیه کشور‌های اسلامی و تضعیف کشور‌های کلیدی با محاصره آنهاست.

اسرائیل نه تنها به دنبال تجزیه سومالی یا شعله‌ور کردن جنگ داخلی است که می‌تواند شاهد جنایات گسترده‌ای مشابه آنچه در سودان رخ داد، باشد، بلکه قصد دارد به بندر استراتژیک و حیاتی بربره، واقع در دهانه دریای سرخ در خلیج عدن، دسترسی پیدا کند.

این امر عملاً مصر و عربستان سعودی و همچنین ترکیه را که پایگاه استراتژیک مهمی در سومالی دارد و برای سیاست آن در قبال قاره آفریقا حیاتی است، محاصره خواهد کرد؛ بنابراین کشور‌های عربی و اسلامی با وجود اختلافاتی که در عرصه‌های مختلف با یکدیگر دارند به سرعت بیانیه مشترک و تندی صادر و اقدام رژیم صهیونیستی در به رسمیت شناختن سومالی لند را به شدت محکوم کردند. این بیانگر درک جمعی کشور‌های عربی و اسلامی از پیامد‌های این اقدام اسرائیل بر منافع ساختاری مشترک آنهاست.

در واقع همه کشور‌های عربی و اسلامی، خودشان را در برابر یک واقعیت خطرناک می‌بینند که حاکمیت آنها را تهدید می‌کند و در را برای مشروعیت بخشیدن به نهاد‌های جدایی‌طلب در همه کشور‌ها باز می‌کند؛ مسیری که پیامد‌های مستقیم برای ثبات کل منطقه دارد و در مورد سوء استفاده از اختلافات داخلی کشور‌ها برای آسیب به حاکمیت و وحدت آنها هشدار می‌دهد.

پروژه مشترک امارات و اسرائیل برای تجزیه کشور‌های عربی.

اما نکته قابل توجه اینجاست که امارات و بحرین از پیوستن به این بیانیه خودداری کردند که البته جای تعجبی هم ندارد؛ زیرا آنها برجسته‌ترین کشور‌های سازشکار عربی هستند که از زمان انعقاد توافق عادی سازی با رژیم صهیونیستی، عملاً ابزار اجرایی پروژه‌های این رژیم در کشور‌های عربی و اسلامی بوده‌اند و نقشه تجزیه طلبانه و جنایتکارانه‌ای که امارات در یمن و سودان اجرا می‌کند، نمونه بارز این امر است.

نقش امارات از پروژه‌های رژیم صهیونیستی که با هدف تغییر شکل منطقه تحت سرفصل «خاورمیانه جدید» انجام می‌شود، جدایی ناپذیر است؛ پروژه‌ای که نتانیاهو دائماً درباره آن حرف می‌زند.

در اینجا همچنین باید اشاره کنیم که امارات پیش از این تلاش‌هایی برای به رسمیت شناختن بین‌المللی «سومالی‌لند» از طریق سازمان ملل انجام داده بود، اما این تلاش‌ها شکست خورد.

این تلاش‌ها بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر امارات برای ایجاد یک «امپراتوری نفوذ» بود که با تکیه بر کنترل بنادر و آبراه‌های حیاتی (از جمله دریای سرخ و خلیج عدن)، پایگاه‌های نظامی و تأمین امنیت مسیر‌های تجارت و انرژی بین‌المللی با هماهنگی ایالات متحده و اسرائیل انجام می‌شد.

با تکیه استراتژی امارات متحده عربی بر شرکت بنادر دبی و ابوظبی که به عنوان بازو‌های تجاری و استراتژیک آن عمل می‌کنند، امارات متحده عربی توانسته است شبکه‌ای از بنادر حیاتی را که در سراسر آفریقا و شبه جزیره عربستان امتداد دارند، کنترل کند.

در این زمینه، سرمایه‌گذاری امارات در سومالی‌لند نشان‌دهنده اشتیاق ابوظبی برای تثبیت جایگاه خود در معادلات امنیتی و اقتصادی منطقه‌ای است که در آن منافع قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی با هم تلاقی می‌کنند.

از جمله برجسته‌ترین جنبه‌های این سرمایه‌گذاری، هزینه بیش از ۴۴۲ میلیون دلار برای توسعه بندر بربره (سومالی‌لند) و تبدیل آن به یک پایگاه نظامی و لجستیکی پیشرفته، بدون هیچ گونه هماهنگی با دولت فدرال در موگادیشو؛ و تبدیل بندر بوساسو (پونتلند) به یک قطب استراتژیک دیگر در سومالی، که آن هم مستقل از قدرت مرکزی است، می‌باشد.