بورس چیست؟ بررسی یک نمونه واقعی

بورس ها بازارهایی برای معامله اوراق بهادار، کالاها، مشتقات و سایر ابزارهای مالی هستند.

کد خبر: ۷۱۱۹۰۲

۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۲

شرکت ها ممکن است از بورس برای جمع‌آوری سرمایه استفاده کنند.

شرکت برای اینکه بتوانند سهام خود را در بورس نیویورک عرضه کنند باید حداقل 4 میلیون دلار سرمایه سهامداران داشته باشند.

بیش از 80 درصد معاملات در بورس نیویورک به صورت الکترونیکی انجام می شوند.

بورس نیویورک از سال 1792 وجود داشته است.

تشریح بورس‌ها

بورس ممکن است مکانی فیزیکی باشد که معامله گران برای انجام معامله در آنجا با یکدیگر ملاقات می‌کنند یا پلتفرمی الکترونیکی برای انجام معاملات باشد. بسته به موقعیت جغرافیایی، ممکن است به آنها بورس سهام یا «بورس» نیز گفته شود. بورس‌ها در اکثر کشورهای جهان وجود دارند. بورس های برجسته تر شامل بورس نیویورک (NYSE)، نزدک، بورس لندن (LSE) و بورس توکیو (TSE) می‌شوند.

بورس‌های الکترونیکی

در دهه اخیر، معاملات به بورس‌های کاملاً الکترونیکی منتقل شده‌اند. تطابق قیمت با الگوریتم‌های پیچیده این پلتفرم‌ها می تواند امکان انجام معاملات منصفانه را بدون نیاز به حضور فیزیکی همه اعضا در یک تالار بورس متمرکز تضمین کند.

عملیات روزانه معمولاً از طریق چندین شبکه‌های بورسی انجام می شود. اگرچه ممکن است برخی از سفارش‌ها در مکانی فیزیکی مانند بازار بورس نیویورک پردازش شوند، اما اکثر معاملات از طریق پلتفرم الکترونیکی و بدون نیاز به حضور در مکان فیزیکی انجام می‌شوند. این فرآیند منجر به افزایش قابل توجه استفاده از برنامه های معاملات با بسامد بالا و و الگوریتم های پیچیده توسط معامله گران در بورس‌ها شده است.

ملزومات ثبت سهام در بورس

هر یک از بورس‌ها برای ثبت شرکت‌ها یا گروه‌هایی که مایل به ارائه اوراق بهادار خود در آن بورس هستند، الزامات خاصی را تعیین می‌کنند. برخی بورس‌ها نسبت به سایرین سختگیرانه‌تر عمل می‌کنند اما الزامات اساسی برای ثبت شرکت در بورس ها شامل ارائه گزارش های مالی منظم، گزارش های سود حسابرسی شده و تامین حداقل سرمایه مورد نیاز است. به عنوان مثال، یکی از الزامات کلیدی ثبت شرکت‌ها در بازار بورس نیویورک تامین حداقل 4 میلیون دلار سرمایه سهامداران (SE) توسط آن‌ها است.

بورس‌ها امکان دسترسی به سرمایه را فراهم می کنند

شرکت هایی که به دنبال رشد و گسترش فعالیت های خود هستند از بورس اوراق بهادار برای جذب سرمایه استفاده می‌کنند. فروش عمومی سهام یک شرکت خصوصی برای اولین مرتبه در بورس عرضه اولیه سهام (IPO) نامیده می شود. شرکت های ثبت شده در بورس اوراق بهادار معمولاً نمایه پیشرفته‌ای دارند. قابلیت رویت بیشتر ممکن است به جذب مشتریان جدید، کارمندان با استعداد و تامین کنندگانی منجر شود که مشتاق معامله با رهبر برجسته یک صنعت خاص هستند.

شرکت های خصوصی اغلب برای سرمایه گذاری به سرمایه گذاران خطرپذیر متکی هستند و این مسئله معمولاً منجر به از دست دادن کنترل عملیاتی کسب‌وکار می شود. برای مثال، یک شرکت سرمایه‌گذاری اولیه ممکن است شرکت را ملزم سازد که به نماینده‌ای از این شرکت تأمین مالی جایگاه برجسته‌ای در هیئت مدیره شرکت داده شود. از طرف دیگر، شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار کنترل و استقلال بیشتری دارند هستند زیرا سرمایه گذارانی که سهام خریداری می کنند حقوق محدودی دارند.

نمونه واقعی از بورس

بورس نیویورک شاید شناخته شده ترین بورس در ایالات متحده باشد که در وال استریت از منطقه منهتن نیویورک واقع شده است و شاهد انجام اولین معامله خود در سال 1792 بود. در تالار بورس نیویورک معاملات سهام در قالب حراجی‌های مداوم و در روزهای دوشنبه تا جمعه از ساعت 9:30 صبح تا 4 بعد از ظهر انجام می شوند.

در گذشته، کارگزارانی که توسط اعضای بورس نیویورک استخدام می‌شدند با حراج کردن سهام شرکت‌ها انجام معاملات را تسهیل می کردند. این فرآیند در دهه 1990 به تدریج رویه خودکار به خود گرفت و تا سال 2007، تقریباً سهام تمام شرکت‌ها از طریق یک بازار الکترونیکی در دسترس معامله‌گران قرار گرفتند. تنها موارد استثنا سهام چندین شرکت هستند که قیمت های بسیار بالایی دارند.

تا سال 2005، تنها صاحبان کرسی های معالمه‌گری ذ می توانستند مستقیماً در بورس معامله کنند. این صندلی ها اکنون به صورت یک ساله اجاره داده می شوند.