به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فارس، در ادامه متن کامل این خبرگزارش را مشاهده میکنید.
شبکه صهیونی اینترنشنال به تازگی کوشیده است تا در قالب یک گزارش تصویری به دوگانهای کاذب تحت عنوان «موشک و معیشت» دامن بزند و «امنیت» را مقابل «اقتصاد» قرار دهد. در این محتوای منتشرشده در اینترنشال، ادعا شده: «اگر بودجههای نظامی بنیادی به اقتصاد عمومی برمیگشت، چه میشد؟ برآوردها میگویند که ایران میتوانست از سیستم بهداشت در سطح اروپا، آموزش در سطح ترکیه ابتدای قرن ۲۱، زیرساختهای آب و انرژی نوسازیشده و رشد اقتصادی مستمر برخوردار باشد؛ شاخصها و شرایطی که رخ نداد». در ادامه نیز این شبکه مدعی است: «علاوهبر آن، شما ببینید تمام کشورهای همسایه ایران، سرمایههای خود را در رفاه اجتماعی مردم، رفاه اقتصادی مردم و وضعیت محیط زیستیِ کشورشان صرف کردهاند؛ اما هزینههای ایران صرف چه شد؟ شهر موشکی؟ نتیجهاش چه شد؟»
هرچند، هر یک از این ادعاها و آمارسازیهای اینترنشنال ازجمله وضعیت بهداشت در اروپا، سطح آموزش در ترکیه، هزینه برای زیرساختهای آبرسانی در ایران و تمرکز دیگر کشورهای همسایه بر رفاه اجتماعی و اقتصادی را میتوان مورد راستیآزمایی قرار داد. اما نکته حائز اهمیت این است که این شبکه فارسیزبان صهیونی، مسأله را بهگونهای روایت میکند که گویا کشورهای منطقه همچون ترکیه و دولتهای عربی یا همینطور دیگر کشورها و دولتها در سراسر جهان، هیچ هزینهای برای زیرساختهای نظامی خود در نظر نمیگیرند و فقط بر مسائل رفاهی و اقتصادی تمرکز کردهاند. پیش از پرداختن به اینکه دولتهایی مانند ترکیه و عربستان به چه نحوی در زمینه قدرت نظامی خود هزینه میکنند، ابتدا باید این مسأله را بررسی کرد که چرا اینترنشنال سعی دارد دوگانه کاذب موشک و معیشت را ترویج کند و تقویت قدرت دفاعی ایران را تخریب کند. درواقع این یک روش قدیمی است که انگلستان حدوداً در دو قرن اخیر، در مواجهه با ایران و دیگر کشورها به کار گرفته است؛ به شکلی که هر زمان ایرانیان قصد داشتند در زمینه تقویت قدرت دفاعی و نظامی خود اقدام کنند و زیرساختی برای تولید اسلحه ایجاد کنند، انگلیسها با عملیات روانی بر افکار عمومی سعی کردهاند از آن جلوگیری کنند.
امیرکبیر برای تقویت توان دفاعی ایران کارخانه توپسازی اصفهان را تأسیس کرد، اما با کمبود فلز و فشارهای انگلستان روبهرو شد. او از مردم خواست فلزات بلااستفاده خود را به کارخانه بفروشند، ولی تبلیغات منفی انگلیس مانع حمایت گسترده شد. بعدها نیز حمله انگلیس و ضعف توپخانه، آسیبپذیری ایران را آشکار کرد که «حسن رحیمپور ازغدی» نظریهپرداز و استاد دانشگاه به این ماجرا اشاره کرده است.
اگرچه امروزه ـ با توجه به تجربههای متعدد تاریخی ـ برای ایرانیان به وضوح پیداست که اینترنشنال چه انگیزهای برای تولید محتواهایی در تخریب برنامه دفاعی ایران دارد و مخاطبان ایرانی، آن هم پس از پشت سر گذاشتن دو جنگ تحمیلی اخیر، متوجه این مسأله شدهاند که چرا اینترنشنال سعی دارد موشک و معیشت را در مقابل هم و در تضاد با یکدیگر قرار دهد. اما در همین حال که اینترنشال، این شبکه فارسیزبانِ اسرائیلی بهگونهای روایتسازی کند که گویا در این کره خاکی، فقط ایران است که برنامه دفاعی و تولید تسلیحات دارد و دیگر کشورها ـ بهویژه کشورهای منطقه ـ هیچ هزینهای برای تولید یا خرید اسلحه در نظر نمیگیرند.
در همین روزهای اخیر، خبری مبنیبر «افتتاح بزرگترین مجمع نظامی جهان در مصر» منتشر شد که در مرکز توجه رسانههای داخلی و خارجی قرار گرفت: «عبدالفتاح سیسی، رئیسجمهور مصر، به تازگی از مقر فرماندهی جدید و عظیم نیروهای مسلح این کشور موسوم به «اکتاگون» رونمایی کرده است. این مقر ابعادی به مراتب عظیمتر از همتای آمریکایی خود دارد. در مقایسه با پنتاگون که در سال ۱۹۴۳ با ساختاری پنجوجهی و زیربنایی حدود ۱۱۷ هزار متر مربع در آرلینگتون ویرجینیا تأسیس شد؛ اما اکتاگون با اختلافی چشمگیر و مساحتی نزدیک به ۴۰ برابر لقب بزرگترین مجتمع فرماندهی نظامی جهان را به خود اختصاص میدهد».
همچنین، اخبار نظامی ترکیه نیز نشان میدهد که همسایگان ایران نیز دائماً به دنبال تقویت قدرت نظامی خود هستند. ازجمله میتوان به رونمایی ترکیه از یک موشک قارهپیما موسوم به «بیلدیریم خان» در ماههای اخیر و تست پهپاد «بیرقدار» در روزهای گذشته اشاره کرد.
همینطور، به گزارش بنیاد واتسونبرون، ایالات متحده حدود ۸ تریلیون دلار در جنگهای خارجی و تریلیونها دلار نیز برای عملیاتهای نظامی و تأمین پایگاههای نظامی خود در بیرون از مرزهایش هزینه کرده که البته این هزینهها نیز برای حفظ موقعیت رقابتی این کشور در حوزه نظامی با کشور چین کافی نبوده است. گفتنی است که با استناد به آمار موسسه بینالمللی تحقیقات صلح استکهلم، رژیم صهیونی، ۲۵ میلیارد دلار در ۲۰۲۱ هزینه نظامی کرده که حدوداً ۴ برابرِ بودجه دفاعی ایران است. عربستان سعودی نیز ۵۵ میلیارد دلار در این زمینه هزینه کرده که ۸ برابرِ بودجه دفاعی ایران در سال ۱۴۰۱ است.



