هشدار درباره چرت سالمندان/خواب روزانه طولانی با افزایش خطر مرگ مرتبط شد

پژوهش جدیدی نشان می‌دهد چرت زدن زیاد در سالمندان می‌تواند نشانه‌ای هشداردهنده از افت سلامت باشد. محققان از ارتباط برخی الگو‌های چرت با افزایش خطر مرگ خبر داده‌اند.

کد خبر: ۲۱۳۳۱۲۳

۰۲ ارديبهشت ۱۴۰۵

به گزارش اقتصادآنلاین، در یک مطالعه جدید که توسط محققان مرکز پزشکی دانشگاه ماساچوست جنرال بریگام انجام گرفت، ۱۳۳۸ فرد مسن مشارکت داشتند که محققان شرایط سلامت آنها را به مدت ۱۹ سال برای ردیابی عادات چرت زدن و میزان مرگ و میر مرتبط با آن دنبال کردند. آنها دریافتند که چرت زدن طولانی‌تر، مکررتر و صبحگاهی در افراد مسن‌تر با میزان مرگ و میر بالاتر مرتبط است.

چنلو گائو، نویسنده اصلی این مطالعه که متخصص و محقق بخش بیهوشی دانشگاه ماساچوست، بریگام و همچنین پژوهشگر وابسته در بخش خواب و اختلالات شبانه‌روزی در بخش پزشکی است، می‌گوید: چرت زدن بیش از حد در سنین بالاتر با تخریب عصبی، بیماری‌های قلبی عروقی و حتی عوارض بیشتر مرتبط دانسته شده است، اما بسیاری از این یافته‌ها به عادات چرت زدن گزارش‌شده توسط خود افراد متکی هستند و معیار‌هایی مانند زمان و میزان منظم بودن این چرت‌ها را نادیده می‌گیرند.

او می‌افزاید: مطالعه ما یکی از اولین مطالعاتی است که ارتباط بین الگو‌های چرت زدن اندازه‌گیری‌شده عینی و مرگ و میر را نشان می‌دهد و نشان می‌دهد که ردیابی الگو‌های چرت زدن برای تشخیص زودهنگام بیماری‌های سلامتی، ارزش بالینی بسیار زیادی دارد.

چقدر از سالمندان چرت می‌زنند؟

بین ۲۰ تا ۶۰ درصد از سالمندان چرت می‌زنند. در حالی که چرت زدن نامنظم می‌تواند ترمیم‌کننده باشد، چرت زدن بیش از حد در طول روز در دوران پیری می‌تواند با طیف گسترده‌ای از مشکلات سلامتی مرتبط باشد.

علی رغم این ارتباطات، رابطه بین چرت زدن و سلامت در افراد مسن کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است، و مطالعاتی که در این زمینه انجام شده، فاقد داده‌های عینی در مورد الگوی چرت زدن، زمان چرت زدن در طول روز و تغییرات الگو‌های چرت زدن از روزی به روز دیگر است.

برای پر کردن این شکاف، محققان دانشگاه ماساچوست بریگام به داده‌های پروژه حافظه و پیری راش روی آوردند که در سال ۱۹۹۷ به عنوان یک مطالعه گروهی با تمرکز اصلی بر شناخت و تحلیل عصبی افراد مسن، عمدتً سفیدپوست آغاز شده بود.

ارتباط چرت‌ها با مرگ و میر

از سال ۲۰۰۵، شرکت‌کنندگان به مدت ۱۰ روز مچ بند‌های مجهز به مانیتور را برای اندازه‌گیری داده‌های فعالیت و استراحت پوشیدند. این تیم الگو‌های خواب را از داده‌های گسترده فعالیت استراحت استخراج کرد و طول چرت، دفعات، زمان روز و تغییرپذیری روز به روز را ثبت کرد.

در سال ۲۰۲۵، داده‌های ۱۹ ساله از مجموع ۱۳۳۸ شرکت‌کننده جمع‌آوری شد. محققان داده‌ها را برای ارتباط بین الگو‌های چرت زدن در ارزیابی اولیه و مرگ به هر علتی در طول پیگیری این تحقیق را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که چرت زدن‌های طولانی‌تر، مکررتر و چرت زدن‌های صبحگاهی همگی با مرگ بالاتر مرتبط هستند.

هر ساعت اضافی چرت زدن در روز با حدود ۱۳ درصد خطر مرگ و میر بیشتر مرتبط بود؛ هر چرت اضافی در روز با حدود ۷ درصد خطر مرگ و میر بیشتر مرتبط بود و افرادی که صبح‌ها چرت می‌زدند در مقایسه با افرادی که بعد از ظهر چرت می‌زدند، ۳۰ درصد خطر مرگ و میر بیشتری داشتند. اما الگو‌های نامنظم چرت زدن با هیچ مورد فزایش خطر مرگ مرتبط نبود.