کترینگ سازمانی شریف؛ هزینه واقعی تأمین غذای شرکتی در ناحیه نوآوری شریف چقدر است؟

کد خبر: ۲۱۶۱۱۱۷

۱۴ شهريور ۱۴۰۵

هزینه غذای کارکنان معمولاً در گزارش‌های مالی سازمان با یک فرمول ساده دیده می‌شود:

تعداد پرس × قیمت هر پرس.

اما هزینه واقعی ناهار شرکتی بیشتر از این عدد است.

زمانی که ده‌ها کارمند هر روز جداگانه غذا انتخاب می‌کنند، واحد اداری چند سفارش را مدیریت می‌کند، پیک‌ها در ساعات متفاوت می‌رسند یا یک سفارش با تأخیر مواجه می‌شود، شرکت هزینه‌ای پرداخت می‌کند که روی فاکتور رستوران دیده نمی‌شود.

این موضوع در مناطق پرتراکم کسب‌وکاری مانند ناحیه نوآوری شریف، دانشگاه شریف و طرشت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

قیمت غذای سازمانی از چه اجزایی تشکیل می‌شود؟

برای تحلیل اقتصادی کترینگ سازمانی ابتدا باید بدانیم قیمت غذا تابع چه متغیرهایی است.

مواد اولیه اصلی‌ترین جزء هزینه است؛ اما تنها جزء نیست.

هزینه نیروی انسانی، آشپزخانه، انرژی، بسته‌بندی، کنترل کیفیت، حمل و توزیع، سربار و ضایعات نیز در قیمت نهایی هر پرس نقش دارند.

نوع غذا نیز اهمیت زیادی دارد.

طبیعی است که قیمت یک خوراک ساده با یک غذای گوشتی یا کباب یکسان نباشد.

به همین دلیل مقایسه کترینگ‌ها بر اساس «قیمت یک پرس» بدون مقایسه ترکیب منو نتیجه دقیقی نمی‌دهد.

شرکت‌ها باید چه عددی را مقایسه کنند؟

به جای مقایسه یک غذا، بهتر است هزینه یک سبد هفتگی یا ماهانه مقایسه شود.

فرض کنید کترینگ A بعضی غذاها را ارزان‌تر و برخی را گران‌تر عرضه می‌کند.

کترینگ B قیمت یکنواخت‌تری دارد.

تنها با محاسبه هزینه کل منوی یک ماه می‌توان فهمید اختلاف واقعی دو پیشنهاد چقدر است.

هزینه پنهان سفارش‌های پراکنده

تصور کنید در یک شرکت ۶۰ نفره هر فرد فقط روزانه پنج دقیقه برای انتخاب، سفارش و پیگیری ناهار صرف کند.

در مجموع ۳۰۰ دقیقه یا پنج ساعت زمان کاری در روز مصرف می‌شود.

البته این محاسبه به این معنا نیست که تمام این زمان قابل بازیابی است؛ اما نشان می‌دهد چرا سازمان‌ها با افزایش تعداد نیرو به سمت استانداردسازی ناهار حرکت می‌کنند.

وقتی منو از قبل مشخص است، تصمیم‌گیری روزانه کاهش پیدا می‌کند.

چرا شرکت‌های شریف سراغ کترینگ سازمانی می‌روند؟

محدوده دانشگاه شریف و ناحیه نوآوری شریف محل فعالیت بسیاری از شرکت‌های فناوری و تیم‌های دانش‌بنیان است.

در این شرکت‌ها هزینه نیروی انسانی متخصص بالاست.

در نتیجه فرایندهایی که هر روز زمان تعداد زیادی از کارکنان را مصرف می‌کنند اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

یکی از راهکارهای ساده، تبدیل ناهار از «ده‌ها تصمیم فردی» به «یک فرایند سازمانی» است.

راهنمای کترینگ سازمانی شریف آویشه برای شرکت‌هایی که در این محدوده به دنبال تأمین مستمر غذا هستند، جزئیات بیشتری درباره مدل سرویس و غذای شرکتی ارائه می‌کند.

اقتصاد مقیاس در کترینگ چگونه کار می‌کند؟

تولید سازمان‌یافته غذا در تعداد بالا امکان برنامه‌ریزی دقیق‌تری برای مواد اولیه و نیروی انسانی ایجاد می‌کند.

اگر یک آشپزخانه از قبل بداند فردا چه تعداد پرس از هر غذا باید تولید کند، می‌تواند خرید و آماده‌سازی را دقیق‌تر انجام دهد.

با این حال افزایش حجم فقط زمانی مزیت ایجاد می‌کند که عملیات آشپزخانه برای آن طراحی شده باشد.

افزایش بیش از ظرفیت می‌تواند نتیجه عکس داشته باشد و باعث افت کیفیت یا تأخیر شود.

بنابراین هنگام انتخاب کترینگ، سؤال درباره ظرفیت عملیاتی اهمیت اقتصادی دارد.

قیمت پایین‌تر یا کیفیت بالاتر؟

این سؤال دوگانه دقیقی نیست.

شرکت باید نقطه بهینه میان قیمت و سطح سرویس را پیدا کند.

فرض کنید یک کترینگ ۷ درصد ارزان‌تر است اما نرخ نارضایتی کارکنان و تأخیر بیشتری دارد.

تصمیم درست بستگی به ارزش این اختلاف برای سازمان دارد.

به همین دلیل بهتر است چند KPI تعریف شود.

KPIهای مناسب برای کترینگ سازمانی

درصد تحویل به‌موقع

چند درصد سفارش‌ها در محدوده زمانی توافق‌شده تحویل شده‌اند؟

خطای تعداد

چند بار تعداد غذای تحویلی با سفارش متفاوت بوده است؟

رضایت کارکنان

میانگین امتیاز کارکنان به غذا چقدر است؟

نرخ دورریز

چه میزان از غذا مصرف نمی‌شود؟

تنوع منو

در یک چرخه یک‌ماهه چند بار غذا تکرار می‌شود؟

هزینه متوسط هر وعده

هزینه کل ماه تقسیم بر تعداد وعده‌های تحویل‌شده چقدر است؟

این معیارها تصویر دقیق‌تری از عملکرد تأمین‌کننده ایجاد می‌کنند.

دورریز؛ هزینه‌ای که کمتر دیده می‌شود

فرض کنید شرکت هر روز ۱۰۰ پرس سفارش می‌دهد اما به‌طور متوسط ۸ پرس استفاده نمی‌شود.

در یک ماه کاری، بیش از ۱۶۰ پرس اضافه سفارش داده شده است.

اگر سیستم سفارش اجازه دهد تعداد روزانه بر اساس حضور کارکنان تنظیم شود، بخشی از این هزینه کاهش می‌یابد.

بنابراین انعطاف در تغییر تعداد سفارش فقط یک مزیت اجرایی نیست؛ اثر مالی مستقیم نیز دارد.

چرا فاصله کترینگ تا شریف روی اقتصاد قرارداد اثر دارد؟

حمل غذا هزینه دارد.

اما موضوع فقط هزینه پیک نیست.

فاصله بیشتر می‌تواند نیاز به زمان‌بندی زودتر، بسته‌بندی متفاوت و حاشیه اطمینان بیشتر برای ترافیک ایجاد کند.

اگر تأمین‌کننده مسیر مناسبی برای سرویس‌دهی به ناحیه نوآوری شریف داشته باشد، عملیات توزیع قابل پیش‌بینی‌تر می‌شود.

آیا شرکت باید آشپزخانه داخلی ایجاد کند؟

برای برخی سازمان‌های بسیار بزرگ، شاید.

اما آشپزخانه داخلی فقط خرید تجهیزات نیست.

فضا، استخدام نیرو، خرید مواد اولیه، بهداشت، انبارداری، نگهداری تجهیزات، مدیریت تولید و ضایعات همگی باید توسط سازمان مدیریت شوند.

برای بسیاری از شرکت‌های کوچک و متوسط، برون‌سپاری غذا باعث می‌شود این پیچیدگی عملیاتی به یک تأمین‌کننده متخصص منتقل شود.

کترینگ سازمانی را چگونه مناقصه کنیم؟

حتی اگر سازمان مناقصه رسمی برگزار نمی‌کند، می‌تواند پیشنهادهای مختلف را ساختاریافته دریافت کند.

بهتر است همه تأمین‌کنندگان بر اساس یک Brief یکسان قیمت بدهند:

تعداد متوسط روزانه؛
محدوده تعداد حداقل و حداکثر؛
آدرس شرکت؛
ساعت تحویل؛
سطح مورد انتظار منو؛
تعداد گزینه‌های روزانه؛
نوع بسته‌بندی؛
و شیوه تسویه.

در غیر این صورت ممکن است قیمت‌هایی مقایسه شوند که اساساً سرویس مشابهی ارائه نمی‌کنند.

تست اولیه قبل از قرارداد

یکی از راه‌های کاهش ریسک، شروع با سفارش آزمایشی است.

در تست اولیه بهتر است فقط طعم بررسی نشود.

موارد زیر نیز باید ثبت شوند:

زمان رسیدن؛
دمای غذا؛
کیفیت بسته‌بندی؛
تطابق تعداد؛
مقدار هر پرس؛
نظر کارکنان؛
و کیفیت پاسخگویی.

اگر سرویس اولیه رضایت‌بخش بود، می‌توان همکاری را به دوره طولانی‌تر توسعه داد.

آویشه برای شرکت‌های شریفی

کترینگ سازمانی آویشه دفتر مرکزی اداری در ناحیه نوآوری شریف دارد و آماده ارائه خدمات به صورت تخصصی به شرکت‌های ناحیه نوآوری شریف است و نیازهای شرکت‌های شریفی را به خوبی می داند. پنل کاربری آویشه از بهترین خدماتی است که این شرکت‌ها به آن علاقمند بوده‌اند. تماس با آویشه از طریق سایت‌شان قابل انجام است.