منظور از ذخیره تجدید ارزیابی چیست؟

شرکت ها از سرفصل‌های ذخیره تجدید ارزیابی در ترازنامه برای محاسبه نوسانات ارزش دارایی های بلندمدت استفاده می کنند.

کد خبر: ۷۱۳۵۹۱

۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۲

هنگامی که در طی فرآیند مجدد ارزیابی مشخص می‌شود که ارزش دفتری دارایی تغییر کرده است، می توان از این سرفصل استفاده کرد.

مهم

ذخایر تجدید ارزیابی اغلب زمانی استفاده می شوند که ارزش بازاری دارایی به دلیل روابط ارزی بسیار پرنوسان می‌شود یا به شدت تغییر می‌کند.

نکات کلیدی

ذخایر تجدید ارزیابی اغلب زمانی استفاده می شوند که ارزش بازاری دارایی به دلیل روابط ارزی بسیار پرنوسان شود یا به شدت تغییر کند.

ذخایر تجدید ارزیابی یک حساب هزینه متقابل دارند که بسته به تغییر ناشی از تجدید ارزیابی، بدهکار (افزایش) یا بستانکار (کاهش) می‌شود.

آشنایی با ذخیره تجدید ارزیابی

شرکت‌ها از این انعطاف‌پذیری برخوردارند تا هر زمان که برای نمایش صحیح حسابداری ضروری تشخیص می‌دهند، سرفصل‌هایی را برای ذخایر در ترازنامه خود ایجاد کنند. شرکت‌ها ممکن است به دلایل مختلفی از جمله تجدید ارزیابی دارایی ها از ذخایر استفاده کنند. ذخیره تجدید ارزیابی مانند بسیاری سرفصل‌های ذخیره، مقدار ارزش کل دارایی های ترازنامه را افزایش یا کاهش می دهد.

استفاده از ذخایر تجدید ارزیابی لزوماً رویکرد رایجی نیست، اما زمانی که شرکت معتقد باشد که دامنه نوسانات ارزش دارایی های خاص آن فراتر از برنامه های تعیین شده است می تواند از این ذخایر استفاده کند. رویه استاندارد برای شناخت ارزش دفتری دارایی‌ها در ترازنامه شامل کاهش قیمت دارایی‌ها با گذشت زمان بر اساس برنامه زمانی از پیش تعیین شده می‌شود که معمولاً براساس برنامه زمانی استهلاک انجام می‌شود.

به طور کلی، ذخایر تجدید ارزیابی ارزش دفتری دارایی را بر اساس برآورد ارزش منصفانه آن افزایش یا کاهش می دهند.

اگر شرکت‌ها معتقد باشند که ارزش دفتری دارایی آن‌ها به دلیل شرایط خاص بازار، مانند دارایی‌های املاک و مستغلات که ارزش بازاری آن‌ها در حال افزایش است یا دارایی‌های خارجی که ارزش آن‌ها به دلیل تغییرات ارز در نوسان هستند باید دقیق‌تر پایش و ارزیابی شوند، ممکن است ذخیره تجدید ارزیابی ایجاد کنند. شرکت‌ها بدون انتظار برای تعدیلات برنامه ریزی شده ماهانه یا سه ماهه می توانند در طول سال ارزش حساب ذخیره تجدید ارزیابی را اضافه یا کم کنند. این سرفصل اقلام اصلی به شرکت‌ها کمک می‌کند تا از طریق فعالیت‌های روزانه ارزش دارایی‌های خود را به طور دقیق‌تری حفظ کنند.

شرکت ها می‌توانند از سرفصل‌های ذخیره ترازنامه در رابطه با تنزیل ارزش یا استهلاک دارایی‌ها یا به جای آن‌ها استفاده کنند. استهلاک ها و تنزیل ارزش معمولاً به دلیل کاهش غیرمنتظره ارزش دارایی بلندمدت، هزینه‌های یکباره به حساب می‌آیند.

ثبت ذخایر تجدید ارزیابی

ذخیره تجدید ارزیابی به تعدیل خاص سرفصل‌های اقلام اصلی لازم برای تجدید ارزیابی یک دارایی اشاره دارد. در بیشتر موارد، این سرفصل ذخیره یک حساب بدهی را افزایش یا ارزش یک دارایی را کاهش می دهد. هنگامی که اقلامی در حساب ذخیره ثبت می‌شوند، بایستی اقلام متقابلی نیز به حساب هزینه ای که در صورت سود و زیان نشان داده می شود، ثبت شود.

اگر ارزش دارایی کاهش یابد، ذخیره تجدید ارزیابی برای کاهش ارزش دفتری دارایی در ترازنامه بستانکار و حساب هزینه متقابل آن برای افزایش کل هزینه تجدید ارزیابی بدهکار می شود. اگر ارزش دارایی افزایش یابد، حساب هزینه متقابل حساب ذخیره تجدید ارزیابی بایستی بستانکار شود تا مانده آن کاهش یاد و حساب ذخیره تجدید ارزیابی در ترازنامه بایستی بدهکار شود تا مانده آن افزایش یابد.

ارزش دفتری در مقابل ارزش منصفانه بازار

در شرکت ها، ارزش دفتری دارایی ها ارزش دفتری پس از خالص کردن هر گونه هزینه استهلاک انباشته است. ارزش دفتری یک دارایی پس از پایان دوره استهلاک ممکن است به ارزش منصفانه بازاری آن تعدیل شود. به طور کلی، زمانی تصمیم گرفته می‌شود که ارزش فعلی یک دارایی به جای ارزش منصفانه بازاری برمبنای ارزش دفتری ثبت شود که آن دارایی ماهیت بلندمدت داشته باشد. دارایی‌های کوتاه‌مدت معمولا قدرت نقدشوندگی بیشتری دارند و بنابراین به راحتی می‌توان آن‌ها را با ارزش بازاری منصفانه در ترازنامه آن‌ها ثبت کرد.