آیا شب ادراری کودکان نگران کننده است؟

فوق تخصص کلیه کودکان و دانشیار گروه کودکان علوم پزشکی کرمانشاه گفت:رختخواب خیس در شب، یک مادردرمانده و ناامید و پدری عصبانی صحنه های آشنا در بسیاری از خانه ها است اما این مساله نشانه ای از آموزش نادرست توالت کردن نیست و باید خاطر نشان کرد که این موضوع می تواند بخشی از رشد طبیعی کودک باشد.

کد خبر: ۸۰۶۸۴۹

۱۵ آبان ۱۴۰۲

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از بهداشت نیوز، دکتر محمد رضا توحیدی در گفتگو با سرویس علمی ، پژوهشی اخبار دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه گفت: به طور کلی در اغلب  خیس کردن های شبانه  قبل از 5 سالگی  جای نگرانی  وجود ندارد و باید به کودک فرصت داد. در این سن، کورتکس مغز  هنوز تکامل کافی برای  کنترل مثانه را بدست نیاورده است، البته در شب ادراری های که بعد از 5 سالگی ادامه یابد و یا شب ادراری های که به صورت ثانویه و بعد از یک دوره خشک بودن کودک ایجاد میشود و یا شب ادراری هایی که با روز ادراری همراه میشود، نیاز به مراجعه به پزشک و بررسی کامل وجود دارد.

دکتر توحیدی با بیان اینکه شب ادراری در پسرها دوبرابر دخترهاست وهیچکس به طور قطعی نمی داند چه چیزی موجب شب ادراری می شود گفت: عوامل مختلفی نظیر عدم تعادل هورمونی ومثانه های کوچک و یا بیش فعال ،عفونت های ادراری،قطع تنفس های کوتاه زمان خواب ،یبوست و حتی مشکلات مهمی مانند دیابت به خصوص در شب ادراری های ثانویه  ممکن است نقش داشته باشند.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه اظهار داشت: اگر شب ادراری کودک شما بنا به تشخیص پزشک از نوع اولیه بوده و ناشی از بیماری زمینه ای دیگری نباشد جای نگرانی وجود ندارد و به مرور زمان حتی بدون  مصرف دارو خود به خود برطرف میشود ولی در اکثرا مواقع به علت تاثیراتی که از نظر روانی  بر  کودک و والدین  میگذارد ،  ترجیح داده میشود که مداخلات درمانی انجام شود.

دکتر توحیدی عنوان کرد: روشهای درمانی شامل راههای تشویقی با کارتهای جایزه یا دادن برچسبهای ستاره دار به ازای هر شب خشک ماندن   ، عدم مصرف آب زیاد و نوشیدنیهای ادراراور درساعات منتهی به خواب  , عدم مصرف لبنیات و نمک و شیرینی  قبل از خواب ،استفاده از اسپری بینی  یا قرص های حاوی هورمون ضد ادرار در قبل از خواب ، ودر  موارد مقاوم از داروهایی که باعث افزایش حجم  مثانه میشوند و یا داروهای ضد افسردگی هم استفاده میشود.

وی افزود: البته  گاهی نیاز به ارجاع به فیزیوتراپ و انجام فیزیوتراپی عضلات کف لگن نیز وجود دارد.