نقطه‌ضعف بزرگ ایران در جنگ با اسرائیل / هادی برهانی افشا کرد

کارشناس مطالعات اسرائیل گفت: اگر مردم به حکومت اعتماد نداشته باشند و از آن ناراضی باشند اسرائیل در موقعیت بهتری برای حمله به ایران قرار می گیرد و امیدوار خواهد شد با حمله به قلب حکومت کشور را از دسترس و کنترل آن خارج کند.

کد خبر: ۲۱۱۱۲۴۸

۱۵ دی ۱۴۰۴

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از خبرآنلاین، دونالد ترامپ در دیدار با بنیامین نتانیاو در دیدار ژانویه در فلوریدا گفت که اسرائیل می تواند به خاطر موشک های بالستیک به ایران حمله کند درباره مساله هسته‌ای قطعا اجازه حمله را خواهد داشت. پس از اینکه نتانیاهو این چراغ سبز را دریافت کرد رئیس جمهور آمریکا به همراه نخست وزیر اسرائیل شروع به لفاظی و تهدیدهای بیشتر علیه ایران کرده‌اند. نتانیاهو روز گذشته در جلسه با اعضای کابینه خود برای گزارش سفر خود به امریکا گفت که درباره غنی سازی صفر ایران با آمریکا هم نظر هستیم. امریکا و اسرائیل درباره این موضوع موضع مشترک دارند. ترامپ نیز در چند مرتبه در تروث سوشال ایران را تهدید به ضربه سخت کرده است.

در همین باره سیدهادی برهانی کارشناس ارشد مطالعات اسرائیل گفت: «از نظر فنی و فارغ از مواضع سیاسی حمله به ایران چندان محتمل به نظر نمی رسد. اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه فرصت غیرقابل تکراری برای ضربه زدن به ایران را از دست داد. بعید است چنان فرصتی به آسانی برای اسرائیل فراهم شود. بعید است اسرائیل در هر حمله دیگری به ایران بتواند بیش از آنچه در حمله ۱۲ روزه به دست آورد، دستاورد داشته باشد. اما اسرائیل با توجه به غافل‌گیری ایران در آن نبرد و ضربات دردناکی که دریافت کرد می خواهد ایران را در حالت ترس و تردید نگاه دارد. این رویکرد بیشتر روانشناسانه است تا امنیتی و نظامی. اسرائیل می داند این حمله از نظر روانی برای ایران و رهبران آن بسیار سنگین بود. اسرائیل مایل است از این شوک روانی برای تحمیل هزینه های بیشتر سیاسی و اقتصادی بر ایران استفاده کند. لذا مرتب و مکرر حرف از حمله می زند، از همراهی و چراغ سبز آمریکا و ترامپ می گوید. اصرار دارد چنگ و دندان و آمادگی و تمایل خود برای حمله به ایران را نشان دهد. اینها بیشتر نشانه یک جنگ تبلیغاتی و روانی است تا یک جنگ نظامی و امنیتی. به قول یک ضرب المثل انگلیسی سگی که بیشتر پارس می کند کمتر می گیرد!»

برهانی در ادامه با تاکید بر اینکه در شرایط فعلی بعید به نظر می‌رسد جنگی اتفاق بیفتد با این دلایل استدلال خود را تفسیر کرد و گفت: «اولا تهدید حمله به ایران از سوی اسرائیل و همراهی آمریکا ناقض ادعاهای قبلی آنها در مورد نابودی توان هسته ای و موشکی ایران در نبرد قبلی است. اگر واقعا توان ایران نابود شده است اصلا حمله دیگر معنا ندارد. پس آن ادعای قبلی محل تردید است.

ثانیا اسرائیل تا فکری برای موشک‌های ایرانی نکند نمی‌تواند در مورد حمله به ایران تصمیم بگیرد. موشک‌های ایرانی اسرائیل را زیر و رو نکردند اما با توجه به آسیب پذیری ژئوپولیتیکی اسرائیل همان اندازه از خسارت کارساز و هراس‌آفرین است.

اسرائیل نمی تواند این ضربات را به آسانی تحمل نماید. اسرائیل وحشت واقعی خود از حجم تخریب این موشکها را پنهان می‌کند. تلاش می کند فیگور پیروزمندانه و ظفرنمون خود را حفظ کند اما در واقع نسبت به موشکهای ایران و کارکرد آنها نگران است. ایران نیز این نقطه قوت خود را درک کرده است و در هر نبرد احتمالی در آینده استفاده وسیع تر و موثرتری از این ابزار خود خواهد کرد. الان اسرائیلی‌ها نگران کلاهکهای شیمیایی و میکروبی موشکهای ایران شده اند. تحمل این نگرانی برای جمعیت چند میلیونی اسرائیل کار آسانی نیست.»

این استاد دانشگاه با بیان اینکه اسرائیل امیدوار است با اعتراضات داخلی به هدف خود برسد بیان کرد: «نقطه ضعف اصلی ایران در تقابل با اسرائیل شرایط داخلی کشور است. شرایط اقتصادی و سیاسی نارضایتی های وسیعی به بار آورده است که امنیت کشور را تهدید می کند و محل طمع اسرائیل شده است. اسرائیل امیدوار است این مشکلات ایران را از داخل از پا بیاندازد. اسرائیل در جنگ دوازده روزه نتوانست از این عامل به نفع خود استفاده کند اما منتظر و مترصد فرصتهای بعدی است و فکر می کند تشدید وخامت اوضاع اقتصادی و سیاسی ایران را فرسوده و آسیب پذیرتر خواهد کرد. این مشکل داخلی جز با پاسخ مثبت حکومت به مطالبات مردمی و نزدیک شدن حکومت به مردم برطرف نمی شود. اگر مردم به حکومت اعتماد نداشته باشند و از آن ناراضی باشند اسرائیل در موقعیت بهتری برای حمله به ایران قرار می گیرد و امیدوار خواهد شد با حمله به قلب حکومت کشور را از دسترس و کنترل آن خارج کند. شرایط کشور اصلا عادی نیست و این امر اقداماتی استثنایی و ویژه را طلب می کند. باید مسئولانی عهده دار پروژه های مهم اصلاح امور اقتصادی و سیاسی کشور باشند که مورد اعتماد مردم باشند. حکومت باید به این افراد که امروزه تعداد آنها بسیار کم شده است به چشم یک سرمایه مهم برای گذار از این وضعیت خطرناک نگاه کند.»