تغییر الگوی انبارش در تهران؛ گذار از انبارهای سنتی به فضاهای مدرنِ اقتصادی

در سال‌های اخیر، بازار انبارش کالا و وسایل در تهران با تغییرات ساختاری مواجه شده است. بررسی‌های بازار نشان می‌دهد که رویکرد صاحبان کسب‌وکار و حتی متقاضیان خانگی از استفاده از انبارهای سنتی به سمت بهره‌گیری از فضاهای مدرن، مجهز به سیستم‌های قفسه‌بندی و مهندسی‌شده حرکت کرده است. این تغییر رویکرد نه صرفاً یک ترجیح ظاهری، بلکه پاسخی اقتصادی به چالش‌های نگهداری کالا در کلان‌شهری مانند تهران است.

کد خبر: ۲۱۵۳۲۵۶

۰۴ مرداد ۱۴۰۵

تا همین چند سال پیش، دغدغه اصلی برای کسانی که به اجاره انبار در تهران نیاز داشتند، صرفاً یافتن فضایی خالی بود. خانواده‌ها در زمان بازسازی یا جابه‌جایی و کسب‌وکارها برای نگهداری موجودی مازاد، معمولاً به انبارهای قدیمی، زیرزمین‌ها یا فضاهای غیر قابل سکونت و ساختمانهای قدیمی روی می‌آوردند. اما تحلیل‌های فعلی لجستیک نشان می‌دهد که این مدل انبارش، هزینه‌های پنهان زیادی را به کاربران تحمیل می‌کند. عدم استفاده بهینه از فضا به دلیل ستون‌های مزاحم، فرم نامنظم محیط و نبود زیرساخت‌های لازم برای چیدمان، عملاً باعث کاهش بهره‌وری فضای اجاره‌ شده می‌شد.

«برای درک بهتر این موضوع، یک سناریوی ساده را در نظر بگیرید: یک کسب‌وکار کوچک را تصور کنید که برای نگهداری کالاهای فصل خود، یک انباری سنتیِ ۵۰ متری را اجاره کرده است. به دلیل فرمِ نامنظمِ زیرزمین و نبود قفسه‌بندی، عملاً ۲۰ درصد از فضا به دلیل ستون‌ها یا چیدمان نامناسب هدر می‌رود و ۱۰ درصد دیگر هم به دلیل نگرانی از نفوذ رطوبتِ دیوارها (که نمی‌توان کالا را به آن تکیه داد) غیرقابل استفاده است. در نهایت، عملاً از ۵۰ متر فضا، تنها ۳۵ متر قابل بهره‌برداری است. اما در ساختارهای مدرنِ کانتینری با قفسه‌بندی‌های صنعتی، کلِ فضای عمودی تا سقف (معمولاً ۲.۵ تا ۳ متر) قابل استفاده است. این یعنی با همان هزینه یا حتی کمتر، فضای مفیدِ نگهداری تا ۴۰ درصد افزایش می‌یابد؛ تفاوتی که در محاسباتِ هزینه‌-فایده‌ی یک کسب‌وکار، عدد قابل‌توجهی است.»

چرا مدل انبارش در حال تغییر است؟

تغییر اساسی در این بازار، جایگزینی «فضای خالی» با «فضای مهندسی‌شده» است. در مدل‌های مدرن انبارش، طراحی فضا تنها به بدنه سازه محدود نمی‌شود؛ بلکه استفاده از سیستم‌های قفسه‌بندی (Shelving) مهندسی‌شده، بخشی جدایی‌ناپذیر از این فرآیند است. قفسه‌بندی اصولی، ظرفیت عمودی فضا را تا چندین برابر افزایش می‌دهد و این یعنی مدیریت بهترِ کالا و دسترسیِ سریع‌تر. برای یک کسب‌وکار، این یعنی نگهداری کالای بیشتر در فضای کمتر؛ و برای یک خانواده، یعنی دسترسی بدون دردسر به وسایل، بدون اینکه نیاز باشد کلِ محتویات انبار جابه‌جا شود.

در همین راستا، استفاده از راهکارهایی مانند کانکس، کانتینر و قفسه‌بندی‌های تخصصی به‌عنوان استانداردی جدید در بازار شناخته می‌شود. دلیل اصلی این انتخاب، علاوه بر امنیت بالا، فرم منظم و هندسی این فضاهاست. اجاره کانکس در سوله های سرپوشیده، به متقاضیان این امکان را می‌دهد که با مدیریت چیدمان، هزینه تمام‌شده هر متر مکعب نگهداری را کاهش دهند. در واقع، وقتی فضا دارای ابعاد مشخص و ساختار منظم باشد، امکان چیدمان طبقاتی فراهم می‌شود که نتیجه آن، توجیه اقتصادی بالاتر نسبت به انبارهای سنتیِ نامنظم است.

چرا انبارهای سنتی، هزینه‌های پنهان دارند؟

در حالی که انبارهای سنتی در ظاهر با قیمت‌های پایین‌تری اجاره داده می‌شوند، اما هزینه‌های پنهانِ زیر، کاراییِ اقتصادی آن‌ها را زیر سوال می‌برد:

استهلاک کالا: رطوبت غیرقابل‌کنترل و نبودِ تهویه در انبارهای سنتی، ریسک آسیب به کالا را به‌شدت بالا می‌برد.

هزینه‌های نیروی انسانی: در انبار بدون قفسه‌بندی، برای دسترسی به یک کالای خاص در عمق انبار، نیاز به صرف زمان طولانی و جابه‌جایی سایر اقلام است که مستقیماً هزینه‌های عملیاتی را افزایش می‌دهد.

مدیریت موجودی: عدم امکانِ تفکیکِ اصولی کالاها در انبارهای بدون قفسه، احتمال خطای انسانی در ثبت و انبارگردانی را بالا می‌برد.

در مقابل، فضاهای مدرنِ کانتینری به دلیل ساختار یکپارچه و قفسه‌بندی‌های مهندسی‌شده، ضمن حذف تمامیِ این هزینه‌های پنهان، امکانِ کنترلِ دقیقِ محیطی و دسترسی سریع به کالا را فراهم می‌کنند که در مدیریت مدرن لجستیک، یک مزیت رقابتی محسوب می‌شود.

نقش مدیریت تخصصی در کاهش هزینه‌های لجستیک

تجربه بازار در ماه‌های اخیر نشان داده است که انتخاب اقتصادی، همواره لزوماً ارزان‌ترین انتخاب نیست؛ بلکه انتخابی است که نسبت «کارایی به قیمت» بهتری داشته باشد. فضاهای مدرن، به دلیل طراحی استاندارد و تعبیه قفسه‌های فلزی مستحکم، هزینه‌های ناشی از آسیب‌های احتمالی کالا، زمان دسترسی و اتلاف فضا را به حداقل می‌رسانند.

در این میان، مجموعه‌های تخصصی مانند دپوکانتین با تمرکز بر همین رویکردِ «مدیریت فضای استاندارد»، توانسته‌اند با ارائه کانتینرهای صنعتی، نیازهای مختلف بازار را پوشش دهند. هدف این مجموعه‌ها، فاصله گرفتن از مدل‌های سنتی و ارائه راهکارهایی است که در آن امنیت، دسترسی و نظم، بخشی از خدمات پایه برای مشتریان باشد.

نتیجه‌گیری

گذار از انبارهای سنتی به سمت فضاهای مدرن، یک گام ضروری برای مدیریت مدرن هزینه‌ها در بازار تهران است. چه برای خانواده‌ای که به دنبال فضایی امن برای لوازم خود است و چه برای شرکت‌هایی که مدیریت موجودی بخش جدایی‌ناپذیرِ سودآوری آن‌هاست، تغییر به سمت فضاهایی با ساختار استاندارد و قفسه‌بندی‌ شده، نه یک هزینه اضافه، بلکه یک سرمایه‌گذاری برای جلوگیری از خسارت و افزایش بهره‌وری است.

«نکته حائز اهمیت دیگر که نباید نادیده گرفت، بحثِ مسئولیت و امنیت است. در مدل‌های سنتی، اغلب مسئولیتی بابتِ حفاظتِ ۲۴ساعته یا پوشش بیمه‌ای کالا تعریف نمی‌شود. اما در فضاهای مدرنِ انبارش، وجود سیستم‌های امنیتی متمرکز، دوربین‌های مداربسته و نظارتِ فیزیکیِ ۲۴ساعته، ریسک سرقت یا حوادث غیرمترقبه را به حداقل می‌رساند که این موضوع برای صاحبان کالا یا کسب‌وکارها، عملاً حکم یک «بیمه ریسک» را دارد.»

با توجه به روند فعلی بازار، پیش‌بینی می‌شود که مدل‌های مبتنی بر ساختارهای منظم و مهندسی‌شده، سهم بیشتری از بازار نگهداری کالا در تهران را به خود اختصاص دهند.