گزارش اختصاصی اقتصادآنلاین؛

ردیابی فنی قطعی اینترنت ایران؛ کنترل از «محتوا» به «اتصال» رسید

ردیابی‌های فنی نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از کاربران اکنون با IPهای اشتراکی وارد شبکه جهانی می‌شوند؛ تغییری که شاید یکی از بزرگ‌ترین جابه‌جایی‌های فنی سال‌های اخیر باشد.

کد خبر: ۲۱۳۳۲۲۲

۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۵

اقتصادآنلاین - مسیحا حیدریان؛ اطلاعات اختصاصی اقتصادآنلاین از یک منبع موثق، از تغییر در ساختار اینترنت ایران و انتقال گسترده ترافیک کاربران به پشت سازوکاری موسوم به «NAT» حکایت دارد؛ تغییری که به‌گفته صاحب‌نظران حوزه فناوری اطلاعات، می‌تواند نشانه ورود سیاست‌های محدودسازی اینترنت به مرحله‌ای جدید باشد. اما این تغییر دقیقاً به چه معناست و چه اثری بر کیفیت و دسترسی کاربران خواهد داشت؟

در حالی که طی سال‌های اخیر سیاست‌های فیلترینگ در ایران عمدتاً بر پایه شناسایی و مسدودسازی هوشمند ترافیک اینترنتی استوار بوده، اکنون نشانه‌هایی از تغییر رویکرد به سمت کنترل در سطح زیرساختی دیده می‌شود؛ تغییری که به باور برخی تحلیلگران، می‌تواند نحوه دسترسی کاربران به اینترنت را به‌طور محسوسی دگرگون کند.

بر اساس گزارش‌ دریافتی، بخشی از ترافیک اینترنت کاربران در ایران به‌جای اتصال مستقیم، از طریق سازوکاری به نام NAT (Network Address Translation ) مدیریت می‌شود. در این روش، به‌جای آنکه هر کاربر با یک آدرس IP مستقل به اینترنت متصل شود، تعداد زیادی از کاربران از طریق یک یا چند IP مشترک به شبکه جهانی دسترسی پیدا می‌کنند.

در نگاه فنی، NAT فناوری جدیدی نیست و سال‌ها در شبکه‌های کامپیوتری برای مدیریت بهینه آدرس‌های اینترنتی مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، استفاده گسترده از این روش در مقیاس ملی می‌تواند پیامدهایی فراتر از صرفاً مدیریت منابع داشته باشد.

کارشناسان می‌گویند، این تغییر می‌تواند پاسخی به افزایش روش‌های دور زدن فیلترینگ باشد. در سال‌های اخیر، ابزارهای عبور از محدودیت‌ها به‌طور قابل‌توجهی پیچیده‌تر شده‌اند و همین موضوع، کارایی روش‌های مبتنی بر تحلیل ترافیک و فیلترینگ هوشمند را با چالش مواجه کرده است. در چنین شرایطی، انتقال کنترل از سطح بررسی داده‌ها به سطح مدیریت اتصال، می‌تواند راهکاری ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر برای اعمال محدودیت‌ها باشد.

در این رویکرد، به‌جای آنکه هر بسته اطلاعاتی به‌صورت جداگانه بررسی شود، کل ارتباط کاربر با اینترنت از طریق گلوگاه‌های مشخصی عبور داده می‌شود. این موضوع می‌تواند امکان نظارت و کنترل را افزایش دهد، اما در عین حال، محدودیت‌هایی نیز برای کاربران ایجاد می‌کند.

از جمله پیامدهای احتمالی این تغییر، می‌توان به کاهش کیفیت اتصال، افزایش تأخیر در ارتباطات و دشوارتر شدن استفاده از برخی ابزارهای دور زدن فیلترینگ اشاره کرد. اشتراک‌گذاری یک آدرس IP میان تعداد زیادی کاربر، می‌تواند باعث بروز اختلال در برخی سرویس‌ها نیز شود؛ به‌ویژه سرویس‌هایی که به شناسایی دقیق کاربر وابسته هستند.

در عین حال، برخی تحلیلگران این اقدام را نشانه‌ای از فشار بر زیرساخت‌های فعلی فیلترینگ می‌دانند. به‌گفته آن‌ها، اگرچه استفاده از NAT می‌تواند در کوتاه‌مدت به مدیریت بهتر ترافیک کمک کند، اما لزوماً راهکاری پایدار برای کنترل کامل جریان اطلاعات نخواهد بود و ممکن است با پیشرفت ابزارهای دور زدن، بار دیگر با چالش مواجه شود.

با این حال، نبود اطلاعات رسمی درباره ابعاد و نحوه اجرای این تغییر، ارزیابی دقیق پیامدهای آن را دشوار کرده است. برای قضاوت قطعی در این‌باره، نیاز به داده‌های فنی بیشتر و بررسی‌های مستقل وجود دارد.

آنچه از شواهد موجود برمی‌آید، این است که اینترنت ایران ممکن است در حال گذار از یک مدل «کنترل مبتنی بر محتوا» به «کنترل مبتنی بر اتصال» باشد؛ یعنی تغییری که اگر تأیید شود، می‌تواند نقطه عطفی در سیاست‌های مدیریت اینترنت در کشور محسوب شود. با این حال، همان‌طور که تجربه نشان داده، در فضای پویای فناوری، هیچ راهکاری دائمی نیست و رقابت میان ابزارهای محدودسازی و روش‌های دور زدن همچنان ادامه خواهد داشت.