هانتاویروس چگونه منتقل می‌شود؟ / جزئیات درباره موش‌های ناقل این ویروس در ایران

مدیرکل محیط زیست شهرداری تهران اعلام کرد موش‌های عامل انتقال هانتاویروس با موش‌های رایج شهری تفاوت دارند و تاکنون گزارشی از این ویروس در ایران ثبت نشده است.

کد خبر: ۲۱۳۷۸۷۴

۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۵

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، محمد صابر باغخانی‌پور در این باره اظهار کرد: موش خانگی (Mus musculus)، موش سیاه (Rattus rattus) و موش قهوه‌ای (Rattus norvegicus) سه گونه عمده از جوندگان را شامل می‌شوند که در بیشتر شهر‌های کشور مشاهده و اغلب موجب خطرات بهداشتی و خسارت‌های اقتصادی در محیط‌های شهری می‌شوند، اما موش آهویی یا موش پا سفید (Peromyscus maniculatus) که عمدتاً عامل انتقال هانتاویروس محسوب می‌شود با موش‌های شهری متفاوت است.

وی تاکید کرد: تاکنون گزارشی از هانتاویروس در ایران منتشر نشده است، اما مانند سایر نقاط جهان، هر جا جوندگانی حضور دارند، امکان شکل‌گیری چرخه انتقال بیماری وجود دارد. هانتاویروس، ویروس منتقل شونده از جوندگان است که می‌تواند باعث انتقال بیماری‌های شدید ریوی و کلیوی شود. موارد بیماری در برخی از کشور‌های آسیایی و قاره آمریکا گزارش شده است. راه‌های انتقال این ویروس شامل استنشاق ذرات آلوده ادرار، مدفوع یا بزاق جوندگان، تماس مستقیم با جوندگان یا لانه آنها و به‌ندرت گزش جوندگان است.

مدیرکل محیط زیست درباره ویژگی ظاهری موش آهویی یا همان موش پا سفید گفت: این موش‌ها به شکل گرد و باریک هستند و طول بدن آنها ۷ تا ۱۰ سانتیمتر است. این موش‌ها دارای بینی بزرگ و چشم‌های ریز و گرد سیاه و سفید هستند و گوش‌های بزرگ و پوست آنها با خز‌های بسیار کوتاه پوشیده شده است. رنگ بدن آنها قرمز و قهوه‌ای مایل به قرمز و زیر بغل آنها و پا‌ها سفید رنگ است. دم این موش‌ها بسیار کوتاه است و به دو رنگ تیره در بالا و روشن در قسمت پایین که با مو‌های بسیار کوتاه پوشیده شده و ۵ تا ۱۳ سانتیمتر طول آن است.

وی با اشاره به سایر ویژگی‌های موش پا سفید اظهار کرد: این جوندگان عمدتاً گیاهخوار هستند ولی ترجیحاً از سایر موارد شامل دانه غلات، آجیل و میوه‌های کوچک شامل انواع توت و سایر حشرات تغذیه می‌کنند. محل زندگی موش پا سفید در انبار‌های شلوغ و محل‌های پر پیچ و خم با درز‌های زیاد است البته مناطقی با چمن‌های بلند به ویژه جنگل‌ها و چمنزار‌ها را ترجیح می‌دهند.

باغخانی‌پور ادامه داد: این موش‌ها در فصل زمستان به محل‌های گرم جهت پیدا کردن غذا هجوم می‌آورند. آنها در ماه‌های سرد سال به خواب زمستانی نمی‌روند فقط فعالیت کمتری دارند و در محل‌هایی مانند زیرشیروانی، فضا‌های خالی، گاراژها، در فضای خالی درز‌ها آلونک‌ها و سوراخ درختان و ... زندگی می‌کنند. این موش‌ها مواد غذایی را در نزدیکی محل خود انباشته می‌کنند و لانه‌ها را با موادی مانند خز، کاغذ و علف هرز و دانه‌ها می‌پوشانند.

وی درباره اقدامات لازم برای مقابله با موش‌ها گفت: در حال حاضر سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران، اداره‌ای تحت عنوان کنترل حیوانات شهری دارد که مسئولیت کنترل جمعیت جانوران موذی را عهده‌دار است و اقدامات مراقبتی را در این زمینه انجام می‌دهند که برخی از آنها ضدعفونی محل‌های آلوده، قبل از جمع‌آوری و تمیزکاری است یعنی اگر در محلی موش مرده مشاهده شود، قبل از جمع آوری، پاشش مواد ضدعفونی و مواد شوینده قوی انجام و سپس لاشه موش‌ها جمع‌آوری می‌شود.

به گفته باغخانی پور استفاده از ماسک دستکش هنگام تمیزکاری، کنترل جمعیت جوندگان، تهویه خانه‌های متروکه قبل از ورود، خودداری از لمس جوندگان زنده یا مرده با دست، ضدعفونی محل‌های کلونی موش‌ها با استفاده از روش‌های مشخص از دیگر‌های اقدامات شهرداری تهران برای پیشگیری از شیوع هانتاویروس در پایتخت است.