تمجید مونیه از تیم ملی ایران / حس وطن‌پرستی ایرانی‌ها چالش بزرگی برای بلژیک است

مدافع تیم ملی بلژیک با اشاره به انگیزه بالای بازیکنان ایران، از دشوار بودن تقابل با این تیم سخن گفت.

کد خبر: ۲۱۴۵۵۷۳

۳۱ خرداد ۱۴۰۵

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از تسنیم، «توماس مونیه» مدافع تیم ملی فوتبال بلژیک در نشست خبری پیش از بازی مقابل ایران، درباره اینکه جنگ چه تأثیری بر تیم ملی ایران گذاشته است، گفت: معمولاً عادت ندارم فوتبال و سیاست را با هم مخلوط کنم، اما در شرایط فعلی تقریباً غیرممکن است که این دو از هم جدا باشند. فکر می‌کنم این اتفاق باعث شده تیم ایران متحدتر شود. همین موضوع را درباره اوکراین هم دیدیم؛ زمانی که در لیگ ملت‌ها مقابل آن‌ها بازی کردیم. بازیکنان می‌خواهند مردم آسیب‌دیده کشورشان را سربلند کنند.

وی ادامه داد: شاید برخی از بازیکنان ایران اعضای خانواده‌شان را در بمباران‌ها و جنگ از دست داده باشند یا آسیب دیده باشند. وقتی وطن‌پرست باشید، در چنین شرایطی احساس مسئولیت بیشتری نسبت به مردم کشورتان می‌کنید. حداقل اگر جای آن‌ها بودم، چنین احساسی داشتم. همین شرایط، بازی را برای ما بلژیکی‌ها دشوارتر می‌کند.

مونیه درباره تأثیر مادرش در زندگی حرفه‌ای خود، اظهار داشت: وقتی بچه بودم، مادرم تا حدی مدیر برنامه‌هایم بود. البته بخش زیادی از دوران کودکی‌ام را پدربزرگ و مادربزرگم مرا بزرگ کردند، اما مادرم هر کاری می‌کرد تا نیازهای ما را تأمین کند و خوشحال باشیم. با وجود همه این سال‌ها، هنوز هم چیز زیادی از فوتبال نمی‌داند، اما همیشه بزرگ‌ترین حامی من بوده است.

وی درباره زمین ورزشگاه سوفای لس‌آنجلس گفت: اینجا در لس‌آنجلس شرایط برای ارائه فوتبالی سریع‌تر و پویاتر، هم برای بلژیک و هم برای ایران، بهتر است. در سیاتل که مقابل مصر بازی کردیم، چمن بیش از حد بلند بود و به‌دلیل تابش آفتاب، زمینی که آبیاری شده بود، خیلی سریع خشک می‌شد. توپ واقعاً به پا می‌چسبید و برای بازیکنانی که عاشق دریبل زدن و بازی‌های تک‌به‌تک هستند، شرایط ایده‌آلی نبود. اینجا همه‌چیز بهتر به نظر می‌رسد.

دفاع راست تیم لیل درباره هم‌تیمی‌اش در تیم ملی و باشگاه یعنی، «ماتیاس فرناندز پاردو» گفت: ماتیاس یک جنگجو است. از زمانی که از خنت به لیل رفت، پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشته است. مربیان آنجا به‌خوبی با او کار کرده‌اند. او ابتدا دوران سختی داشت، اما فهمید که نباید به داشته‌هایش قانع باشد. حضور در جام جهانی در این سن، آن هم در حالی که قبلاً هرگز برای تیم ملی بلژیک بازی نکرده بود، فرصت فوق‌العاده‌ای برای اوست.

مونیه تأکید کرد: فرناندز پاردو ویژگی‌های خاصی دارد. اگر همین روند پیشرفت را ادامه دهد، می‌تواند به تیمی بزرگ‌تر از لیل برسد. چندی پیش هم درباره این موضوع با خودش صحبت کردیم. او تا حدی مرا یاد دیووک اوریگی در جام جهانی 2014 می‌اندازد؛ بازیکنی که پس از آن مسابقات به لیورپول منتقل شد. البته اینکه در این جام جهانی چگونه از فرناندز-پاردو استفاده کنیم، موضوعی است که بعداً مشخص خواهد شد.