محدودیت دوباره بر روی اینترنت اعمال شد / دسترسی کاربران به صفر رسید
در این گزارش آخرین وضعیت اتصال به اینترنت بین الملل را بررسی میکنیم.
به گزارش اقتصادآنلاین، با گذشت بیش ۱۸ روز از قطع اتصال اینترنت بین الملل برای کاربران ایرانی، همچنان بسیاری از کاربران از وضعیت اتصال خود ناراضی هستند. این درحالی است که برخی فیلترشکن ها امکان اتصال به پلتفرم های محبوب را دارند اما برخی دیگر همچنان در وضعیت غیرقابل اتصال قرار گرفته اند. در چنین شرایطی اخبار مربوط به نحوه اتصال اینترنت به یکی از مهم ترین دغدغه های همگان تبدیل شده است.
وضعیت دسترسی به اینترنت بین الملل امروز ۶ بهمن ۱۴۰۴
در شرایطی که کاربران اینترنت امید به افزایش دسترسی به اینترنت جهانی را داشتند از صبح امروز دسترسی کاربران به شدت کاهش یافت. روز گذشته خبرگزاری فارس که به اینترنت آزاد دسترسی دارد، با استناد به رادار Cloudflare گزارش داد که ترافیک بینالملل ایران تا ۹۲ درصد افزایش پیدا کرده بود اما از ظهر دیروز دسترسی تا ۲۱ درصد کاهش یافت. امروز نیز نت بلاکس در جدیدترین گزارش خود از بازگشت وضعیت دسترسی اینترنت در ایران به صفر درصد خبر داده است. تصویری که نت بلاکس از وضعیت اینترنت ایران منتشر کرده است نشان از کاهش شدید دسترسی کاربران به کمتر از یک درصد است.
علت عدم اتصال اینترنت بین الملل چیست؟
قطعی اینترنت در ایران از روز ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ . پس از حوادث مربوط اعتراضات مسالمت آمیز مردم که با دخالت نیروهای نفوذی و عناصر مربوط به آنها به اغتشاش کشیده شد و باعث به خاک و خون کشیده شدن بسیاری از مردم عادی، ماموران انتظامی، و به آتش کشیده شدن تعداد بسیار زیادی از خودروهای عمومی، آمبولانس ها، اماکن دولتی و غیر دولتی، کلانتری ها، مساجد و ... شده بود، با تصمیم شورای عالی امنیت ملی اینترنت بین الملل و حتی اینترنت داخلی، پیامرسان ها، پیامک و در برخی ساعات تماس تلفنی نیز قطع شد.
از روز پنج شنبه دوم بهمن ماه تا امروز دسترسی برخی کاربران اپراتورها نیز در مقاطع محدود به صورت ناپایدار به اینترنت بین المل وصل شد، اما بررسی دادههای دریافتی از پلتفرمهای پایش ترافیک جهانی نشان از وقوع برخی اختلالات فنی در لایههای زیرساختی اینترنت کشور می داد.
موارد نیز از دلائل فنی عدم دسترسی به اینترنت بین الملل است:
• بازنشر و پایدارسازی مسیرها (BGP): پس از دوره خاموشی، اعلان مجدد Prefixها، هماهنگی سیاستهای مسیریابی با تأمینکنندگان ترانزیت خارجی، و جلوگیری از Route Flap ضروری است. هر ناهماهنگی میتواند به افت لحظهای ترافیک و قطع نشستها منجر شود.
• ظرفیت درگاههای بینالمللی و توازن بار: بازگشت ناگهانی تقاضا، گلوگاههای ظرفیت را آشکار میکند. در نبود Load Balancing کارآمد و ظرفیت افزوده، Packet Loss و ناپایداری اجتنابناپذیر است.
• اعمال تدریجی سیاستهای فنی/امنیتی: بازتنظیم DPI، فایروالهای لبه، فهرستهای مسدودسازی دامنه/آیپی و سیاستهای پروتکلمحور (TLS, QUIC, DNS) میتواند به صورت مرحلهای اجرا شود و به قطع و وصلهای مقطعی بینجامد.
• همگامسازی چنداپراتوری: تفاوت نسخه نرمافزار روتـرها، زمانبندی اعمال کانفیگ و Sync نشدن NTP میتواند باعث رفتارهای ناهمگن در اپراتورها و استانها شود.
• آزمونهای پایداری و سناریوهای بازگشتی: در بازگشاییهای حساس، پنجرههای کوتاه برای آزمون بار و نظارت مداوم رایج است؛ مشابه جهش ۹۲٪ و افت بعدی.
• لایه DNS و CDN: تغییر مسیرهای Anycast، بازگشت PoPهای محلی و هماهنگی با ارائهدهندگان محتوا ممکن است چند ساعت تا چند روز طول بکشد و روی تجربه کاربری سایتهای خاص اثر متفاوت بگذارد.





