اوج قدرت حافظه در چه سنی است؟

از زمانی‌که خودمان را می‌شناسیم، در طول زندگی انبوهی از خاطرات را به شکل حافظه در مغزمان حفظ کرده و با خود حمل می‌کنیم. اما این خاطرات را نمی‌توانیم تمام عمر با خود حفظ کنیم و ممکن است جایی در زندگی آنها را به‌دست فراموشی بسپاریم.

کد خبر: ۲۱۳۵۸۳۹

۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۵

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از عصر ایران، تا به حال پیش آمده وارد اتاقی شوید و یادتان برود در آنجا چه کاری داشتید؟ ضعف حافظه و فراموشکاری به دلایل مختلف برای همه پیش می‌آید. درواقع حافظه هرکس هویت او را تشکیل می‌دهد و او را به خاطرات و رویدادهای زندگی‌اش متصل می‌کند. همچنین حافظه برای داشتن ارتباط با دیگران حیاتی است و مهم‌تر از همه این ویژگی به فرد کمک می‌کند هرآنچه را که برای بقا و زنده ماندن لازم دارد به خاطر بسپرد. اما حافظه در طول زمان و دوره‌های زندگی افراد، از کودکی تا کهنسالی دستخوش تغییر می‌شود.

در اینجا نگاهی به قدرت حافظه در دوره‌های مختلف زندگی انداخته‌ایم:

فراموشی دوران خردسالی

افراد اولین خاطرات خود را به‌طور متوسط از حدود ۳.۵ سالگی به یاد می‌آورند. البته زنان برخی از خاطرات خود را از خیلی زودتر از این سن یادشان می‌آید. اما چرا اولین خاطرات زندگی‌مان را فراموش می‌کنیم؟

علت این است، مغز انسان در سال‌های اولیه زندگی‌اش هنوز تکمیل نشده و کودک خردسال نمی‌تواند خاطرات بلندمدت را در ذهن خود نگهدارد.

اوج حافظه در دهه ۲۰ و ۳۰ سالگی

توانایی افراد در به خاطر سپردن اطلاعات جدید در دهه ۲۰ سالگی که مغز کاملا تکمیل شده است، به اوج خود می‌رسد. این توانایی حدود یک دهه به‌طور ثابت باقی می‌ماند. همچنین در ۳۰ سالگی ویژگی به خاطر سپردن چهره افراد در بهترین وضعیت خود قرار می‌گیرد.

کاهش کارآیی مغز در به خاطر سپردن

حافظه فرد از حدود ۴۵ سالگی تیزی و سرعت انتقال خود را از دست می‌دهد. البته این تغییر ناگهانی رخ نمی‌دهد. اما فرد به‌مرور متوجه می‌شود به یاد آوردن نام کسی یا چیزی از گذشته برایش سخت شده است. بنابر بررسی محققان دانشگاه کالج‌لندن مشخص شده، توان استنباط ذهنی افراد از سنین ۴۵ تا ۴۹ سالگی حدود ۳.۶ درصد کاسته می‌شود که این کاهش در سنین ۶۵ تا ۷۰ سالگی حدود ۹.۶ درصد است.

مغز فرد مسن

به‌طور طبیعی بخش تشکیل‌دهنده حافظه مغز با افزایش سن، کیفیت خود را از دست می‌دهد. به همین دلیل افراد مسن در مقایسه با کودکان و بزرگسالان جوان‌تر، فراموشکارتر می‌شوند. توانایی مغزهای مسن‌تر در تعمیر و بهبود سلول‌های مغزی و ایجاد مسیرهای جدید عصبی کم می‌شود. همچنین هورمون و پروتئین‌های کمتری برای انجام دادن این عملکردها در بدن تولید می‌شود.

پیروی از سبک زندگی سالم و ورزش به‌اندازه کافی، از سرعت  روند پیری مغز و کاهش حافظه می‌کاهد. درضمن داشتن خواب کافی و عمیق شبانه قدرت حافظه را افزایش می‌دهد.