تحولات سیاست پولی آمریکا و فدرال رزرو؛

کوین وارش؛ انتخاب جنجالی ترامپ برای مهم‌ترین بانک مرکزی جهان

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با معرفی کوین وارش به‌عنوان نامزد ریاست فدرال رزرو، بار دیگر تنش میان کاخ سفید و بانک مرکزی آمریکا را به کانون توجه بازگرداند؛ تصمیمی که در آستانه پایان دوره جروم پاول، پرسش‌هایی جدی درباره استقلال سیاست پولی ایجاد کرده است.

کد خبر: ۲۱۱۶۷۷۵

۱۲ بهمن ۱۴۰۴

به گزارش اقتصادآنلاین، روز جمعه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، کوین وارش، اقتصاددان دانشگاهی، سرمایه‌گذار و عضو پیشین هیئت‌مدیره فدرال رزرو آمریکا را به‌عنوان نامزد ریاست بعدی مهم‌ترین بانک مرکزی جهان معرفی کرد. دوره ریاست جروم پاول، رئیس کنونی فدرال رزرو که سال‌هاست به‌دلیل امتناع از کاهش شدید نرخ‌های بهره هدف انتقاد‌های ترامپ قرار دارد، در ماه مه به پایان می‌رسد.

ترامپ در پیامی در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «من کوین را مدت‌هاست می‌شناسم و هیچ تردیدی ندارم که او در تاریخ به‌عنوان یکی از رؤسای بزرگ فدرال رزرو ثبت خواهد شد، شاید بهترینِ آنها. افزون بر همه اینها، او کاملاً ایده‌آل است و هرگز شما را ناامید نخواهد کرد.» (وارش داماد رونالد لادر، میلیاردر صنعت لوازم آرایشی است که به گفته برخی، ایده الحاق گرینلند را در ذهن ترامپ کاشته بود.)

نگاه بازار‌ها به گزینه پیشنهادی ترامپ

نامزدی وارش از سوی بازار‌های مالی به‌عنوان «کم‌هزینه‌ترین» گزینه در میان چند انتخاب نامطلوب تلقی شد؛ چراکه یکی دیگر از گزینه‌های اصلی برای جانشینی پاول، کوین هَسِت، مشاور اقتصادی کاخ سفید بود که سرمایه‌گذاران او را بیش از حد متمایل به تبعیت از فشار‌های ریاست‌جمهوری در مدیریت اقتصادی می‌دانستند. وارش از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو بود و در سال ۲۰۱۷ نیز برای این سمت مورد بررسی قرار گرفته بود. او به‌عنوان رئیس احتمالی فدرال رزرو شناخته می‌شود که شاید در کوتاه‌مدت با کاهش نرخ بهره، ترامپ را راضی کند، اما در عین حال استقلال بیشتری برای بانک مرکزی حفظ خواهد کرد.

بازار‌های سهام آمریکا در معاملات پیش از گشایش روز جمعه اندکی افت کردند؛ بازده اوراق قرضه تقریباً ثابت ماند و دلار پس از اعلام تصمیم ترامپ، روند نزولی خود را متوقف کرد.

زمان حساس برای فدرال رزرو و فشار‌های سیاسی

این معرفی در مقطعی حساس برای فدرال رزرو انجام شده است. ترامپ سال‌هاست پاول ــ که خود او را برای این سمت انتخاب کرده بود ــ به‌دلیل کاهش ندادن سریع نرخ‌های بهره برای تقویت شتابان اقتصاد و ایجاد دستاورد اقتصادی برای دولتش، به‌شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد. پاول و فدرال رزرو که در سال ۲۰۲۵ سه بار هزینه‌های استقراض را کاهش دادند، با ترکیبی دشوار از تورم سرسختانه (که نیازمند نرخ‌های ثابت یا بالاتر است) و رشد کند اشتغال (که ممکن است به کاهش نرخ بهره نیاز داشته باشد) دست‌وپنجه نرم کرده‌اند.

وزارت دادگستری آمریکا اوایل ژانویه احضاریه‌ای برای پاول ارسال کرد؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره تشدید مداخله در استقلال قانونی فدرال رزرو را افزایش داد. ترامپ همچنین تلاش کرده است لیزا کوک، یکی دیگر از اعضای هیئت‌مدیره فدرال رزرو را که در برابر درخواست‌های او برای کاهش نرخ بهره مقاومت کرده، برکنار کند. پرونده او اکنون در دیوان عالی آمریکا در جریان است.

پرسش‌های کلیدی پیرامون نامزدی کوین وارش

نامزدی وارش چندین پرسش اساسی را مطرح می‌کند.

نخست این‌که آیا او می‌تواند از فرایند تأیید سنا عبور کند یا نه؛ سناتور جمهوری‌خواه، تام تیلیس، وعده داده است تا زمان روشن شدن نتیجه تحقیقات وزارت دادگستری درباره پاول، مانع تأیید هر نامزدی برای ریاست فدرال رزرو شود.

دوم این‌که آیا وارش به دیدگاه‌های خود در سیاست پولی پایبند خواهد ماند یا خواسته‌های ترامپ را اجرا می‌کند ــ و اگر بر نظرات شخصی خود اصرار بورزد، این دیدگاه‌ها دقیقاً چه خواهند بود؟ وارش در جریان بحران مالی ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ به‌طور گسترده به‌دلیل اتخاذ موضعی انقباضی در سیاست پولی مورد انتقاد قرار گرفت؛ او در آن دوره با نرخ‌های بهره پایین و محرک‌های بانک مرکزی، در شرایط بیکاری بالا و رکود شدید اقتصادی، مخالفت می‌کرد. وی همچنین بار‌ها بر ضرورت بازنگری کامل در شیوه عملکرد فدرال رزرو تأکید کرده و خواستار «تغییر رژیم» شده است.

او در سال ۲۰۱۷ نوشت: «فدرال رزرو باید از سیاست تلاش برای تنظیم دقیق اقتصاد دست بردارد.»

ترکیب آینده هیئت‌مدیره فدرال رزرو

در ماه‌های اخیر، وارش نشان داده است که با کاهش هزینه‌های وام‌دهی راحت‌تر کنار می‌آید؛ حتی در شرایطی که تورم همچنان چسبنده است و اقتصاد در حال رشد قرار دارد؛ دیدگاهی که برخلاف نظر اکثر اقتصاددانان و بیشتر اعضای فدرال رزرو تلقی می‌شود.

در نهایت، اگر او تأیید شود، این پرسش مطرح است که چه کسانی دیگر در هیئت‌مدیره حضور خواهند داشت؟ به‌طور سنتی، رؤسای در حال خروج، بانک مرکزی را به‌طور کامل ترک می‌کنند. اما پاول در صورت تمایل، تا سال ۲۰۲۸ کرسی خود به‌عنوان عضو هیئت‌مدیره را حفظ خواهد کرد؛ امری که با توجه به حملات اخیر ترامپ به استقلال فدرال رزرو، محتمل به نظر می‌رسد. سرنوشت لیزا کوک نیز همچنان نامشخص است؛ اگر او برکنار شود، ترامپ می‌تواند یک عضو متمایل به سیاست‌های انبساطی دیگر را معرفی کند تا ترکیب ۱۲ نفره هیئت‌مدیره را بیش از پیش به ترجیحات خود نزدیک کند.

منبع: فارین پالیسی