چرا رد کش روی پایتان می‌ماند؟ / این هشدار ساده را جدی بگیرید

باقی ماندن رد کش جوراب بر روی ساق پا معمولاً ناشی از نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت و تجمع مایعات است، اما در صورت همراهی با علائمی دگیر می‌تواند نشانه‌ای از نارسایی قلبی، مشکلات کلیوی یا اختلالات عروقی باشد.

کد خبر: ۲۱۴۳۴۶۷

۲۲ خرداد ۱۴۰۵

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فرارو، متخصصان علوم پزشکی معتقدند نشانه‌های به ظاهر ساده مانند باقی ماندن رد کش جوراب بر روی پا می‌توانند دریچه‌ای رو به وضعیت سلامت درونی بدن و هشداری برای بازنگری در سبک زندگی یا وضعیت عروقی ما باشند.

به نقل از هافپست، بسیاری از افراد در پایان روز، هنگام تعویض لباس، متوجه فرورفتگی‌ها و خطوط عمیقی بر روی مچ یا ساق پای خود می‌شوند که ناشی از فشار کش جوراب است. در حالی که اکثر ما بدون تامل از کنار این موضوع می‌گذریم، پزشکان و متخصصان عروق بر این باورند که این نشانه‌های به ظاهر بی‌خطر، فراتر از یک فشار فیزیکی ساده هستند.

این نشانه‌ها می‌توانند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت سیستم گردش خون، سطح هیدراتاسیون بدن و حتی سلامت ارگان‌های حیاتی ارائه دهند. اما پرسش اصلی اینجاست: چه زمانی این رد پا‌ها صرفاً نتیجه یک جوراب تنگ هستند و چه زمانی باید آنها را به عنوان یک هشدار جدی پزشکی در نظر گرفت؟

پدیده‌ای رایج در عصر کم‌تحرکی

اگر پس از درآوردن جوراب‌های خود با این فرورفتگی‌ها مواجه شدید، پیش از هر چیز خونسردی خود را حفظ کنید. به گفته متخصصان جراحی عروق، این پدیده بسیار شایع است، به‌ویژه در میان افرادی که بخش عمده‌ای از روز خود را در وضعیت‌های ثابت سپری می‌کنند. در دنیای امروز که مشاغل پشت‌میزنشینی یا ایستادن‌های طولانی‌مدت در یک نقطه به بخشی از روتین زندگی تبدیل شده، خون و مایعات بدن تمایل دارند تحت تأثیر نیروی جاذبه در پایین‌تنه تجمع کنند.

وقتی پا‌ها برای ساعت‌ها در یک وضعیت آویزان یا ثابت قرار می‌گیرند، پدیده‌ای به نام «تجمع خون» رخ می‌دهد. این امر باعث می‌شود بافت‌های اطراف مچ پا کمی متورم شوند و هرگونه فشار خارجی، مانند کش جوراب، به راحتی بر روی این بافت‌های حاوی مایع اضافی، اثر خود را به صورت فرورفتگی باقی بگذارد. بنابراین، اگر کارمند هستید یا شغلی دارید که مستلزم ایستادن طولانی است، دیدن این علائم تا حد زیادی طبیعی و مورد انتظار است.

فراتر از یک فشار فیزیکی؛ نقش تغذیه و هیدراتاسیون

گاهی اوقات موضوع نه به شغل شما، بلکه به آنچه در طول روز خورده یا نوشیده‌اید بازمی‌گردد. یکی از دلایل ساده و در عین حال شایع ماندن رد جوراب، کم‌آبی بدن یا «دهیدراتاسیون» است. شاید متناقض به نظر برسد، اما وقتی بدن با کمبود آب مواجه می‌شود، تمایل بیشتری به حفظ مایعات موجود نشان می‌دهد که این امر منجر به تورم در اندام‌های انتهایی می‌شود.

علاوه بر این، رژیم غذایی پرنمک یکی دیگر از متهمان اصلی است. مصرف یک وعده غذایی شور در رستوران می‌تواند همان‌طور که باعث ورم کردن انگشتان دست و دشواری در درآوردن انگشتر می‌شود، باعث تجمع آب در مچ پا نیز بشود. سدیم باعث احتباس آب در بافت‌های بدن شده و در نتیجه، حتی جوراب‌هایی که پیش از این اندازه مناسبی داشتند، ناگهان تنگ به نظر می‌رسند و ردی عمیق از خود به جای می‌گذارند.

زنگ خطر‌هایی که نباید نادیده گرفت

اگرچه در بیشتر موارد جای جوراب نگران‌کننده نیست، اما متخصصان بر این باورند که همراهی این علامت با برخی نشانه‌های دیگر نیازمند پیگیری جدی است. یکی از مهم‌ترین هشدارها، تورم مداوم پا‌ها است؛ به این معنا که حتی بدون پوشیدن جوراب نیز پا‌ها متورم به نظر برسند. همچنین تغییر رنگ پوست (تیرگی مایل به قهوه‌ای) در ناحیه مچ پا، مشاهده رگ‌های واریسی بزرگ و برجسته، یا احساس سنگینی و درد در ساق پا که تنها با بالا نگه داشتن پا‌ها بهبود می‌یابد، می‌تواند نشانه اختلال در عملکرد دریچه‌های سیاهرگی باشد.

یک نکته بسیار حیاتی دیگر، «تقارن» است. بدن انسان به طور طبیعی تمایل به تعادل دارد. اگر رد جوراب تنها روی یک پا ظاهر می‌شود یا در یک سمت به مراتب شدیدتر از سمت دیگر است، این یک نشانه غیرطبیعی است. تورم یک‌طرفه می‌تواند علامت انسداد در مسیر‌های لنفاوی یا عروقی باشد و باید سریعاً توسط پزشک بررسی شود.

هشدار‌های جدی‌تر: کلیه و قلب

در موارد حادتر، فرورفتگی‌هایی که با گذشت زمان عمیق‌تر می‌شوند و مدت زمان طولانی‌تری پس از درآوردن جوراب باقی می‌مانند، ممکن است نشانه‌های اولیه نارسایی قلبی یا بیماری‌های کلیوی باشند. در نارسایی قلبی، قلب قدرت کافی برای پمپاژ موثر خون را ندارد و این امر باعث عقب‌نشینی خون و نشت مایعات به بافت‌های پا می‌شود.

در چنین شرایطی، معمولاً علائم دیگری نظیر تنگی نفس، به‌ویژه هنگام دراز کشیدن، یا خستگی مفرط نیز بروز می‌کند. تغییرات در الگوی دفع ادرار و تورم عمومی بدن نیز می‌تواند به مشکلات کلیوی اشاره داشته باشد. پزشکان تأکید می‌کنند که هرگونه تغییر تدریجی و رو به وخامت در عمق این رد پا‌ها باید به عنوان یک سیگنال برای مراجعه به متخصص در نظر گرفته شود.

باور‌های غلط درباره لخته شدن خون

یک تصور اشتباه رایج در میان عموم این است که ماندن جای جوراب لزوماً به معنای لخته شدن خون (ترومبوز) است. متخصصان تصریح می‌کنند که لخته‌های خونی معمولاً بدون علائم بالینی واضح رخ نمی‌دهند. فردی که دچار لخته خون در ساق پا شده است، عموماً با درد شدید، قرمزی واضح و تورم قابل توجه در آن ناحیه مواجه می‌شود. بنابراین، وجود صرفِ رد جوراب بدون درد و التهاب، معمولاً نشانه لخته شدن خون نیست، اما در صورت بروز درد ناگهانی و تورم غیرعادی، انجام سونوگرافی عروقی ضروری است.

راهکار‌های پیشگیرانه و درمان‌های خانگی

برای کاهش این خطوط و بهبود سلامت عروق پا، راهکار‌های ساده‌ای وجود دارد. بالا نگه داشتن پا‌ها بالاتر از سطح قلب در پایان روز، انجام تمرینات ورزشی منظم برای بهبود گردش خون و کاهش مصرف نمک از جمله موثرترین اقدامات هستند. همچنین، پوشیدن «جوراب‌های فشاری» یا همان جوراب واریس می‌تواند برای افرادی که ساعات طولانی ایستاده یا نشسته هستند، بسیار مفید باشد.

جوراب‌های فشاری با اعمال فشار مهندسی شده از تجمع مایعات در مچ پا جلوگیری کرده و احساس سنگینی و خستگی پا را در پایان روز به طرز چشمگیری کاهش می‌دهند. جالب است بدانید که بسیاری از پزشکان و جراحان که ناچار به ایستادن‌های طولانی در اتاق عمل هستند، خود از این جوراب‌ها استفاده می‌کنند تا سلامت عروقی خود را حفظ کنند.

سخن پایانی

در نهایت، اگر با رعایت نکات تغذیه‌ای و فعالیت بدنی، باز هم رد جوراب بر روی پای شما باقی می‌ماند و این فرورفتگی‌ها با درآوردن جوراب به سرعت ناپدید نمی‌شوند، زمان آن رسیده است که با پزشک خانواده خود مشورت کنید. این به معنای ابتلای حتمی به یک بیماری خطرناک نیست، اما بررسی سیستماتیک برای اطمینان از سلامت قلب، کلیه‌ها و سیستم عروقی، اقدامی هوشمندانه برای پیشگیری از مشکلات بزرگتر در آینده است. به یاد داشته باشید که بدن ما همواره با زبان علائم با ما سخن می‌گوید و حتی ردی ساده بر روی پوست می‌تواند داستانی مهم از سلامت درونی ما را روایت کند.