ترامپ از پاسخ به حملات ایران خودداری کرد/ سناریوی اصلی واشنگتن برای تهران چیست؟

واشنگتن به‌جای تشدید تنش، راهبردی جدید را در جنوب ایران کلید زده؛ اما سؤال اینجاست که چه عاملی کاخ سفید را از حمله گسترده به تهران بازداشته است.

کد خبر: ۲۱۶۱۲۹۲

۱۵ شهريور ۱۴۰۵

حملات روز گذشته سنتکام به سه نفتکش در اسکله جزیره خارک در حالی انجام شد که آمریکایی‌ها همچنان به حملات ایران به پایگاه‎هایشان در اردن پاسخی نداده بودند.

جالب آن که آمریکایی‌ها به رغم لفاظی‌های ترامپ که پیش از انجام حملات به سیریک مدعی شده بود اگر ایران به این حملات پاسخ دهد ایران را محو خواهد کرد بلافاصله با حملات ایران و تلفات نیروهایشان در اردن مواجه شدند، اما به دلایلی از جمله میل آمریکا به کنترل تنش با ایران به علت کمبود تجهیزات رهگیر و فشار بی سابقه به سازمان رزم ارتش آمریکا به ویژه در نیروی دریایی و محدودیت‌های سیاسی به علت نزدیک بودن انتخابات میان دوره کنگره، از پاسخ به حملات ایران و افزایش تنش‌ها خودداری کردند.

{$sepehr_key_2835}

این درحالی بود که ایران به حملات خود در روز جمعه هم ادامه داد و به گفته برخی منابع غیررسمی با چند تیر موشک قاسم بصیر که از یک پایگاه موشکی در اصفهان شلیک شده بود، ناوشکن‌های آمریکایی را در دریای عمان هدف قرار داد.

با تمام این اوصاف آمریکایی‌ها به جای تشدید تنش با حمله به تاسیسات نظامی ایران یا حمله به مبدأ حمله ایران تصمیم گرفتند که سطح تنش را مدیریت و به حمله به چند نفتکش اکتفا کنند؛ موضوعی که از تلاش آمریکایی‌ها برای ورود به فاز کنترل تنش پس از حملات اخیر به سیریک حکایت دارد.

البته این بدین معنا نیست که آمریکایی‌ها مجددا به حملات گسترده در جنوب ایران روی نخواهند آورد؛ بلکه خود این سیاست کاهش تنش در راستای تداوم عملیات‌های چمن زنی و فرسایش وضعیت روانی و نظامی ایران به ویژه در نوار جنوبی کشور انجام می‌شود. بدین صورت که آمریکایی‌ها در فاز زمانی کنترل تنش، اقدام به شناسایی لانچرها، رادار‌ها و لوازم مخابراتی و ارتباطی ایران می‌کنند و سپس با موجی از حملات، این بخش از توانایی‌های ایران را هدف حمله قرار می‌دهند؛ پس از پاسخ ایران هم دوباره وارد فاز کنترل تنش می‌شوند تا هم از پاسخ‌های گسترده‌تر ایران در امان بمانند و هم از ریسک ورود مجدد به یک نبرد گسترده که آمادگی آن را در دو بعد تسلیحاتی و سیاسی ندارند، اجتناب کنند.

هدف آمریکا این است که تا زمانی که محدودیت‌های سیاسی و نظامی برای انجام دور جدید درگیری‌های فراگیر برطرف شود؛ با این حملات توان عملیاتی ایران را به خصوص در نوار جنوبی کشور دچار فرسایش کند.