ناترازی انرژی بلای جان صنایع / کاهش ۱.۵ میلیارد دلاری صادرات فولاد!

بنگاه های صنعتی در سال های گذشته با چالش های متعددی سر و کار داشته اند که یکی از مهمترین آن ها بحران انرژی در تابستان و زمستان بوده است.

کد خبر: ۸۲۱۵۴۸

۰۷ بهمن ۱۴۰۲

به گزارش اقتصادآنلاین - طی چند سال اخیر ناترازی های شدید انرژی باعث افت سطح تولید و صادرات شده و بنگاه های معدنی و فولادی را با محدودیت های بسیاری مواجه کرده است.
طبق برآوردهایی که از سوی مراکز رسمی صورت گرفته قطعی برق صنایع در سال جاری باعث شد که تولید سه میلیون تن، یعنی یک سوم تولید تابستان فولاد به دلیل کمبود برق از دست برود که این اتفاق به معنی کاهش حدود ۱.۵ میلیارد دلاری صادرات است.
به گفته کارشناسان صنعت‌ فولاد از جمله‌ صنایع‌ انرژی‌ بری به‌ شمار می‌رود. به‌ ویژه که‌ پایه‌ تولید فولاد به‌ روش احیای‌ مستقیم‌، نیازمند گاز است‌ و روش کوره بلند که‌ به‌ انرژی‌ برق نیاز دارد.
حالا قطعی و یا کمبود برق در تابستان و گاز در زمستان روند طبیعی تولید فولاد و محصولات زنجیره مرتبط با آن را به صورت جدی مختل کرده است و حالا که در میانه زمستان قرار داریم نگرانی ها برای قطعی گاز برای صنایع و معادن و فولادسازان بسیار جدی شده است.
براساس‌ گزارش‌های شرکت ملی‌ گاز ایران، ۱۱ درصد از گاز تولید شده در ایران به عنوان خوراک پتروشیمی، ۹ درصد به ‌عنوان سوخت پتروشیمی، ۴۱ درصد در حوزه مصارف خانگی، ۲۵ درصد در صنعت، ۲ درصد در کشاورزی، ۴ درصد در حوزه‌های تجاری، ۶ درصد در صنعت حمل‌ونقل و تنها ۷ درصد در کل زنجیره فولاد مصرف می‌شود، با این‌ حال‌ دولت‌ها ترجیح می‌دهند با اعمال محدودیت‌های مصرف‌ در واحدهای‌ تولیدی‌، کمبود گاز در کشور را جبران‌ کنند.
اما در میان بنگاه های بزرگ فولادسازی فولاد مبارکه اصفهان که به عنوان شرکت پیشران در تولید فولادهای مختلف در کشور شناخته می شود با تنگناهایی و زیان هایی از ناحیه قطعی برق و گاز مواجه شدده است.
شرکت فولاد مبارکه اصفهان که اکنون یکی از بزرگترین واحدهای ایران است در زمینی به مساحت ۳۵  کیلومتر مربع در نزدیکی شهر مبارکه و در ۷۵ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان واقع شده است. همچنین سود عملیاتی فولاد مبارکه اصفهان نیز در این بازه بیشتر از ۵۳ درصد افزایش داشت و از رقم ۵۱ هزار و ۲۸۵ میلیارد تومان را به ثبت رساند.
یک نگاه کلی گزارش های کدال نشان می دهد که این شرکت در نیمه اول امسال نمرات خوبی را بدست آورده است. چرا که علاوه بر رشد درآمد، فولاد مبارکه موفق شده است در این بازه زمانی، سود خالص خود را بیشتر از ۹۳ درصد افزایش دهد.
بر اساس آمارها ظرفیت تولیدی کارخانه فولاد مبارکه حدود ۱۰/۳ میلیون تن است و برنامه‌ریزی‌های لازم جهت رسیدن به ظرفیت ۲۵ میلیون تنی در افق ۱۴۰۴ نیر توسط این کارخانه انجام شده است.
درآمد غیرعملیاتی فولاد مبارکه در ۶ ماهه نخست سال ۱۴۰۲ نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۹ برابر شد و به عدد ۹ هزار و ۸۸۶ میلیارد تومان رسیده است.
همین موضوع سبب شد تا سود خالص فولاد در ۶ ماهه نخست امسال از ۲۷ هزار و ۳۷ میلیارد تومان در نیمه نخست سال گذشته با جهش حدود ۹۴ درصدی به ۵۲ هزار و ۴۴۷ میلیارد تومان برسد.
حالا اما چالش انرژی برای شرکت های بزرگ نظیر فولاد مبارکه آسیب های گسترده تری را هم به دنبال  خواهد داشت که نتیجه اش در پایان سال در بخش های تولید، صنعت و معدن دیده خواهد شد و به نظر می رسد کاهش رشد در این بخش ها محتمل باشد.
معاون فروش و بازاریابی شرکت فولاد مبارکه پیش تر با تشریح اینکه عدم کاهش عرضه محصولات فولاد مبارکه به رغم محدودیت‌های برق و گاز و همچنین تحقق برنامه صادراتی این شرکت بوده است گفت که محدودیت تامین گاز فولاد مبارکه در روزهای اخیر مغایر این انتظارات بوده است.
طبیعتا آسیبی که بحران انرژی به فولاد مبارکه وارد می کند زمینه ساز افت قیمت سهام این شرکت می شود که در بازار سرمایه جزو سهم های بنیادی به حساب می آید. بحرانی که همین حالا هم در بازار سرمایه تا حد زیادی دیده می شود و بازار در روزهای اخیر در مسیر سراشیبی قرار گرفته و ریزش های سنگین را ثبت می کند.
بنابراین ناترازی انرژی در حوزه آب و برق که البته اخیرا ناترازی آب هم به آن اضافه شده است، نه تنها باعث افت تولید و رشد بخش فولاد می شود بلکه به سهام داران و سرمایه گذاران در بازار سرمایه هم از ناحیه افت قیمت سهم ها آسیب می زند.
بر اساس برنامه های بالادستی برای بخش معدن رشد 13 درصدی دیده شده و تا افق 1404 تولید 55 میلیون تن فولاد در دستور کار قرار داده شده است. اما شواهد و بررسی های کارشناسی نشان می دهد که با شرایط فعلی اقتصاد و وضعیت بحرانی بخش انرژی و ناترازی های موجود بعید است که اهداف تعیین شده در سندهای بالادستی مانند برنامه هفتم توسعه محقق شود.
به گفته کارشناسان در شرایط فعلی تنها راه حل مشکل و بحران برق و گاز رشد سرمایه گذاری در این بخش است که البته در کوتاه مدت نمی تواند عملیاتی شود بلکه نیازمند یک برنامه بلند مدت چند ساله پس از رفع محدودیت های خارجی است.