این جنگنده می‌تواند فاصله مسکو تا واشنگتن را بدون توقف طی کند

جنگنده Su- ۳۴ Fullback می‌تواند بدون سوخت‌گیری از مسکو تا واشنگتن دی‌سی پرواز کند که با توجه به فاصله ۷,۷۸۷ کیلومتری بین این دو شهر، موضوعی چشمگیر محسوب می‌شود.

کد خبر: ۲۱۳۱۳۸۰

۲۴ فروردين ۱۴۰۵

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از روزیانو، در طول جنگ جهانی دوم، آدولف هیتلر رؤیای بمباران ایالات متحده را داشت، اما فناوری آن زمان عملاً چنین امکانی را فراهم نمی‌کرد. امروزه، پروازهای بین‌قاره‌ای به لطف سوخت‌گیری هوایی به‌راحتی انجام می‌شوند. اکثر هواپیماهای نیروی هوایی ایالات متحده به همین شکل عمل می‌کنند، اما Su-34 متعلق به روسیه نوع کاملاً متفاوتی از جنگنده است.جنگنده Su-34 Fullback می‌تواند بدون سوخت‌گیری از مسکو تا واشنگتن دی‌سی پرواز کند که با توجه به فاصله ۷.۷۸۷ کیلومتری بین این دو شهر، موضوعی چشمگیر محسوب می‌شود. یکی از دلایل این برد بالا، ابعاد بزرگ هواپیماست. طول Su-34 حدود ۲۳.۳ متر و فاصله دو سر بال‌های آن نزدیک به ۱۴.۶ متر است. در شرایط عادی، جنگنده روسی نیازی به چنین بردی ندارد، اما در صورت نیاز می‌تواند سه مخزن سوخت خارجی PTB-3000 را به جایگاه‌های تسلیحاتی خود اضافه کند. هر یک از این مخازن حدود ۳٬۰۰۰ لیتر سوخت در خود جای می‌دهد و در کنار سوخت داخلی، برد هواپیما را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.

با ظرفیت سوخت داخلی، برد انتقالی Su-34 حدود ۴٬۰۰۰ کیلومتر است. اما با اضافه شدن مخازن خارجی و استفاده از حداکثر توان، این عدد می‌تواند از ۸٬۰۰۰ کیلومتر هم فراتر برود. این یعنی این جنگنده توانایی رسیدن به خاک آمریکا را دارد، هرچند بدون سوخت‌گیری امکان بازگشت نخواهد داشت. با اینکه چنین سناریویی در دنیای واقعی بعید است، همین توانایی باعث شده Su-34 یکی از قدرتمندترین جنگنده‌های غیرآمریکایی محسوب شود.

در حال حاضر، Su-34 یکی از دوربردترین جنگنده‌های جهان است. برای مقایسه، جنگنده F-35C آمریکا با حدود ۱۱٬۳۰۰ لیتر سوخت داخلی، بردی در حدود ۲٬۲۰۰ کیلومتر دارد. این جنگنده فعلاً از مخازن سوخت خارجی استفاده نمی‌کند، هرچند قرار است در نسخه‌های آینده چنین قابلیتی اضافه شود. البته با سوخت‌گیری هوایی، برد این جنگنده‌ها می‌تواند عملاً نامحدود شود.

با این حال، Su-34 همچنان برتری قابل‌توجهی در برد دارد. علاوه‌براین، احتمال دارد این جنگنده روسی در آینده به موتور جدید AL-51F (که برای جنگنده نسل پنجم Su-57 طراحی شده) مجهز شود. این هواپیما در دسته جنگنده‌های نسل ۴.۵ قرار می‌گیرد و با ارتقاهای مختلف همچنان در خدمت باقی مانده است. استفاده از موتور کم‌مصرف‌تر می‌تواند برد آن را بیشتر هم بکند و آن را به یک پلتفرم راهبردی واقعی در سطح بین‌قاره‌ای تبدیل کند. Su-34 نخستین‌بار در سال ۱۹۹۰ وارد خدمت شد و سابقه عملیاتی قابل‌توجهی دارد. تعداد دقیق آن مشخص نیست، اما تخمین زده می‌شود نیروی هوایی روسیه حدود ۱۲۳ فروند از این جنگنده را در اختیار داشته باشد. تولید سوخو-۳۴ همچنان ادامه دارد و با توجه به از دست رفتن برخی از آن‌ها در جنگ اوکراین، تعداد این جنگنده در طول زمان تغییر می‌کند. با این حال، به نظر می‌رسد روسیه همچنان روی Su-34 به‌عنوان یکی از ستون‌های مهم توان هوایی خود حساب باز کرده است.