امید به زندگی

در منطق دینی، بزرگی یا کوچکی یک عمل تنها به ظاهر آن وابسته نیست؛ بلکه نیت و انگیزه‌ای که پشت آن قرار دارد، معیار اصلی ارزش‌گذاری محسوب می‌شود.

در گزارش جدید توسعه انسانی، ایران با امید به زندگی ۷۶.۵ سال، جایگاهی قابل توجه یافته است؛ اما در ورای این پیشرفت، شکاف ژرف میان شمال و جنوب جهان همچنان پابرجاست و نابرابری در دسترسی به سلامت و کیفیت زندگی، چهره‌ای خشن از نبرد دولت‌ها با مرگ را نمایان می‌سازد.

طبق آخرین آمار سازمان ملل متحد شاخص توسعه انسانی (HDI) ایران به میزان ۰.۷۹۹ رسید و در بین ۱۹۳ کشور در رتبه ۷۵ جهان قرار گرفته است.

تابستان ۱۴۰۴ موعد اجرای «سند ملی پیشگیری و کنترل بیماری‌های غیر واگیر» تمام می‌شود. این سند، تابستان ۱۳۹۴ و برای یک بازه ۱۰ ساله ابلاغ شد تا با اقدامات پیشگیرانه، بار بیماری‌های غیر واگیر که سهم ۷۶ درصدی در کل بیماری‌های کشور را به خود اختصاص داده، کاهش یابد.

معاون بهداشت وزارت بهداشت، از اختلاف سن امید به زندگی در آقایان و خانم ها گفت.

معاون فناوری و تحقیقات وزیر بهداشت گفت: امید به زندگی و طول عمر در بین شهروندان ایرانی در مقایسه با سال‌های گذشته ۱۵ تا ۲۰ سال افزایش یافته است.